پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت (CFT) بر درد روانی، احساس سربار بودن ادراکشده و افکار خودکشی در دختران جوان انجام شد. این مطالعه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری را تمامی دختران جوان دارای سابقه اقدام به خودکشی مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر همدان در سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند. از این میان، ۳۰ نفر به روش نمونهگیری هدفمند و در دسترس انتخاب شده و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزارهای گردآوری دادهها شامل مقیاس شکایات روانتنی تاکاتا و ساکاتا (۲۰۰۴)، مقیاس احساس سربار بودن ادراکشده (برگرفته از پرسشنامه نیازهای بینفردی هاوکینز، ۲۰۱۴) و پرسشنامه افکار خودکشی بک (۲۰۰۴) بود. گروه آزمایش تحت ۸ جلسه درمان متمرکز بر شفقت بر اساس پروتکل گیلبرت قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با آزمونهای تحلیل کوواریانس تکمتغیره (ANCOVA) و چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که درمان مبتنی بر شفقت تأثیر معناداری بر کاهش درد روانی، احساس سربار بودن ادراکشده و افکار خودکشی دختران جوان در مرحله پسآزمون دارد (۰/۰۱ > P)؛ بنابراین، این رویکرد درمانی میتواند به عنوان یک مداخله کارآمد جهت کاهش آسیبهای روانشناختی و پیشگیری از رفتارهای خودآسیبرسان در افراد با سابقه خودکشی مورد استفاده قرار گیرد.
