---

با پیشرفت چشمگیر فناوری و نقش محوری آن، برخی از معلمان زبان انگلیسی به استفاده از فناوری در کلاس‌های درس خود تمایل دارند. با توجه به این موضوع، هدف پژوهش حاضر کشف رابطه بین استفاده از Anki توسط زبان‌آموزان و بهبود یادگیری واژگان آنها بود. تمرکز دیگر این مطالعه بررسی این موضوع است که زبان‌آموزان زبان انگلیسی از چه استراتژی‌های یادگیری خودتنظیمی برای افزایش یادگیری واژگان خود از طریق استفاده از Anki استفاده می‌کنند. برای یافتن اینکه آیا آنها زبان‌آموزان را قادر می‌سازند تا یادگیری زبان خود را بهبود بخشند یا خیر. برای انجام این کار، یک نظرسنجی بین 60 دانش‌آموز جوان ایرانی 16 تا 20 ساله که دو گروه همگن از موسسه جهش مهاجران، اراک را تشکیل می‌دادند، انجام شد. مربی 120 کلمه هدف را از دو کتاب درسی سطح متوسط ​​برای گروه آزمایش انتخاب کرد تا در کنار آموزش استراتژی‌های خودتنظیمی، با استفاده از Anki تمرین کنند. گروه کنترل به کلاس‌های عادی خود ادامه داد. هر دو گروه پیش آزمون و پس آزمون انجام دادند، در حالی که گروه آزمایش پس از برنامه، پرسشنامه MSLQ را نیز تکمیل کردند. پس از 14 جلسه درمانی، نمرات شرکت‌کنندگان با هم مقایسه شد. تجزیه و تحلیل کمی نشان داد که کاربران Anki در مقایسه با گروه کنترل، بهبود قابل توجهی در حفظ واژگان نشان دادند که نشان‌دهنده اثربخشی برنامه است. یافته دوم، نوع استراتژی‌های یادگیری خودتنظیمی مورد استفاده توسط زبان‌آموزان برای بهبود یادگیری واژگان آنها را نشان داد. در نتیجه، استفاده از Anki می‌تواند به طور مؤثری یادگیری واژگان زبان‌آموزان EFL را افزایش دهد. این یافته نشان می‌دهد که معلمان TEFL باید ابزارهای یادگیری با کمک فناوری مانند Anki را در آموزش خود ادغام کنند و در عین حال دانش‌آموزان را در استراتژی‌های خودتنظیمی راهنمایی کنند تا استقلال بیشتری را پرورش دهند. ترکیب تکنیک‌های یادگیری خودتنظیمی با فناوری‌های یادگیری مبتنی بر موبایل، پتانسیل قابل توجهی برای بهبود حفظ واژگان و توسعه کلی زبان دانش‌آموزان EFL ارائه می‌دهد و در نهایت منجر به نتایج یادگیری موفق‌تر می‌شود.

---

در حالی که مطالعات پیشین نشان‌دهنده تأثیر موسیقی بر یادگیری و یادآوری واژگان بوده‌اند، این پژوهش به بررسی تأثیر موسیقی سنتی به عنوان یک مدل ورودی بر یادگیری و یادآوری واژگان دشوار انگلیسی در میان زبان‌آموزان ایرانی سطح متوسط‌به‌بالا می‌پردازد. هشتاد شرکت‌کننده در چهار گروه قرار گرفتند. دو گروه در معرض موسیقی غربی و دو گروه دیگر در معرض موسیقی سنتی ایرانی قرار گرفتند. هر گروه ابتدا پیش‌آزمون، سپس آموزش واژگان دشوار منتخب، و پس از آن پس‌آزمون و پس‌آزمون تأخیری را دریافت کرد. تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان‌دهنده تأثیر اصلی معنادار زمان بر یادگیری و یادآوری واژگان بود. آمار توصیفی حاکی از آن بود که در هر دو آزمون فوری و تأخیری، عملکرد گروه‌های در معرض موسیقی غربی نسبت به گروه‌های در معرض موسیقی سنتی ایرانی ضعیف‌تر بود، هرچند تعامل معناداری بین زمان و نوع موسیقی مشاهده نشد. این نتایج نشان می‌دهند که ورودی موسیقایی آشنا از نظر فرهنگی ممکن است تسهیل‌کننده یادگیری و یادآوری واژگان در بافت‌های زبان دوم باشد. پیامدهای پژوهشی برای آموزش زبان و طراحی برنامه درسی مورد بحث قرار گرفته‌است.