|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
2 نتیجه برای حسین پور
بهزاد قنسولی، آرزو حسین پور، دوره 12، شماره 1 - ( 1-1388 )
چکیده
افزایش کاربرد زبان انگلیسی به عنوان زبان بین المللی ارتباطات بر اهمیت نقش مهارت گفتن که مورد نیاز کاربران این زبان در شرایط گوناگون است توجه دارد. تحقیقات تاثیر کاربرد نقشه مفهومی بر افزایش یادگیری واژگان و نظم بخشیدن دانش را نشان می دهد. با این وجود این تاثیر در افزایش روانی گفتار مورد غفلت قرار گرفته ست. پژوهش در پیش رو به بررسی این تاثیردر روانی گفتار دانشجویان با توانش سطح متوسط زبان انگلیسی می پردازد. بدین منظور این سوال که آیا روش نقشه مفهومی می تواند بر روانی گفتار دانشجویان تاثیری معنادار داشته باشد مطرح گردید. تعداد هشتاد دانشجوی ترم دوم دانشگاه به صورت تصادفی انتخاب شده و در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. روش نقشه مفهومی به مدت بیست دو جلسه در گروه تجربی به کار گرفته شد. نتایج نشان داد که روش نقشه مفهومی بر روانی گفتار آنان تاثیری معنادار داشته است.
دکتر حسین سیاه پوش، دانشجوی دکتری آموزش زبان انگلیسی الناز حسین پور، دوره 27، شماره 1 - ( 1-1403 )
چکیده
چکیده
با توجه به اهمیت ارزیابی در آموزش زبان، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر الگوهای ارزیابی پویا (Dynamic Assessment) بر استفاده زبانآموزان سطح متوسط زبان انگلیسی بهعنوان زبان خارجی (EFL) از فراگفتمانهای تعاملی و تعاملمحور در ارتباط با روانی نوشتار در بخش نوشتاری مستقل آزمون TOEFL صورت گرفت. شرکتکنندگان این مطالعه ۱۰۵ زبانآموز مؤسسه جهاد دانشگاهی اردبیل بودند. با استفاده از روش گمارش تصادفی، دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل تشکیل شدند. بهمنظور سنجش روانی نوشتار در بخش نوشتاری مستقل آزمون TOEFL iBT، طی هشت جلسه، گروه آزمایشی اول آموزش فراگفتمان تعاملی را با بهرهگیری از رویکردهای مداخلهای و تعاملگرا در ارزیابی پویا دریافت کرد، در حالیکه گروه آزمایشی دوم آموزش فراگفتمان تعاملمحور را با همان رویکردها تجربه نمود. گروه کنترل آموزش متعارف دریافت کرد. پس از اتمام دوره مداخله، نسخهای تعدیلشده از بخش نوشتاری مستقل آزمون TOEFL iBT بهعنوان پسآزمون برای تمامی شرکتکنندگان اجرا شد. دادههای بهدستآمده با استفاده از آزمونهای کروسکال-والیس تحلیل گردید. نتایج نشاندهنده تفاوت معنادار میان گروهها از نظر روانی نوشتار بود. گروه مداخلهای عملکرد بهتری نسبت به دو گروه دیگر داشت که نشان میدهد فراگفتمان تعاملی نقش مؤثری در ارتقای روانی نوشتار دارد. با این حال، در مورد نقش فراگفتمان تعاملمحور نیز هر دو گروه مداخلهای و تعاملگرا عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشتند. این یافتهها بیانگر آن است که ارزیابی پویا، فارغ از طبقهبندی آن، در بهبود روانی نوشتار در بخش نوشتاری مستقل آزمون TOEFL iBT با در نظر گرفتن استفاده از فراگفتمان، نقش تسهیلگرانهای ایفا میکند. این مطالعه میتواند دلالتهای آموزشی مهمی برای معلمان، زبانآموزان، و برنامهریزان درسی به همراه داشته باشد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|