other راهکارهای حفظ تعادل در ورزشکاران مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا، کوپر و ورزشکاران سالم حین ایستادن تک‌پا <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">اسپرین مچ پا یکی از شایع‌&shy;ترین آسیب‌&shy;های اندام تحتانی است. بیشتر از 70 درصد افراد که دچار اسپرین مچ پا شده‌&shy;اند، به بی&shy;‌ثباتی مزمن مچ پا مبتلا می&shy;‌شوند. با وجود این، </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">بعضی از افراد با این آسیب به&shy;‌خوبی سازگار می‌&shy;شوند (<span style="font-family:B Lotus;">افراد گروه کوپر) و بی‌&shy;ثباتی مزمن مچ پا را تجربه نمی‌&shy;کنند.</span></span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">هدف از پژوهش حاضر </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">مقایسۀ</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> میزان فعالیت الکترومیوگرافی عضلات درگیر در راهکار</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">های</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">حفظ تعادل حین ایستادن تک&shy;پا بین ورزشکاران با بی&shy;‌ثباتی مزمن مچ پا، کوپر و سالم است.</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">13 ورزشکار مبتلا به بی‌&shy;ثباتی مزمن مچ پا</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">، 10 ورزشکار کوپر و 11 ورزشکار سالم در این تحقیق مشارکت داشتند. هر شرکت‌&shy;کننده به‌&shy;مدت 20 ثانیه تعادل تک‌&shy;پای خود را روی سطوح 3 و 12 دستگاه تعادلی بایودکس حفظ می‌&shy;کرد و فعالیت الکتریکی عضلات با دستگاه الکترومیوگرافی در این مدت ثبت می‌&shy;شد</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">.</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> نتایج نشان داد که فعالیت افراد با بی‌&shy;ثباتی مزمن مچ پا در مقایسه با افراد سالم در عضلات دوقلو داخلی و راست‌&shy;رانی (0/05</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">p&le;</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">)، در مقایسه با گروه کوپر کاهش یافت که فعالیت عضلات درشت&shy;‌نی قدامی، دوقلو داخلی و راست&shy;‌شکمی (0/05</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">p&le;</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">) آنها کاهش یافته بود. افراد با بی&shy;‌ثباتی مزمن مچ پا کاهش فعالیت عضلات ناحیۀ دیستال و پروگزیمال را در طول ایستادن تک‌&shy;پا نشان دادند و نمی‌&shy;توان با قطعیت بیان کرد که کدام راهکار در این افراد بیشتر در حفظ تعادل در حالت ایستادن تک‌&shy;پا نقش دارد.</span></span></div> <div style="border:none;border-bottom:double windowtext 5.25pt;padding:0cm 0cm 1.0pt 0cm;"><span dir="LTR"><span style="font-family:Cambria,serif;"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;">Ankle sprain is one of the most commonly damaged lower extremities. More than 70% of people with ankle sprain experience chronic ankle instability. However, some people are well adapted to this damage (Coper people) and do not suffer from chronic ankle instability. The aim of this study was to compare EMG activity of the selected involved muscles in balance control strategies in athletes with chronic ankle instability, coper and healthy athletes during one leg standing. 11 noninjured controls and 13 participants with CAI and 10 ankle sprain &lsquo;copers&rsquo; participated in this study. Each participant for 20 seconds maintained their single-foot balance on the 3rd and 12th balance points of Biodex, and EMG activity of the muscles was recorded by the electromyography device during this period.The significance level for all analyses was set as p&le;0/05. The results showed Tibialis Anterior, Gastrocnemius and rectus abdominal in the participants with CAI had significantly lower levels of activity than coper group and rectus femoris and Gastrocnemius muscle activity in the participants with CAI had significantly lower levels of activity than control group (p&le;0/05). Increasing muscle activity in the Coper group can be due to compensatory mechanisms, which results in greater stability of the trunk and ankle set.<span dir="RTL"></span></div> <span dir="RTL"></span><br> &nbsp; فعالیت الکترومیوگرافی, بی­‌ثباتی مزمن مچ پا, کوپر, ورزشکار Electromyographic Activity, Chronic Ankle Instability, Copers, Athlete 23 33 http://jsmt.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2027-3&slc_lang=other&sid=1 M Karbalaeimahdi مینا کربلائی مهدی 10031947532846002200 10031947532846002200 No M.H Alizadeh محمدحسین علیزاده mhalizadeh47@yahoo.com 10031947532846002201 10031947532846002201 No H Minoonejad هومن مینونژاد 10031947532846002202 10031947532846002202 Yes