در جهان جهانی‌شده امروز، ترجمه نقشی اساسی در نزدیک‌تر ساختن مردم سراسر جهان به یکدیگر ایفا می‌کند؛ چراکه آنان را با فرهنگ‌های یکدیگر آشنا می‌سازد. با این حال، ترجمه در برخی موارد ناممکن است یا گاه به دلیل وجود عناصر فرهنگی یا مفهوم‌سازی‌های وابسته به فرهنگ، به کاری بسیار دشوار برای مترجم تبدیل می‌شود.

پژوهش حاضر به شناسایی و ارزیابی راهبردهای ترجمه به‌کاررفته در برگردان نمونه‌ای از عناصر فرهنگ‌ویژه (CSIs) در ترجمه انگلیسی رمان «جای خالی سلوچ» اثر دولت‌آبادی پرداخته است. بدین منظور، ۴۶ عنصر فرهنگ‌ویژه از این رمان، بر اساس نمونه‌گیری هدفمند و تحلیل متنی در چارچوب زبان‌شناسی فرهنگی انتخاب شد. سپس، راهبردهای به‌کاررفته در ترجمه این عناصر با بهره‌گیری از طبقه‌بندی ترجمه نیومارک (۱۹۸۸) شناسایی و دسته‌بندی گردید.

یافته‌ها نشان داد که پرتکرارترین راهبردهای ترجمه عبارت بودند از «معادل‌یابی کارکردی»، «ترجمه تحت‌اللفظی» و «معادل‌یابی توصیفی». با این حال، موفق‌ترین راهبرد، به‌کارگیری «معادل‌یابی کارکردی» بود؛ زیرا این راهبرد موجب وفاداری بیشتر متن مقصد به متن مبدأ و حفظ تأثیر متن اصلی بر مخاطبان متن مقصد می‌شود.