احساس انسجام روانی یکی از مؤلفههای مهم در نحوه ادراک و مدیریت شرایط تنشزا و حفظ کارکرد روانشناختی است و در افراد دارای نشانگان افسردگی اهمیت ویژهای دارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی گروهدرمانی شناختی-رفتاری بر احساس انسجام روانی در افراد دارای نشانگان افسردگی مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر قم انجام شد. این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش را افراد دارای نشانگان افسردگی مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر قم در سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند که ۲۰ نفر از آنان به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه ۶۰ دقیقهای تحت گروهدرمانی شناختی-رفتاری قرار گرفت و گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از پرسشنامه ۳۵ مادهای احساس انسجام روانی فلنسبرگ-مادسن و همکاران گردآوری و با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تکمتغیری تحلیل شدند. یافتهها نشان داد پس از کنترل نمرات پیشآزمون، بین دو گروه در مؤلفههای قابلدرک بودن و معناداری احساس انسجام روانی تفاوت معناداری وجود داشت، اما تفاوت در مؤلفه قابلمدیریت بودن معنادار نبود. بر اساس یافتههای پژوهش، گروهدرمانی شناختی-رفتاری میتواند در بهبود برخی مؤلفههای احساس انسجام روانی، بهویژه قابلدرک بودن و معناداری، در افراد دارای نشانگان افسردگی مورد استفاده قرار گیرد.
