واژه‌های نوظهور در جریان اصلی زبان پدیدار می‌شوند و به ویژه در ادبیات و پدیده‌های نوین زندگی ما، جنبه‌ای ضروری به شمار می‌آیند. این اصطلاحات نو که زاده ذهن‌های خلاق هستند، غالباً معادل مشخصی در زبان‌های دیگر ندارند و چالش‌هایی را برای مترجمان ایجاد می‌کنند. در حوزه مطالعات ترجمه، واژه‌سازی‌های نو، به ویژه آن‌هایی که مرتبط با همه‌گیری کرونا هستند، توجه قابل ملاحظه‌ای را به خود جلب کرده‌اند. این پژوهش بر «واژه‌سازی‌های کرونایی» عامیانه و ترجمه‌های گردآوری‌شده از آنها توسط تون (2020) متمرکز است. با استفاده از منابع ارائه‌شده توسط english-corpora.org، فراوانی این واژه‌های نوظهور بررسی شد. پرسشنامه‌ای حاوی گزینشی از پرکاربردترین این واژه‌ها، به طور تصادفی انتخاب و بین بیست‌و‌نه مترجم توزیع گردید تا رویکردهای ترجمه‌ای آن‌ها سنجیده شود. نتایج، بر پایه رده‌بندی نیومارک (1988) طبقه‌بندی شد تا وضعیت عادی‌سازی معادل‌ها مشخص گردد. راهبردهای به‌کارگرفته‌شده برای ترجمه نمونه‌های عادی‌سازی‌شده، با استفاده از چارچوب مولینا و آلبیر (2020) شناسایی شدند. یافته‌ها نشان می‌دهند که انواع مختلف واژه‌سازی نو، مانند آمیزه‌ها و واژه‌های مشتق‌یافته، عموماً عادی‌سازی می‌شوند و این فرآیند عمدتاً از طریق ترجمه به آمیزه‌ها صورت می‌پذیرد. اگرچه مترجمان از راهبردهای متنوعی مانند بسط و تعمیم استفاده می‌کنند، اما این راهبردها عموماً به عادی‌سازی منجر می‌شوند. با این حال، واژه‌های قدیمی با معانی جدید، بیشتر با بدترجمه یا حذف مواجه می‌شوند تا عادی‌سازی. در کل، آمیزه‌ها بیشترین میزان عادی‌سازی را در میان انواع واژه‌های نوظهور نشان می‌دهند، درحالی‌که واژه‌های قدیمی با معانی جدید، کمترین میزان عادی‌سازی را دارند.