---

Communicating ideas/news is the primary function of language. However, language does not usually fulfill this as it is expected to. To Dellinger (1995, p. 3) language, “can never appear by itself-it always appears as the representative of a system of linguistic terms, which themselves realize discursive and ideological system.” The present study, analyzing sports articles, aims at investigating the nature and importance of discourse in representing the desired players/ or teams. In other words, it is to examine the ways in which different teams are discursively constructed. More specifically, it shows how ‘our’ team versus ‘other’ (rival) team is shaped discursively. To do this, Hodge and Kress' (1996) model for Critical Discourse Analysis provides the framework with which the following texts have been approached. Four sport extracts, selected from two different issues of two different sport editorials, comprised the corpus of the study. The texts are analyzed with regard to three important properties of texts, i.e., grammar (with regard to two properties: syntagmatic models and transformations), vocabulary (functioning as adjectives, adverbs, and verbs, with their ideological significance), and modality (the degree of authority and certainty of an utterance). The study has revealed how the reporters, while apparently providing the readers with the information about the matches and important events, represent ‘ours’ and ‘others’ in the selected texts  the way they like and, thereby, influence the ideology of the reader.  

---

---

ترجمه ادبی، وسیله‌ای برای انتقال ارزش‌های ایدئولوژیک از یک فرهنگ به فرهنگی دیگر است. این مقاله با انجام تحلیل گفتمان انتقادی بر دو فرامتن فارسی از رمان «یِ «چشم‌هایشان خدا را می‌نگریست» نوشته زورا نیل هرستون، چگونگی بازنمایی درون‌مایه‌های جنسیت و نژاد در این متن را توسط مترجمان مورد بررسی قرار می‌دهد. با به‌کارگیری چارچوب یکپارچه‌ای که توسط فرح‌زاد توسعه یافته، تحلیل‌های گفتمان انتقادی سه بُعد هر فرامتن را بررسی می‌کنند: بُعد متنی، پیرامتنی و نشانه‌شناختی. یافته‌های تحلیل تطبیقی گفتمان انتقادی نشان می‌دهد که فرامتن دولت‌آبادی، رویارویی‌جویانه بودن متن مبدأ را با استفاده از تعابیر ملایم‌کننده، تعمیم دادن اصطلاحات جنسیتی و خنثی‌سازی اصطلاحات نژادی تضعیف می‌کند. اگرچه این راهبرد فرصت‌هایی برای دسترسی فرهنگی بیشتر مخاطب فارسی‌زبان فراهم می‌آورد، اما همزمان نقدهای فمینیستی و ضدتبعیض نژادی اصلی اثر را تضعیف می‌کند. در مقابل، اله‌بخش بی‌واسطه‌گی، بافت جامعه‌زبانی و تنش ایدئولوژیک متن مبدأ را حفظ کرده است. تعهد اله‌بخش به متن مبدأ، از طریق استفاده از دستگاه گسترده علمی (مقدمه، پانوشت‌ها و غیره) تقویت شده است. این پژوهش نشان می‌دهد که مترجمان نقشی مهم در واسطه‌گری ایده‌ها از طریق کار خود ایفا می‌کنند. مترجمان با تصمیم‌گیری درباره چگونگی ترجمه تک‌واژگان و طراحی جلد، تفسیر و پاسخ خوانندگان به پیام سیاسی متن را تغییر می‌دهند. این پژوهش بر ضرورت توجه اخلاقی بیشتر به تأثیرات عمل ترجمه بر چگونگی دگردیسی ادبیات در میان فرهنگ‌ها تأکید می‌کند.