OTHERS_CITABLE هدف این پژوهش تأثیر هشت هفته تمرین منتخب هوازی و قدرتی بر هورمون پاراتیروئیدد کلسدی، آلبومین و آلکالن فسفاتاز زنان یائسه بود. 53 نفر از زنان یائسه ) 33 07 سدا ( عضو کانون جهاندیدداان - شهر تهران انتخاب شدند به طور تصادفی در سه اروه تمرین هدوازی ) 21 نفدر( قددرتی ) 25 نفدر( و کنتر ) 27 نفر( قرار ارفتند. برنامه تمرین هوازی شامل جااینگ و حرکدا ایروبیکدی بده مدد 07 دقیقه با شد 07 07 درصد حداکثر ضربان قلب و برنامه تمرین قدرتی شامل 27 حرکدت بدا شدد - 07 57 درصد یک تکرار بیشینه در شروع و 07 07 درصد در انتها 8 تا 27 تکرار و یک نوبت بود که - - در هر جلسه انجام شد. هر برنامه سه روز در هفته و برای مد 8 هفته انجام شدد. نموندههدای ودونی قبل و پس از پایان تمرینا جهت ارزیدابی میدنان هورمدون پاراتیروئیدد کلسدی، آلبدومین و آلکدالن فسدفاتاز سدرمی انددازهایدری شدد. بدرای تییدین میدنان کلسدی، سدرم ) Ca ( از روش رندگسدنجی شیمیایی)کرزو فتالئین( هورمون پاراتیروئیدد از روش الایدنا آلکدالن فسدفاتاز از روش رندگسدنجی سینتیکی با استفاده از پدارا نیتدرو فسدفا و بدرای تییدین آلبدومین سدرم هدر نمونده ودونی از روش رنگسنجی شیمیایی )بروم کرزو ارین( استفاده اردید. به منظدور بررسدی اودتدف دروناروهدی از آزمون t زوجی و برای تییین اوتدف بین اروهها از آزمون آماری تحلیل واریانس یکطرفده اسدتفاده شد. نتایج تحقیق افنایش مینیداری را در مینان هورمدون پاراتیروئیدد و آلکدالن فسدفاتاز سدرمی در اروههای تمرینی قدرتی و هوازی نسبت به اروه کنتر نشان داد ) P≤0/05 (. با وجود این اودتدف مینیداری بین دو ادروه قددرتی و هدوازی در افدنایش پاراتیروئیدد و آلکدالن فسدفاتاز مشداهده نشدد ( P≥0/05 (. از سوی دیگر مینان کلسی، تام پدسما پس از تمرین قدرتی و هوازی کداهش یافدت کده کاهش کلسی، فقط در اروه قدرتی مینیدار بود ) P≤0/05 (. هرچند تغییدرا کلسدی، در بدین سده اروه اوتدف مینیداری نداشت ) P≥0.05 (. همچنین تغییر میندیداری در میدنان آلبدومین پدس از تمرینا مشاهده نشد ) P≥0.05 (. با توجه به نتایج حاصل از پژوهش هدر دو ندوع تمدرین قددرتی و هوازی میتواند بر مارکرهای ساوت استخوان و عوامل هورمونی زنان سالمند تأثیر مثبت بگذارد. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-87-fa.pdf 2016-07-27 1 11 تمرین هوازی تمرین قدرتی هورمون پاراتیروئید آلکالن فسفاتاز زنان یائسه. The purpose of this study was to consider the effect of eight weeks aerobic and strength training on serum PTH, calcium, albumin and alkaline phosphatase in postmenopausal women.35 post menopause women, (55-70 years), of Jahandidegan center of Tehran were selected and randomly divided to three groups as aerobic (n=12), strength (n=13) and control (n=10) groups. Aerobic training program include jogging and aerobic movements, with 60- 70% MHR intensity(8 weeks, 3 times per week, 40minute per session), And Strength training program with emphasize on main muscle groups (8 weeks, 3 times per week, 1 hour per session),with30-40%1RM,8-10rep,1set to 60- 80%1RM,8-10rep,1set . One way analysis of variance (ANOVA) used to compare differences between groups. The results showed that PTH and alkaline phosphatase significantly increase after aerobic and strength training in comparison with control group (P≤0.05). But the significant difference was not observed between these two groups. No significant difference was observed in serum calcium between two trained and control groups (p≥0.05). However a significant decrease was observed in strength group (P≤0.05). Furthermore, the significant change was not observed in albomin after training program. Increase in PTH and alkaline phosphatase concentrations in normal range seem to promote anabolism procedure of bone formation. The result of this study shows that both two type of training have same effects on bone markers and hormonal factors. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-87-en.pdf 2016-07-27 1 11 selected aerobic training strength training parathyroid hormone alkaline phosphatase Calcium postmenopausal woman 1 AUTHOR 2 AUTHOR 3 AUTHOR 4 AUTHOR

