دکتر پریسا کلاهی، ارسلان برکت، دکتر طیبه دلشاد، دکتر سهیلا رحمانی، دکتر امینه جلالی، لیلا سادات مدرسی،
دوره 19، شماره 3 - ( 9-1404 )
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان هیجانمدار بر تابآوری روانشناختی و دلزدگی زناشویی در زوجین دارای پریشانی روانشناختی مرتبط با نااطمینانیهای اقتصادی ـ اجتماعی انجام شد. این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زوجین دارای پریشانی روانشناختی مرتبط با نااطمینانیهای اقتصادی ـ اجتماعی در سال 1404 بود. از میان آنان، ۳۰ زوج به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ زوج) و کنترل (۱۵ زوج) جایگزین شدند. معیار ورود به مطالعه، کسب نمره بالاتر از نقطه برش در مقیاس پریشانی روانشناختی کسلر (K10) بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای تحت درمان هیجانمدار قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچگونه مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای گردآوری دادهها شامل پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) و مقیاس دلزدگی زناشویی پاینز (CBM) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس تکمتغیری و چندمتغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که درمان هیجانمدار در مقایسه با گروه کنترل موجب افزایش معنادار تابآوری روانشناختی و کاهش معنادار دلزدگی زناشویی در زوجین شد (05/0>P). یافتهها حاکی از آن بود که درمان هیجانمدار از طریق تسهیل تنظیم هیجان، بازسازی الگوهای تعاملی ناکارآمد و تقویت احساس امنیت هیجانی میان زوجین توانسته است آثار منفی ناشی از نااطمینانیهای اقتصادی ـ اجتماعی را تعدیل کند. در مجموع، درمان هیجانمدار مداخلهای مؤثر برای ارتقای تابآوری روانشناختی و کاهش دلزدگی زناشویی در زوجین دارای پریشانی روانشناختی مرتبط با نااطمینانیهای اقتصادی ـ اجتماعی است و میتواند بهعنوان رویکردی کارآمد در مراکز مشاوره و خدمات سلامت روان برای حمایت از زوجین در معرض تنشهای مزمن اقتصادی و اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد.
