این مطالعه کیفی بررسی کرد که چگونه مربیگری و تأمل میتواند واقعاً از توسعه دانش محتوای آموزشی (PCK) معلمان پیشخدمت زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در یک دانشگاه تربیت معلم دولتی در ایران پشتیبانی کند. این تحقیق که مبتنی بر یک الگوی تفسیری است، سعی در درک تجربیات زیسته هشت معلم پیشخدمت در سال آخر تحصیل در مقطع کارشناسی دارد. دادههای این مطالعه از طریق مصاحبههای نیمه ساختار یافته، یادداشتهای تأملی و مشاهدات کلاسی جمعآوری شد. تجزیه و تحلیل سعی کرد از رویههای کدگذاری اشتراوس و کوربین پیروی کند. این شامل کدگذاری باز، محوری و انتخابی بود. پس از تجزیه و تحلیل، پنج مضمون اصلی پدیدار شد: ادغام نظریه و عمل، تحول تأملی باورهای تدریس، تأثیر مربیگری بر هویت حرفهای، چالشهای موجود در برنامههای تربیت معلم و اهمیت همکاری همتایان و جوامع عملی. یافتهها به وضوح نشان داد که مربیگری و تأمل میتواند در کمک به معلمان پیشخدمت برای پیوند دادن نظریه تربیتی با کاربرد در کلاس درس، ایجاد استراتژیهای تدریس حساس به زمینه و کسب اعتماد به نفس در تصمیمات آموزشی آنها حیاتی باشد. با این حال، این مطالعه همچنین کاستیهای موجود در سیستم فعلی آموزش معلمان، مانند مربیگری مداوم ناکافی و فرصتهای محدود برای تأمل همتایان را برجسته کرد. این تحقیق نتیجه میگیرد که توسعه مربیگری ساختاریافته، تعامل تأملی و جوامع حرفهای مشارکتی میتواند دانش محتوایی معلمان زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی را تا حد زیادی تقویت کند و به از بین بردن شکاف بین تئوری و عمل که در آموزش معلمان ایران مشهود است، کمک کند.
Ahmadi P. The Role of Mentoring and Reflection in Shaping Preservice EFL Teachers’ Pedagogical Content Knowledge. IJAL 2025; 28 (2) :1-1 URL: http://ijal.khu.ac.ir/article-1-3283-fa.html
احمدی پرویز. نقش مربیگری و بازاندیشی در شکلدهی دانش محتوایی آموزشی معلمان زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در دوره پیش از خدمت. نشریه زبانشناسی کاربردی. 1404; 28 (2) :1-1