[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
آمار نشریه::
بایگانی مقالات زیر چاپ::
::
شناسنامه نشریه
ju صاحب امتیاز
دانشگاه خوارزمی
ju مدیر مسئول
دکتر محمودرضا عطائی
ju سردبیر
دکتر حسین طالب‌زاده
شاپای‌چاپی:   1735-1634
شاپای‌الکترونیکی: 8560-3115
..
پایگاه‌های نمایه‌کننده
پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی (SID)
مؤسسه استنای علوم و پایش علم و فناوری (ISC)
گوگل اسکالر
پرتال جامع علوم انسانی
سیویلیکا
نورمگز
مگیران
..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
:: جستجو در مقالات منتشر شده ::
11 نتیجه برای Translation

، ، ،
دوره 22، شماره 1 - ( 1-1398 )
چکیده


سارا زندیان، سعید کتابی، حسین وحید دستجردی،
دوره 23، شماره 2 - ( 6-1399 )
چکیده

مطالعات  ترجمه اساسا با فعالیت هایی سر وکار دارد که نیروی پیش برنده ی آن ها متاثر از ماهیت اجتماعی-ارتباطی و بافت مند این فعالیت ها می باشد. از این رو˓ به نظر می رسد هیچ  رشته ای  همچون  زبانشناسی  اجتماعی˓ امکان بررسی دقیق و جامع  روابط  بین  متکلمین و مخاطبانشان  در  فرایند  ایجاد معنا را  در  بافتاری  اجتماعی و متعاملی  فراهم نمی آورد (فدریسی˓ 2018).  اتخاذ  رویکرد  زبانشناسی  اجتماعی  نسبت  به  ترجمه˓ امروزه  در  راس تلاقی  مطالعات  ترجمه ( مکتوب و شفاهی)  و جامعه شناسی˓ از اهمیتی  روزافزون  برخوردار است (وولف˓ 2010).  بنابراین˓ مقاله ی حاضر با پذیرش رویکرد زبانشناسی اجتماعی˓  به بررسی  رمان  گتسبی  بزرگ (1925)  و ترجمه ی فارسی آن˓ اثر امامی (2000)  پرداخته  است. در این  راستا˓ این  پژوهش  نسخه ی  ارتقا یافته ی  مدل  زبانشناسی  اجتماعی حاتم  و میسن (1997)  را  جهت ارزیابی متون  اصلی و مقصد به کار برده است.  طی  این  فرایند˓ متون  مورد نظر در دو سطح  متنی  و  فرامتنی˓  با توجه  به  اجزای تشکیل دهنده ی مدل  مورد  بررسی  قرار گرفتند.  نتایج  این تحقیق  تطبیقی که  به طور مجزا  در خصوص  هر یک  از  متغیرهای سیاق  مورد  تجزیه  و تحلیل  قرار گرفت˓ بر  درک  و ارزیابی سطحی مترجم  از جنبه های کاربرد-محور سیاق همچون  عاملان گفتار و جنبه های کاربر-محور آن همچون  طرز بیان  صحه گذاردند. در مقابل˓ یافته های تحقیق  حاکی  از حفظ مولفه های  برجسته ی بیان ادبی در ترجمه بود.
، ،
دوره 24، شماره 2 - ( 6-1400 )
چکیده


Fatemeh Badiozaman، Ebrahim Samani، Razieh Bagheripour،
دوره 25، شماره 1 - ( 1-1401 )
چکیده

 
Translated texts have an in-between existence commonly referred to as hybridity; they belong to both source and target cultures, which indicates that hybridity is an inherent characteristic of translation. However, it is not only translated texts that contain hybridity, original texts do too, especially in the case of linguistic hybridity that is caused by non-standard language. All forms of non-standard language have their own sociolinguistic implications; their mere presence in a literary production conveys certain messages, which makes this presence a prominent one. It is equally important to find out what becomes of such language in the process of translation. Therefore, the current qualitative research picked four literary novels that featured at least one-character parading non-standard speech patterns, along with two Persian translations for each novel so that translators' styles could be compared. The target texts were inspected to observe cases of either neutralization or reproduction of non-standard language. The findings proved that most translators gravitate towards normalization, meaning that their readers would not be able to perceive the existence of different speech patterns in the story. Nevertheless, by employing diverse structures and terms, two translators managed to demonstrate that linguistic hybridity existed in their texts. Considering how dissimilar English and Persian dialects are, having transferred non-standard language through the translation process is an impressive accomplishment.

