2 نتیجه برای رفتارهای پرخاشگرانه
محسن گلپرور، حمیدرضا عریضی،
دوره 3، شماره 3 - ( 9-1388 )
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ساده و تعاملی بین بهزیستی معلمان (عاطفه مثبت و منفی و رضایت از زندگی و شغل) با باور به دنیای عادلانه و رفتارهای پرخاشگرانه دانشآموزان در مقابل آنها در شهر اصفهان به مرحله اجرا درآمد. جامعه آماری پژوهش، معلمان مرد و زن شاغل در دبیرستانهای شهر اصفهان درسال1387 (بهار) بودند که از بین آنها به شیوهی نمونهگیری چندمرحلهای، 240 معلم زن و مرد برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند. پرسشنامههای مورد استفاده در پژوهش شامل پرسشنامه رضایت شغلی (با 47 سؤال)، پرسشنامه عاطفه مثبت و منفی (با 20 سؤال)، پرسشنامه رضایت از زندگی (با 5 سؤال)، پرسشنامه پرخاشگری دانشآموزان در مقابل معلمان (با 4 سؤال) و پرسشنامه باور به دنیال عادلانه شخصی (با 7 سؤال) بود. دادههای حاصل از پرسشنامههای پژوهش با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که تعامل پرخاشگری دانشآموزان در مقابل معلمان و باور به دنیای عادلانه برای رضایت شغلی، رضایت از زندگی و عاطفه مثبت دارای توان پیشبین معنادار نیست (05/0P>). در مقابل برای عاطفه منفی تعامل رفتار پرخاشگرانه دانشآموزان در مقابل معلمان با باور به دنیای عادلانه دارای توان پیشبین معنادار بود. تحلیل رگرسیون پسین نشان داد که فقط در افراد دارای باور به دنیای عادلانه پایین، رفتار پرخاشگرانه دانشآموزان در مقابل معلمان قادر به پیشبینی عاطفه منفی است.
مهدیس درخشان طالع، مینا کریمی، طیبه دریکوند، مونا سلیمان حشمت، ارسلان برکت،
دوره 20، شماره 2 - ( 3-1405 )
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر رفتارهای پرخاشگرانه و روابط بینفردی در بزرگسالان مبتلا به اختلال بیشفعالی/کمبود توجه بود. این مطالعه از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل بزرگسالان مبتلا به اختلال بیشفعالی/کمبود توجه مراجعهکننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۳۰ نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت مداخله رفتاردرمانی دیالکتیکی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله روانشناختی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رفتارهای پرخاشگرانه و مقیاس روابط بینفردی بود و دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرمافزار SPSS تحلیل شد. نتایج نشان داد رفتاردرمانی دیالکتیکی موجب کاهش معنادار رفتارهای پرخاشگرانه و بهبود روابط بینفردی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد و این اثرات در مرحله پیگیری نیز پایدار باقی ماند. در نتیجه میتوان گفت رفتاردرمانی دیالکتیکی بهعنوان یک مداخله مؤثر روانشناختی میتواند در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و بهبود روابط بینفردی بزرگسالان مبتلا به اختلال بیشفعالی/کمبود توجه نقش داشته باشد.
