[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
آمار نشریه::
::
شناسنامه نشریه
..
پایگاه‌های نمایه‌کننده

  AWT IMAGE   AWT IMAGE 
 AWT IMAGE   AWT IMAGE 
   

   

..
پایگاه‌های اجتماعی
     
ACADEMIA
 
..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
نظرسنجی
نظر شما در مورد عملكرد دوفصلنامه زبان و ادبيات فارسي چيست؟
عالي
خوب
متوسط
ضعيف
   
..
:: پاییز و زمستان ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
تحلیلی روان شناسانۀ حکایات لیلی و مجنون در آثار عطار با تکیه بر نظریه تداعی فروید ویونگ
شهین اوجاق علیزاده*1 ، فرامرز کمالی پور آزاد2 ، علی عین علیلو2
1- دانشگاه آزاد رودهن ، alizade@riau.ac.ir
2- دانشگاه آزاد رودهن
چکیده:   (786 مشاهده)
پژوهش حاضر خوانشی روان‌شناسانه از حکایات کوتاه لیلی و مجنون در سه اثر برجستۀ عطار نیشابوری ـ الهی‌نامه، منطق‌الطیر و مصیبت‌نامهـ ارائه می‌دهد. این حکایات به‌عنوان بازتاب‌هایی از مفاهیم عرفانی در ضمیر و ناخودآگاه شاعر شکل گرفته‌اند و با ساختاری تداعی‌گرایانه، جهان ذهنی و روحی عطار را بازنمایی می‌کنند. مسئلۀ اصلی این پژوهش، تحلیل شخصیت‌ها، موقعیت‌ها و نمادهای کهن‌الگویی در این حکایات است؛ به‌منظور نیل به این هدف، از آرای دو روان‌شناس برجستۀ قرن بیستم، زیگموند فروید و کارل گوستاو یونگ، بهره گرفته شده است. در چارچوب نظریۀ شخصیت فروید، میزان وابستگی شخصیت‌های عرفانی به سه لایۀ روان یعنی غرایز(ایگو)، واقعیت (نهاد) و اخلاقیات (فرامن) بررسی می‌شود. همچنین، با تکیه بر نظریۀ کهن‌الگوهای یونگ، نمادهای بازتولیدشده در شخصیت‌ها و موقعیت‌های روایی تحلیل می‌گردد. هدف اصلی پژوهش، گشودن افقی نو در خوانش متون عرفانی از منظر روان‌شناسی تحلیلی است و به‌ویژه نشان‌دادن قابلیت حکایات لیلی و مجنون در آثار عطار برای تحلیل بر اساس نظریه‌های فروید و یونگ. ابتدا حکایات مرتبط با لیلی و مجنون در سه اثر مذکور گردآوری شده و چگونگی ارتباط آن‌ها با مضامین پیش از خود از حیث تداعی مشخص می‌گردد. این مرحله اهمیت زیادی دارد، زیرا نشان می‌دهد شخصیت‌ها چگونه در ناخودآگاه شاعر ساخته و به نمادهایی عرفانی بدل شده‌اند. سپس با اتکاء به نظریه‌های فروید و یونگ، تحلیل روان‌شناختی حکایات صورت می‌گیرد. نتایج نشان می‌دهد که تداعی‌های عطار عمدتاً بر سه اصل شباهت، مجاورت و تضاد استوار است، که در این میان تداعی از نوع شباهت بیشترین بسامد را دارد. با بررسی درون‌مایۀ حکایات، به شخصیت‌ها و نمادهایی کهن‌الگویی دست یافته‌ایم که در بستر روایت، محملی برای بروز مفاهیم عرفانی می‌شوند. برخی از مهم‌ترین کهن‌الگوهای شناسایی‌شده در این حکایات عبارت‌اند از: سرنمون عشق، غریزه، پیر روحانی و خدا. نسبت‌های میان این کهن‌الگوها نیز با ساختار معنایی عرفان اسلامی انطباق دارد و نشان‌دهندۀ عمق روانی و نمادین روایت‌هاست


 
واژه‌های کلیدی: لیلی و مجنون، عطار نیشابوری، تداعی، فروید، یونگ
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: سایر
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
دوفصلنامه  زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی Half-Yearly Persian Language and Literature
Persian site map - English site map - Created in 0.17 seconds with 42 queries by YEKTAWEB 4741