Aysa Arjmandpour، Hossein Bahri،
دوره 25، شماره 2 - ( 6-1401 )
چکیده

The novel Les Miserables (Hugo, 1985) is one of the most universally translated works, and there are a number of adaptions in several languages. One recent adaption is the Persian musical play performed in Iran. In this performance, culture-specific items (CSIs) were translated differently since visual and aural elements were added to the stage. The present study aims to investigate translation strategies used in the above adaptation to indicate what translation solutions are possible when the medium changes. After watching the ninety-minute recorded play in VOD format, culture-specific items were selected purposively corresponding to those in the novel. Subsequently, they were analyzed based on Newmark's model (1988). The findings showed that the most frequent translation strategies applied were adaptation, followed by communicative translation, and literal translation. Compared with the original performance, some scenes were deleted from the recorded play. Hence, there was no exact one-to-one correspondence with the original text of the book. While instances of censorship contributed to some of these omissions,  probably one reason for the issue is the publishing regulations administered in Iran for VOD formats of the plays. These results suggest that while target language-oriented strategies dominated the entire translation approach, the translator of the play tried to familiarize the audience with French culture through literal translations and with the help of visual and aural aids. Since the audience were presented with pictures and songs, it was easier for them to locate themselves in the era of the French Revolution and French customs.

Sharareh Sadat Sarsarabi، Zeynab Sazegar،
دوره 26، شماره 2 - ( 6-1402 )
چکیده

In a world with globalization and communication development as its main features, arriving at a common understanding and correct transition of meaning is an unavoidable necessity. Here the responsibility and duty of the people who hold the task of translation is of great importance and one of the issues that should be considered in translation is using euphemism. The current research seeks to find the relationship between translators’ gender, education, and age and their use of euphemisms in translation. The study consists of four hypotheses, this is descriptive research and a questionnaire is used to find the relationship between translators’ gender, education, age, and their use of euphemisms in translation. It has been distributed among the research population which consists of translators who are members of the Iran Translation Association. The results show that euphemism exists at a suitable level in the translation of the translators who are members of the Iran Translation Association. Moreover, the translators’ gender affects their use of euphemisms in translation. There is a direct relationship between translators’ age and their use of euphemisms in translation. Finally, the translators’ level of education does not influence their use of euphemisms in translation.
 

Simin Karimi، Hossein Bahri،
دوره 26، شماره 2 - ( 6-1402 )
چکیده

This study explores translators’ (in)visibility in translating English teen and young adult novels into Persian through various analytical perspectives. Five contemporary award-winning young adult novels were chosen for analysis. The textual aspect involved assessing the translator's influence using Baker’s translation universals: explicitation, simplification, and normalization. A sample of 300 sentences was scrutinized. The results indicated that translators utilized translation universals in 193 sentences, demonstrating considerable visibility. Four translators favored explicitation, while one preferred simplification, with normalization being the least prevalent strategy. The semiotic analysis of novel covers aimed to reveal the translators’ visibility. Utilizing Kress and Van Leeuwen’s (2006) framework, it was found that four covers featured smaller font sizes for translators’ names compared to the authors’, reflecting a diminished valuation of translators. None of the back covers acknowledged the translators, while authors’ names and images appeared on two, and publisher names were present on all five volumes. The paratextual analysis focused on the translators' presence in prefaces, postfaces, and footnotes. Three novels were devoid of both a preface and a postface. Translator acknowledgment was absent in the two novels with a postface, rendering them invisible. However, all five novels included footnotes, highlighting the translators' contributions and ensuring their visibility in this aspect. In conclusion, this study underscores the varying degrees of translators’ (in)visibility across different perspectives, particularly highlighting their underrepresentation in semiotic and paratextual domains.

