|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
2 نتیجه برای Adaptation
Aysa Arjmandpour، Hossein Bahri،
دوره 25، شماره 2 - ( 6-1401 )
چکیده
The novel Les Miserables (Hugo, 1985) is one of the most universally translated works, and there are a number of adaptions in several languages. One recent adaption is the Persian musical play performed in Iran. In this performance, culture-specific items (CSIs) were translated differently since visual and aural elements were added to the stage. The present study aims to investigate translation strategies used in the above adaptation to indicate what translation solutions are possible when the medium changes. After watching the ninety-minute recorded play in VOD format, culture-specific items were selected purposively corresponding to those in the novel. Subsequently, they were analyzed based on Newmark's model (1988). The findings showed that the most frequent translation strategies applied were adaptation, followed by communicative translation, and literal translation. Compared with the original performance, some scenes were deleted from the recorded play. Hence, there was no exact one-to-one correspondence with the original text of the book. While instances of censorship contributed to some of these omissions, probably one reason for the issue is the publishing regulations administered in Iran for VOD formats of the plays. These results suggest that while target language-oriented strategies dominated the entire translation approach, the translator of the play tried to familiarize the audience with French culture through literal translations and with the help of visual and aural aids. Since the audience were presented with pictures and songs, it was easier for them to locate themselves in the era of the French Revolution and French customs.
آقای محمدتقی قاسمی، خانم فاطمه برناکی، آقای عباس گودرزی،
دوره 27، شماره 2 - ( 6-1403 )
چکیده
تعداد کمی از نمایشنامهنویسان به گستردگی و تطبیقپذیری جهانی ویلیام شکسپیر دست یافتهاند. در ایران در دوران پهلوی (۱۹۲۵-۱۹۷۹)، آثار شکسپیر به شیوههایی که تحت تأثیر مدرنیزاسیون، سکولاریزاسیون و نفوذ غرب شکل گرفته بودند، اما با سانسور و هنجارهای مردسالارانه مداوم، وارد سینما شدند. در حالی که تراژدیهایی که به شاهکشی و اقتدار سلطنتی میپرداختند، عمدتاً غیرقابل اجرا بودند، فیلمسازان نمایشنامههای «ایمن» مانند «رام کردن زن سرکش» را در ژانر تجاری فیلمفارسی اقتباس کردند و ملودرام، کمدی و نمایش را با هم ترکیب کردند. فیلم بلند داوود اسماعیلی در سال ۱۹۶۹ با عنوان «گربه در حجله کشته میشود» که از نمایشنامه شکسپیر و اقتباس سینمایی زفیرلی در سال ۱۹۶۷ الهام گرفته شده است، نمونهای از این فرآیند است که کمدی را از طریق طنز اغراقآمیز ارائه میدهد و در عین حال پرخاشگری مردانه و فرمانبرداری زنانه را عادی جلوه میدهد. این مقاله با بهکارگیری نظریه اقتباس لیندا هاچن و مفهوم نگاه مردانه لورا مالوی، بررسی میکند که چگونه فیلم، رام کردن زن سرکش را نه به عنوان نقد، بلکه به عنوان تقویت اقتدار مردسالارانه بازتفسیر میکند و آشکار میسازد که چگونه فیلمفارسی، سلسله مراتب جنسیتی را هم منعکس و هم تشدید کرده است.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