OTHERS_CITABLE هدف این پژوهش بررسی اثرات استفاده از حرکت مقاومتی بالاتنه (پرس سینه) و پایین­تنه (پشت ران) در تناوب­های استراحتی بر میزان درک فشار کار (RPE)، مقدار لاکتات و کمیت اجرای حرکت جلو ران با بار 75 درصد یک تکرار بیشینه بود. 15 مرد اندام­پرور با میانگین 9/1± 9/20 سال، قد 5/4± 6/175 سانتی‌متر، و وزن 2/5±8/74 کیلوگرم، داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند و سه جلسه تمرین را به فاصله 48 ساعت از یکدیگر انجام دادند. آزمودنی­ها در هر جلسه یکی از مدل­های فعالیتی L1 (حرکت جلو ران با استراحت غیرفعال)،  L2(حرکت جلو ران با حرکت پرس سینه و استراحت غیرفعال) و L3  (حرکت جلو ران با حرکت پشت ران و استراحت غیرفعال) را تا سرحد خستگی و با فاصله استراحتی 3 دقیقه انجام دادند و تعداد تکرارها در نوبت­های مذکور ثبت گردید. میزان درک فشار کار و لاکتات خون، پیش و پس از فعالیت­های مختلف، ثبت شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس با اندازه­گیری­های مکرر و آزمون تعقیبی LSD استفاده شد. نتایج نشان داد تعداد تکرارها در نوبت­های متوالی هر سه مدل فعالیتی کاهش یافته و بین توانایی حفظ تکرار در نوبت­های متوالی به­ویژه در مدل فعالیتی L2 تفاوت مثبت معنی‌داری وجود دارد (05/0P<). همچنین، تفاوت معنی‌داری بین مدل­های فعالیتی L2 و L3 و L1 و L3 در توانایی حفظ تکرار وجود داشت (05/0P<). در میزان درک فشار آزمودنی­ها بین همه مدل­های فعالیتی تفاوت معنی‌داری مشاهده شد (05/0P<). همچنین، این نتایج نشان داد از بین مقدار لاکتات تولیدشده در مدل­های فعالیتی L2 و L3 و L1 و L3 تفاوت مثبت معنی‌داری در مورد روش L2 وجود دارد (05/0P<). بنابراین، باتوجه به نتایج به­دست­آمده به نظر می­رسد استفاده از مدل­های تمرینی به شکل ترکیب تمرینات اندام تحتانی و فوقانی علاوه براینکه زمان کل تمرین را کاهش می­دهند، کمیت تکرارها را با میزان درک فشار کار و مقدار لاکتات کمتر نسبت به سایر مدل­های تمرینی در حد بالاتری نگه می­دارند. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-96-fa.pdf 2016-08-31 1 10 میزان درک فشار کار جلو ران پرس سینه پشت ران استراحت فعال The purpose of this study was to investigate the effects of using upper (Bench press) and lower body (Leg curl) exercise during rest interval on rating of perceived exertion (RPE), lactate production and quantity of lower body performance (Leg extension) with 75% 1RM (repetition maximum). 15 resistance trained men (age 20.9±1.9 years, height 175.6 ±4.5 cm and weight 74.8±5.2 kg) took part in four testing sessions with 48 hours recovery between sessions voluntarily. subjects completed randomly exercises during per session one models of leg extension exercise with inactive rest (L1), leg extension exercise with bench press and inactive rest (L2), and leg extension movement with leg curl and inactive rest of 3 min (L3) up to voluntary exhaustion. RPE and Lactate were measured before and after different exercises. For statistical analysis of data, two-way repeated measures and LSD post hoc tests were used. The result showed that all of three exercise models reduced the repetitions in continuous sets specially L2 model, and there were significant differences between sets (P<0.05). Also, there was significant difference between sustainability of repetitions in L2, L3 and L1, L3 exercise models (P<0.05). Also, there was significant difference between lactate production in L2, L3 and L1, L3 and RPE in all exercise models specially L2 model as positive difference (P<0.05). Therefore, it seems that use of combined exercise models, specially combined lower and upper body exercise, not only reduced all times of workout, but also attenuates rating of perceived exertion and lactate production, and maintains quantity of repetitions. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-96-en.pdf 2016-08-31 1 10 Rating of perceived exertion Bench press Leg extension Leg curl Active rest 1 AUTHOR 2 AUTHOR 3 AUTHOR

OTHERS_CITABLE در ورزشهایی مانند هندبال، تنیس و والیبال فرد نیاز دارد نیروی زیادی را در بالای شانه اعمال کند. در چنین ورزشهایی ورزشکاران در معر ضایعات استفاده بیش از حد قرار دارند. سندرم عضله تحت خاری به مفهوم ضعف و آتروفی بدون درد این عضله است که به دنبال نوروپاتی عوب فوق کتفی به وجود میآید. هدف این تحقین بررسی اثر شیوه تمرینی کوتاه مدت قدرتی استقامتی فزاینده و تحریک - الکتریکی بر قدرت و پارامترهای الکترومیوگرافی عضله تحت خاری است. 21 بازیکن والیبال مبتلا به سندرم عضله تحت خاری به طور توادفی به دو گروه تمرینات قدرتی - 13/1±7/ 211 سانتیمتر، وزن 1 /3±1/ 11 سال، قد 6 /1±3/ استقامتی فزاینده ) 6 نفر، میانگین سنی 1 3 سال( و تحریک /11±2/ 1 و سابقه عضویت در تیم ملی 7 /1±1/ کیلوگرم، سابقه ورزش والیبال 0 16 کیلوگرم، /1±6/ 211 سانتیمتر، وزن 1 /0±2/ 11 سال، قد 0 /1±1/ الکتریکی ) 6 نفر، میانگین سنی 0 1 سال( تقسیم شدند. 15 نفر از /3±1/ 1 و سابقه عضویت در تیم ملی 1 /0± سابقه ورزش والیبال 1 10 سانتیمتر، وزن /6±3/ 10 سال، قد 1 /2±1/ بازیکنان سالم نیز به عنوان گروه کنترل )میانگین سنی 1 3 سال( در /1±1/ 1 سال و سابقه عضویت در تیم ملی 3 ±3/ 10/6±7/2 کیلوگرم، سابقه ورزش والیبال 1 نیر گرفته شدند. مداخلات درمانی به مدت 1 هفته انجام شد. الکترومیوگرافی سطحی عضلات تحت خاری و گرد کوچک و حداکثر قدرت ایزومتریک عضلات چرخ دهنده خارجی قبل و بعد از مداخلات اندازهگیری شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون t همبسته و تحلیل واریانس یکطرفه در سط اطمینان 10 درصد ) 5950 P< ( انجام شد.پس از هشت هفته، حداکثر قدرت ایزومتریک عضلات چرخدهنده خارجی در هر دو گروه تاربی افزایش معنیداری نشان داد، ولی در فاکتورهای IEMG و RMSEMG تغییر معنیداری مشاهده نشد.طبن یافتههای این تحقین، تمرینات قدرتی استقامتی فزاینده و تحریک الکتریکی باعث افزایش حداکثر - قدرت ایزومتریک عضلات چرخدهنده خارجی بازو میشوند. ولی هر دو روش درمانی تأثیری بر پارامترهای الکترومیوگرافی عضلات تحت کتفی و گرد کوچک ندارند. به نیر میرسد نمیتوان از الکترومیوگرافی سطحی برای تعیین اثر این پروتکلها بر عضلات فوق استفاده کرد. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-90-fa.pdf 2016-08-31 13 23 ورزشکاران تمرین درمانی تحریک الکتریکی سندرم عضله تحت خاری حداکثر قدرت ایزومتریک الکترومیوگرافی سطحی Background: In sports such as handball, tennis and volleyball the player need to involve the great loads over his shoulders. In these sports, players are predisposed to overuse injuries. Infraspinatus syndrome’s meaning is the painless weakness and atrophy of this muscle that observe following Suprascapularis nerve neuropathy. In this investigation we want to survey the effects of a short term of progressive endurance-strengthening training and electrical stimulation on strength and electromyography in infraspinatus muscle. Method: 12 volleyball players with Infraspinatus syndrome were randomly divided to two groups: progressive endurance-strengthening training (6 persons, age 24/8±3/8, height 189/3±2/6, weight 83/8±7/9, sport background 9/4±2/5 and national team’s background 3/24±1/7) and electrical stimulation (6 persons, age 24/2±4/5, height 192/5±1/5, weight 86/2±6/4, sport background 8/5±4 and national team’s background 4/3±2/8). 