فائزه متشکر، حسین بحری،
دوره 27، شماره 2 - ( 6-1403 )
چکیده

این مطالعه به بررسی استراتژی‌های نحوی و موضوعی توسط یک مدل ترجمه مبتنی بر هوش مصنوعی، ChatGPT، در ترجمه ادبی انگلیسی به فارسی می‌پردازد. نظریه جابجایی خطی مونا بیکر (2011) با هدف ارزیابی این است که آیا و تا چه حد چهار استراتژی اصلی (تغییر صدا، تغییر فعل، اسم‌سازی و اضافه کردن) در متن تولید شده توسط هوش مصنوعی رخ می‌دهند. مجموعه داده‌ها شامل داستان کوتاه «اغتشاش در یک همسرائی محلی» اثر توماس هاردی و ترجمه کامل فارسی آن است که توسط ChatGPT تولید شده است. یک روش مقایسه‌ای کیفی اتخاذ شد که در آن طرح بیکر به عنوان نقطه شروع تحلیل متن در نظر گرفته شد. چهل و چهار بخش شناسایی و بررسی شد که هر کدام استفاده از حداقل یکی از استراتژی‌های ذکر شده را نشان می‌دهند. یافته‌ها نشان می‌دهد که ChatGPT به طور ضمنی از هر چهار استراتژی به طور قابل توجهی استفاده می‌کند: تغییر فعل (31.82٪)، تغییر صدا (27.27٪)، اسم‌سازی (22.73٪) و اضافه کردن (18.18٪). این نتایج ساختار موضوعی و انسجام ارتباطی را در بیشتر موارد حفظ کرد. این مطالعه ظرفیت ChatGPT را برای پاسخگویی به ترجمه کاربردی در ترجمه ادبی با وفاداری اصطلاحی، ریتمیک و بلاغی مشخص می‌کند. این امر نشان می‌دهد که استراتژی‌های بیکر نه تنها برای مترجمان انسانی، بلکه به عنوان ابزاری ارزشمند برای ارزیابی و پس از ویرایش ترجمه‌های هوش مصنوعی، به ویژه ادبیات نیز معتبر هستند.
نازنین اسدی،
دوره 28، شماره 1 - ( 1-1404 )
چکیده

ترجمه ادبی، وسیله‌ای برای انتقال ارزش‌های ایدئولوژیک از یک فرهنگ به فرهنگی دیگر است. این مقاله با انجام تحلیل گفتمان انتقادی بر دو فرامتن فارسی از رمان «یِ «چشم‌هایشان خدا را می‌نگریست» نوشته زورا نیل هرستون، چگونگی بازنمایی درون‌مایه‌های جنسیت و نژاد در این متن را توسط مترجمان مورد بررسی قرار می‌دهد. با به‌کارگیری چارچوب یکپارچه‌ای که توسط فرح‌زاد توسعه یافته، تحلیل‌های گفتمان انتقادی سه بُعد هر فرامتن را بررسی می‌کنند: بُعد متنی، پیرامتنی و نشانه‌شناختی. یافته‌های تحلیل تطبیقی گفتمان انتقادی نشان می‌دهد که فرامتن دولت‌آبادی، رویارویی‌جویانه بودن متن مبدأ را با استفاده از تعابیر ملایم‌کننده، تعمیم دادن اصطلاحات جنسیتی و خنثی‌سازی اصطلاحات نژادی تضعیف می‌کند. اگرچه این راهبرد فرصت‌هایی برای دسترسی فرهنگی بیشتر مخاطب فارسی‌زبان فراهم می‌آورد، اما همزمان نقدهای فمینیستی و ضدتبعیض نژادی اصلی اثر را تضعیف می‌کند. در مقابل، اله‌بخش بی‌واسطه‌گی، بافت جامعه‌زبانی و تنش ایدئولوژیک متن مبدأ را حفظ کرده است. تعهد اله‌بخش به متن مبدأ، از طریق استفاده از دستگاه گسترده علمی (مقدمه، پانوشت‌ها و غیره) تقویت شده است. این پژوهش نشان می‌دهد که مترجمان نقشی مهم در واسطه‌گری ایده‌ها از طریق کار خود ایفا می‌کنند. مترجمان با تصمیم‌گیری درباره چگونگی ترجمه تک‌واژگان و طراحی جلد، تفسیر و پاسخ خوانندگان به پیام سیاسی متن را تغییر می‌دهند. این پژوهش بر ضرورت توجه اخلاقی بیشتر به تأثیرات عمل ترجمه بر چگونگی دگردیسی ادبیات در میان فرهنگ‌ها تأکید می‌کند.
زهرا وحدتی، دکتر حسین بحری،
دوره 28، شماره 2 - ( 6-1404 )
چکیده

