fa ارزیابی اثربخشی تکنیک قصد پارادوکسیکال بر ارتقای ادراک شایستگی در پسران دبستانی مبتلا به اختلال سیالی کلامی عمومى General پژوهشي Research <p dir="auto" style="white-space: pre-wrap; text-align: justify;">پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثربخشی تکنیک قصد پارادوکسیکال بر ارتقای ادراک شایستگی در پسران دبستانی مبتلا به اختلال سیالی کلامی انجام شد. اختلال سیالی کلامی به عنوان یکی از شایع‌ترین اختلالات گفتاری در کودکان شناخته می‌شود که می‌تواند تأثیرات منفی قابل توجهی بر ادراک شایستگی، اعتماد به نفس و عملکرد روانی-اجتماعی آنان داشته باشد. این مطالعه از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل پسران ۷ تا ۱۲ ساله مراجعه‌کننده به کلینیک‌ آتیه درخشان و نیاوا شهر تهران بود و نمونه‌گیری به صورت هدفمند انجام شد. در نهایت، ۳۰ کودک به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) تخصیص یافتند. ابزار اندازه‌گیری، پرسشنامه ادراک شایستگی کودکان (پرندین، ۱۳۸۵) بود. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه (هفته‌ای دو جلسه) تحت مداخله تکنیک قصد پارادوکسیکال قرار گرفت که شامل تمرین‌های ساختاریافته برای تغییر الگوهای شناختی-هیجانی مرتبط با عملکرد گفتاری و تقویت خودارزیابی مثبت بود، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تکنیک قصد پارادوکسیکال به طور معنادار (p < ۰.۰۵) ادراک شایستگی را در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل ارتقا داد. این یافته‌ها حاکی از آن است که تکنیک قصد پارادوکسیکال می‌تواند به عنوان یک مداخله روانشناختی مؤثر در بهبود ادراک شایستگی و حمایت از سلامت روانی کودکان مبتلا به اختلال سیالی کلامی به کار گرفته شود.</p> <p dir="auto" style="text-align: justify;">The present study aimed to evaluate the effectiveness of the paradoxical intention technique in enhancing perceived competence among school-age boys with stuttering disorder. Stuttering disorder is recognized as one of the most common speech disorders in children, which can exert significant negative impacts on their perceived competence, self-confidence, and psychosocial functioning. This study employed a quasi-experimental design with pre-test-post-test and a control group. The statistical population consisted of boys aged 7 to 12 years referred to the Atieh Darakshan Mind Clinic and Niaava Clinic in Tehran, with purposive sampling employed. Ultimately, 30 children were randomly assigned to experimental and control groups (15 participants each). The measurement instrument was the Children&#39;s Perceived Competence Questionnaire (Parandin, 2006). The experimental group underwent the paradoxical intention technique intervention over 10 sessions (twice weekly), comprising structured exercises designed to modify cognitive-emotional patterns related to speech performance and promote positive self-evaluation, whereas the control group received no intervention. Data were analyzed using analysis of covariance (ANCOVA). Results indicated that the paradoxical intention technique significantly enhanced perceived competence in the experimental group compared to the control group (p < 0.05). These findings suggest that the paradoxical intention technique can be employed as an effective psychological intervention to improve perceived competence and support mental health in children with stuttering disorder.</p> تکنیک قصد پارادوکسیکال, ادراک شایستگی, اختلال سیالی کلامی, کودکان دبستانی Paradoxical intention technique, Perceived competence, Stuttering disorder, School-age children 0 0 http://rph.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5716-1&slc_lang=fa&sid=1 taeebeh delshad طیبه دلشاد delshad@gmail.com 100319475328460014936 100319475328460014936 No parisa kolahi پریسا کلاهی p.kolahi44@yahoo.com 100319475328460014937 100319475328460014937 Yes leylasadat modaresi لیلا سادات مدرسی modaresi@gmail.com 100319475328460014938 100319475328460014938 No