20 persons of healthy players were considered to be as a control group (age 25/1±4/2, height 187/7±3/9, weight 75/6±7/1, sport history 9±3/8 and national team history 3/9±2/3), too. Therapeutic interventions performed for 8 weeks. Surface electromyography of infraspinatus and tress minor muscles and maximal isometric strength of external rotator muscles were measured before and after interventions. Data analyzing performed by SPSS.12 and we used of Paired sample T test and one-way ANOVA. Confidence level considered to be 95% (P<0.05). Results: After eight weeks, maximal isometric strength of external rotators in both experimental groups was increased significantly, but there were observed no significant changes in IEMG and RMSEMG. Conclusion: Progressive endurance-strengthening training and electrical stimulation can result in increase of maximal isometric strength of shoulder external rotator muscles. But both therapeutic methods have no effect onelectromyograghic parameters in infraspinatus and tress minor muscles. It seems that we can't use of surface electromyography for detecting the effect of these protocols on above muscles (P<0/05). http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-90-en.pdf 2016-08-31 13 23 Athletes exercise therapy electrical stimulation infraspinatus syndrome maximal isometric strength surface electromyography 1 AUTHOR 2 AUTHOR 3 AUTHOR 4 AUTHOR

OTHERS_CITABLE هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر تمرینات دایره­ای ویژه و عمومی- متداول یا کلاسیک- آماده­سازی بر آمادگی جسمانی و فیزیولوژیکی بازیکنان تمرین‌کرده بسکتبال مرد بود که محقق به منظور رسیدن به این هدف تعداد 12 نفر از بازیکنان بزرگسال دعوت‌شده به اردوی آمادگی تیم بسکتبال ذوب آهن غرب کشور (تیم اسدآباد- همدان دسته یک کشور) را انتخاب و به‌طور تصادفی به دوگروه شش‌نفره تمرین ویژه و عمومی 29/5± 08/26 سال، قد77/6± 91/185 سانتی‌متر، وزن00/8± 66/77 کیلوگرم تقسیم کرد. هردو گروه تمرین ویژه و عمومی آماده­سازی به مدت 6 هفته، هر هفته 3 جلسه و هرجلسه 40 دقیقه به صورت متناوب خارج از فصل مسابقات به تمرین پرداختند. گفتنی است که هردو گروه تمرینات بسکتبال را نیز در کنار این تمرینات، یعنی تمرینات وی‍ژه و عمومی آماده‌سازی انجام دادند. تأثیر اجرای تمرینات آمادگی ویژه و عمومی بر متغیرهای وابسته تحقیق، یعنی حداکثر توان بی‌هوازی، حداقل توان بی‌هوازی، میانگین توان بی‌هوازی و  شاخص خستگی (توسط آزمون RAST)، توان انفجاری پاها (توسط آزمون پرش عمودی سارجنت)، حداکثر سرعت دویدن (توسط آزمون یویو)، درصد خستگی و زمان کلی تکرار دوهای سرعتی (توسط آزمونRHIET )، سرعت دویدن (توسط آزمون 20 متر سرعت) و توان هوازی (توسط آزمون چندمرحله­ای 20 متر رفت‌وبرگشت ) طی مراحل پیش­آزمون و پس­آزمون، اندازه­گیری شد. نتایج آزمون­های آماری درصد ضریب تأثیر کوهن و تی مستقل در سطح 05/0≥ P نشان داد که در مورد متغیرهای توان هوازی، شاخص و درصد خستگی به نفع گروه تمرینی وی‍ژه، حداکثر و میانگین توان بی­هوازی، توان انفجاری پاها و سرعت دویدن به نفع گروه تمرینی عمومی، اختلاف میانگین­های بین دو گروه تمرین ویژه و عمومی آماده­سازی معنی­دار بود، ولی در باب حداکثر سرعت دویدن، حداقل توان بی­هوازی و زمان کلی تکرار دوهای سرعتی اختلاف میانگین­های دو گروه قابل ملاحظه نبود. به‌طور کلی، از یافته­های تحقیق برمی­آید که بهتر است مربیان رشته ورزشی بسکتبال جهت بهبود برخی شاخص­های فیزیکی و فیزیولوژیکی و آماده­سازی بازیکنان این رشته ورزشی از جمله توان هوازی، شاخص و درصد خستگی از تمرینات ویژه بسکتبال (تمرین دایره­ای ویژه) و برای بهبود حداکثر و میانگین توان بی­هوازی، توان انفجاری پاها و سرعت دویدن از تمرینات عمومی در کنار هم استفاده کنند. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-91-fa.pdf 2016-08-31 25 32 بازیکنان تمرین کرده بسکتبال تمرین ویژه آماده‌سازی بسکتبال تمرینات عمومی آماده‌سازی بسکتبال آمادگی جسمانی آمادگی فیزیولوژیک Aim: The aim of this study was to determine the effect of basketball specific and general training on physical and physiological fitness in male basketball players trained. Methodology: The statistical population of this research was 18 basketball players trained invited to Asad Abad preparation camp. 12 players out of the total number participated in this study were ranked by fitness level and randomly assigned to a specific (N=6) and general training groups (N=6). Each player completed a special questionnaire to be healthy during the study period. The specific and general training groups have performed the trainings in interval model three sessions per week for 6 weeks; each session was 40 minutes. Results: Cohen’s effect coefficient percent and independent samples t-test were used to analyze the data collected in pre-test and post-test. Significant differences were shown in aerobic power, feet explosive power, fatigue index, fatigue percentage, maximum anaerobic power, mean anaerobic power, and running sprint (P≤0/05). There were no significant differences in maximum running sprint; total time repeated running sprint ability, minimum anaerobic power, agility, and distance running (P≤0/05). Conclusion: The results of this study have suggested that the basketball movement specific training circuit should be used to improve aerobic power, fatigue index, and fatigue percentage. Also, classical training has suggested in order improving feet explosive power, maximum anaerobic power, means anaerobic power, and running sprint. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-91-en.pdf 2016-08-31 25 32 basketball players trained basketball specific training basketball classical training physical fitness physiological fitness 1 AUTHOR 2 AUTHOR 3 AUTHOR 4 AUTHOR

OTHERS_CITABLE مربیان ورزشی برای اندازه‌‌گیری‌‌ استقامت عضلات کمربند شانه­ای و اندام فوقانی، از آزمون کشش بارفیکس یا بارفیکس اصلاح‌‌‌شده استفاده می‌کنند. علی­رغم به­کارگیری آزمون­های فوق در سطوح مختلف، همواره این پرسش وجود دارد که الگوی فعالیت عضلانی در هر یک از دو آزمون چه تفاوتی با یکدیگر دارد؟ در مطالعات انجام‌شده، نقش عضلات ذوزنقه، بخش قدامی و خلفی دلتوئید و پشتی بزرگ کمتر مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش تأثیر دو نوع کشش بارفیکس ایستاده واصلاح‌شده برالگوی فعالیت الکترومیوگرافی عضلات کمربند شانه (دلتوئید قدامی، دلتوئید خلفی، ذوزنقه، پشتی بزرگ، دوسربازویی، سه‌سربازویی و سینه­ای بزرگ) مورد بررسی قرار گرفت. 10 نفر مرد سالم (میانگین سنی:  95/3±  32/25 سال و میانگین وزن 24/7± 31/72 کیلوگرم) که قادر به اجرای حداقل 5 بارفیکس ایستاده بودند انتخاب شدند. فعالیت الکترومیوگرافی عضلات با روش باسمجیان و دلوکا جمع‌آوری شد. مقایسه فعالیت الکترومیوگرافی عضلات در دو نوع کشش بارفیکس با آزمون تحلیل واریانس با اندازه­های تکراری انجام شد (05/0p ). نتایج پژوهش حاضر نشان داد که فعالیت عضلات دلتوئید قدامی، دلتوئید خلفی و ذوزنقه به طور معنی‌داری در کشش بارفیکس اصلاح‌شده بیشتر از بارفیکس  ایستاده است، در حالی که فعالیت عضلات دوسربازویی، سه­سربازویی و سینه­ای بزرگ به طور معنی‌داری در بارفیکس ایستاده بیشتر است. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-92-fa.pdf 2016-08-31 32 51 عضلات شانه کشش بارفیکس ایستاده کشش بارفیکس اصلاح‌شده فعالیت الکترومیوگرافی Pull-up and modified pull-up tests are frequently used for shoulder muscles endurance evaluation by physical educators. Despite of using these tests, the difference of muscle activation pattern in pull-up and modified pull-up tests has not been documented clearly. However, the role of some important muscles such as anterior deltoid, posterior deltoid, trapezius and latissimus dorsi have not yet examined during these tests. This study aimed to determine effects of pull-up and modified pull-up tests on the EMGs recordings from selected muscles including anterior deltoid, posterior deltoid, biceps, triceps, pectoralis major, trapezius and latissimus dorsi. Ten able-bodied males (age: 25.32 ± 3.95 yrs; weight: 72.31 ± 7.24 kg) who were able to do at least 5 pull-ups were selected to participate in the study. Surface electromyographic data were recorded from selected muscles using De Luca and Basmajian’s method. ANOVA with repeated measures was employed for comparison of electromyographic activity in the selected muscles during pull-up and modified pull-up tests (p  0.05). The results revealed that in modified pull-up test anterior deltoid, posterior deltoid and trapezius muscles activation were significantly higher in comparison with pull-up test, while the EMG activity of biceps, triceps and pectoralis major was significantly higher in pull-up test. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-92-en.pdf 2016-08-31 32 51 Shoulder muscles Pull-up test Modified pull-up test Electromyographic activity 1 AUTHOR 2 AUTHOR 3 AUTHOR 4 AUTHOR 5 AUTHOR

OTHERS_CITABLE  ویبریشن کل بدن به­عنوان روشی جدید و مکمل برای فعالیت عصبی ـ عضلانی، باعث تحریک مکانیکی این سیستم می­شود. هدف مطالعه حاضر، بررسی تأثیر یک دوره تمرینات منتخب ویبریشن بر برخی عوامل آمادگی جسمانی، مقادیر هورمون رشد و IGF-1 دانشجویان دختر تمرین­کرده بود. 20 دانشجوی دختر رشته تربیت­بدنی با میانگین و انحراف ­استاندارد سنی 2/2±75/21سال، وزن 28/7±25/54 کیلوگرم و BMI 44/2±1/20 کیلوگرم بر مترمربع انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه تجربی (10n=) و کنترل (10n=) قرار گرفتند. تمرینWBV به مدت10 روز با فرکانس 30 هرتز و دامنه 10 میلی­متر در 6 وضعیت­ بدنی مختلف انجام شد. نمونه­های خونی 24 ساعت قبل و بعد از تمرینWBV اندازه­گیری شد. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون آماری t همبسته و مستقل استفاده شد. یافته­های تحلیل آماری نشان داد 10 روز برنامه تمرین WBV منجر به افزایش معنی‌دار قدرت، سرعت، توان، مقادیر هورمون رشد و IGF-1 در گروه تجربی شد (05/0≥P)، در­­ حالی ­که چابکی در این گروه تغییر معنی‌داری نداشت. یافته­ها نشان داد برنامه تمرینیWBV می­تواند به­عنوان یک شیوه تمرینی جدید و مکمل در کنار سایر روش­های تمرینی جهت بهبود مقادیر هورمون­های آنابولیکی و عوامل آمادگی جسمانی استفاده شود. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-93-fa.pdf 2016-08-31 53 61 تمرینات ویبریشن آمادگی جسمانی هورمون رشد IGF-1 Introduction: Whole Body Vibration (WBV) as a new method and supplement for neuromuscular training, cause mechanical stimulation in this system. Propose: The aim of present study was to determine the effect of Whole Body Vibration training (WBVT) on some factors of the physical fitness, growth hormone and IGF-1 concentration in trained girl students. Materials and methods: twenty female of physical education students with a mean and standard deviation of age (21.75 ± 2.2 Yr.), weight (54.25 ± 7.28 kg) and BMI (20.1± 2.44 kg/m2) were selected and randomly divided into two groups: experimental (n=10) and control (n=10). WBVT for 10 days with frequencies 30 Hz and amplitude of 10 mm in six different body positions were performed. Blood samples were collected 24 hours before and after WBVT. Data were analyzed by dependent t test and paired t test. Results: The statistical analysis showed, WBVT lead to significant increase of strength, speed, power, growth hormone and IGF-1 concentrations in experimental group (P<0.05), while agility in this group was not significantly changed (P>0.05). Conclusion: WBV training program can be used as modern training methods and supplements along with other training methods to improve the levels of anabolic hormones and physical fitness factors. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-93-en.pdf 2016-08-31 53 61 Vibration Training Physical Fitness Growth Hormone IGF-1 1 AUTHOR 2 AUTHOR 3 AUTHOR 4 AUTHOR

OTHERS_CITABLE هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین عملکرد سرعتی شنای کرال سینه و طول فاسیکل عضلانی در 23 شناگر پسر نوجوان بود. آزمودنی‌ها بر اساس عملکرد شنـای کرال سینه 25 متر سرعت به دو گروه 7/15- 6/14 ثانیه (S1 ، تعداد= 11 نفر) و 17- 8/15 ثانیه (S2 ، تعداد= 12 نفر) تقسیم شدند. شاخص‌های معماری عضلانی ضخامت عضلانی، زاویه پنیت و طول فاسیکل با استفاده از تصاویر اولتراسونوگرافی نوع B در عضلات دوسر بازویی، سه­سر بازویی، پهن خارجی، دوقلوی میانی و دوقلوی خارجی اندازه‌گیری شد.S1  به طور معنی­دار دارای ضخامت بیشتر در عضلات پهن خارجی، دوقلوی خارجی و سه­سر بازویی بود. زاویه پنیت تنها در عضله سه­سر بازویی به طور معنی­دار در گروه S1 کوچک‌تر بود.S1 به طور معنی­دار در عضلات پهن خارجی، دوقلوی خارجی و سه­سر بازویی دارای طول فاسیکل مطلق بلندتر و در عضلات پهن خارجی و سه­سر بازویی دارای طول فاسیکل نسبی (نسبت به طول اندام) بلندتری بود. بین عملکرد سرعتی شنای کرال سینه 25 متر و طول فاسیکل مطلق و نسبی عضلات پهن خارجی (مطلق: 49/0- = r ، نسبی: 43/0- = r) و دوقلوی خارجی (مطلق: 47/0- = r ، نسبی: 42/0- = r)  ارتباط معنی­داری وجود داشت. به نظر می‌رسد طول فاسیکل عضلانی یکی از عوامل تأثیرگذار بر عملکرد شنای کرال سینه سرعتی شناگران نوجوان باشد. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-94-fa.pdf 2016-08-31 63 75 معماری عضلانی طول فاسیکل اولتراسونوگرافی شنای سرعتی کرال سینه The purpose of this study was to investigate the relationship between sprint performance of front-crawl swimming and muscle fascicle length in 23 male young swimmers. The sample was divided into two groups by 25-m sprint front-crawl swimming performance: 14.6-15.7 s (S1, n=11) and 15.8-17 s (S2, n=12). Muscle thickness and pennation angle and fascicle length of the Biceps Brachii (only muscle thickness) and Triceps Brachii and Vastus Lateralis and Gastrocnemius Medialis and Lateralis muscles were measured by B-mode ultrasonography. S1 had a significantly greater Vastus Lateralis, Gastrocnemius Lateralis, and Triceps Brachii muscle thickness. Pennation angle only in Triceps Brachii was significantly smaller in S1. S1 in Vastus Lateralis, Gastrocnemius Lateralis, and Triceps Brachii muscles had significantly absolute longer fascicle length and in Vastus Lateralis and Triceps Brachii muscles, had relatively (relative to limb length) longer fascicle length. There was a significant relationship between sprint performance of front-crawl and absolute and relative fascicle length in Vastus Lateralis (absolute: r = -0.49, relative: r = -0.43) and Gastrocnemius Lateralis (absolute: r = -0.47, relative: r = -0.42). It is concluded that muscle fascicle length is one of the effective factors on the sprint front-crawl swimming in young swimmers. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-94-en.pdf 2016-08-31 63 75 Muscle architecture fascicle length ultrasonography sprint swimming front-crawl 1 AUTHOR 2 AUTHOR 3 AUTHOR 4 AUTHOR 5 AUTHOR

OTHERS_CITABLE هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات ثبات مرکزی بر تعادل کم­توانان ذهنی و سالم است. نمونه آماری پژوهش شامل 31 دانش­آموز پسر عقب­مانده ذهنی است که در دو گروه (کنترل 14 نفر با میانگین سن 02/3±07/11 سال، قد 86/7±152 سانتی‌متر) و (17 نفر تجربی با میانگین سن  95/1±23/11 سال، قد 07/7±147 سانتی‌متر) و یک گروه دانش آموز سالم (15 نفر با میانگین سن 516/.±53/11سال، قد 77/4±33سانتی‌متر) بودند که به صورت تصادفی هدف­دار انتخاب شدند. گروه­های تجربی برنامه تمرینی که شامل تمرین­های مرتبط با ثبات مرکزی بود به مدت 6 هفته (3 بار در هفته) انجام دادند. در سه هفته اول آزمودنی­ها تمرینات مذکور را 2 نوبت با 5 تکرار و در سه هفته دوم 2 نوبت با 10 تکرار انجام دادند برای ارزیابی تعادل پویا از تستY استفاده گردید (91درصدr=). از آزمون t مستقل برای مقایسه پیش‌آزمون و پس­آزمون و برای مقایسه تفاوت­های بین­گروه از آزمون تحلیل واریانس یک­طرفه (ANOVA) استفاده شد (5p≤./.). نتایج نشان داد تعادل پویا در بین گروه­های تجربی در جهت خلفی داخلی معنی­دار بود ­و ­در بررسی بین سه گروه آزمودنی در جهات خلفی ­خارجی و خلفی ­داخلی تفاوت معنی­داری مشاهده گردید (5p≤./.). با توجه به نتایج این تحقیق مربیان و معلمان می­توانند از تمرینات ثبات مرکزی برای افراد کم­توان ذهنی و افراد سالم استفاده کنند. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-95-fa.pdf 2016-08-31 77 87 کم‌توان ذهنی ثبات مرکزی تعادل پویا تست ستاره The purpose of this study was to evaluate the effect of 6 weeks of core stability training on the balance of mentally retarded. Our subjects included 31 male mentally retarded students in two groups (control, 14 patients with a mean age of 11/07±3/02years, height 152±7/86cm) and (17experimental group with a mean age 11/23 ± 1/95years, height 147±7/07cm) and were A group of healthy students (15 subject with mean age 11/53±./516years,high 155± 4/77cm) of the random pare selected. The training program of experimental group that includes core stability exercises for 6 weeks, 3 times a week in the first two weeks experimental group performed exercise the 2 sets with 5 repetitions and two the second week of 2 sets with 10 repetitions and for evaluate used the dynamic balance Y test (r= 91%).From independent T-test was used to compare pre and post-test and one-way ANOVA test was used in order to compare inter-group differences.)p≤0.05(.Results showed that dynamic balance was significant in poster medial and on the whole, there was a significant difference between groups in posterior lateral and posterior medial directions. On base of the results of this research the core stability exercises can be performed for mental retarded and healthy people by coaches and teachers. http://jsmt.khu.ac.ir/article-1-95-en.pdf 2016-08-31 77 87 Mental retardation Core stability Dynamic balance SEBT test 1 AUTHOR 2 AUTHOR 3 AUTHOR