این مطالعه به بررسی چالش‌های ترجمه طنز و ارجاعات فرهنگی در زیرنویس‌های فارسی سریال «دختران طلایی»، فصل ۵، قسمت ۲۴ می‌پردازد. هدف اصلی، شناسایی و تحلیل استراتژی‌های ترجمه مورد استفاده در زیرنویس‌های نیمه حرفه‌ای فارسی و مقایسه آنها با ترجمه‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی است تا مشخص شود که آیا از دست دادن لحن کمدی، رقیق شدن عناصر خاص فرهنگ و دشواری در انتقال کنایه، در محدودیت‌های زیرنویس هنگام استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی، همچنان ادامه دارد یا به طور متفاوتی آشکار می‌شود. این تجزیه و تحلیل، استراتژی‌های رایج انسانی مانند اقتباس، حذف و بومی‌سازی مورد استفاده برای رسیدگی به این چالش‌ها را آشکار می‌کند. یافته‌های ما نشان می‌دهد که در حالی که ترجمه‌های هوش مصنوعی ممکن است به دقت و ثبات تحت‌اللفظی بیشتری دست یابند، اغلب در تکرار زمان‌بندی کمدی، تشخیص کنایه‌های ظریف و ایجاد جایگزینی‌های فرهنگی متناسب با متن، شکست آشکارتری را نشان می‌دهند و به جای آن به طور پیش‌فرض به ترجمه‌های بیش از حد تحت‌اللفظی یا خنثی از نظر فرهنگی روی می‌آورند که طنز و ویژگی فرهنگی متن منبع را بیشتر کاهش می‌دهد. این مقاله راه‌حل‌هایی از جمله اقتباس فرهنگی، شفاف‌سازی خلاقانه و گردش‌های کاری ترکیبی انسان و هوش مصنوعی را برای بهبود درک بیننده پیشنهاد می‌کند. یافته‌ها بر تعادل حیاتی بین وفادار ماندن به منبع و تضمین دسترسی‌پذیری برای مخاطب هدف در ترجمه سمعی و بصری تأکید می‌کنند و نقش غیرقابل جایگزین مداوم شهود فرهنگی و کمدی انسان را برجسته می‌سازند.
دکتر الهه صادقی برزانی، خانم عاطفه نیک فخر،
دوره 28، شماره 2 - ( 6-1404 )
چکیده

در جهان جهانی‌شده امروز، ترجمه نقشی اساسی در نزدیک‌تر ساختن مردم سراسر جهان به یکدیگر ایفا می‌کند؛ چراکه آنان را با فرهنگ‌های یکدیگر آشنا می‌سازد. با این حال، ترجمه در برخی موارد ناممکن است یا گاه به دلیل وجود عناصر فرهنگی یا مفهوم‌سازی‌های وابسته به فرهنگ، به کاری بسیار دشوار برای مترجم تبدیل می‌شود.

پژوهش حاضر به شناسایی و ارزیابی راهبردهای ترجمه به‌کاررفته در برگردان نمونه‌ای از عناصر فرهنگ‌ویژه (CSIs) در ترجمه انگلیسی رمان «جای خالی سلوچ» اثر دولت‌آبادی پرداخته است. بدین منظور، ۴۶ عنصر فرهنگ‌ویژه از این رمان، بر اساس نمونه‌گیری هدفمند و تحلیل متنی در چارچوب زبان‌شناسی فرهنگی انتخاب شد. سپس، راهبردهای به‌کاررفته در ترجمه این عناصر با بهره‌گیری از طبقه‌بندی ترجمه نیومارک (۱۹۸۸) شناسایی و دسته‌بندی گردید.

یافته‌ها نشان داد که پرتکرارترین راهبردهای ترجمه عبارت بودند از «معادل‌یابی کارکردی»، «ترجمه تحت‌اللفظی» و «معادل‌یابی توصیفی». با این حال، موفق‌ترین راهبرد، به‌کارگیری «معادل‌یابی کارکردی» بود؛ زیرا این راهبرد موجب وفاداری بیشتر متن مقصد به متن مبدأ و حفظ تأثیر متن اصلی بر مخاطبان متن مقصد می‌شود.



صفحه 1 از 1     

Iranian Journal of Applied Linguistics
Persian site map - English site map - Created in 0.68 seconds with 36 queries by YEKTAWEB 4741