جستجو در مقالات منتشر شده


۲ نتیجه برای شریفی

نیکو خسروی، علی اصغر رواسی، فاطمه شریفی،
دوره ۹، شماره ۲ - ( ۷-۱۳۹۰ )
چکیده

هدف پژوهش حاضر تعیین اثر دو شدت مختلف فعالیت بدنی بر سلو لهای اجدادی اندوتلیال سیار
در زنان جوان سالم بود. به همین منظور به وسیله پرسشنامه، ۱۵ دانشجوی دختر از بین داوطلبان شرکت در
۲۲ سال، شاخص توده بدن ±۱/ پژوهش به طور تصادفی انتخاب شدند و در دو گروه (گروه ۱: میانگین سن ۸
۲۱ سال، شاخص توده بدن ±۱/ ۲۰/۸۱±۱/۹۱ کیلوگرم بر متر مربع، تعداد ۸ نفر، گروه ۲: میانگین سن ۵
۲۰/۳۸±۱/۶۶ کیلوگرم بر متر مربع، تعداد ۷ نفر) قرار گرفتند. هر گروه به مدت ۳۰ دقیقه در شدت فعالیت
روی نوارگردان دویدند. نمونه های خونی برای (HRmax %۸۵ : ۷۰ % و گروه ۲ : مربوط به خود(گروه ۱
گلبول ،(Isotype control) و ایزوتوپ کنترل آن CD اندازهگیری سلول های اجدادی اندوتلیال سیار + ۳۴
سفید و پلاکت، قبل و ۱۰ دقیقه پس از انجام آزمون از همه آزمودنی ها گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل
و ضریب همبستگی (ANOVA) وابسته (زوجی)، آزمون تحلیل واریانس یکطرفه t داده ها از آزمون
در نظر گرفته شد. یافته های حاصل از پژوهش (P < ۰/ پیرسون استفاده شد. حداقل سطح معن اداری ( ۰۵
CD نشان داد که هر دو شدت فعالیت بدنی باعث افزایش معنادار تعداد ۳۴+
می شود ، این Plt و WBC ،
بیشتر بود، اما از نظر آماری معنادار نبود. از بین متغیرهای اندازه گیریشده HRmax % اثرگذاری با شدت ۸۵
CD فقط بین ۳۴+
و پلاکت رابط ه معنادار مشاهده شد. در نهایت می توان بیان کرد که فعالیت بدنی با
شود و با توجه EPC می تواند موجب افزایش بازسازی عروق ناشی از بسیج HRmax % شدت ۷۰ % و ۸۵
اینگونه بسیج سلولی ممکن است بهعنوان ساز و کار جبرانی یا ترمی م EPC به ارتباط معنادار پلاکت با
فیزیولوژیک در آسیب التهابی حاد ب هکار رود.


لیلا غزاله، فرحناز سالار، فاطمه شریفی،
دوره ۲۲، شماره ۲۸ - ( ۱۰-۱۴۰۳ )
چکیده

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثر خستگی ناشی از دو سرعت و دو استقامت بر هم انقباضی عضلات زانو در زنان جوان فعال بود. روش‌شناسی: سیزده زن جوان فعال (۲۰-۳۰ سال، BMI ۲۰-۲۵kg/m۲)، بر اساس معیارهای پژوهش به طور تصادفی انتخاب شدند. آزمودنی‌ها طی دو جلسه با فاصله زمانی چهار روز، پروتکل‌های خستگی را اجرا کردند. فعالیت عضلات پهن داخلی و پهن خارجی، به‌وسیله دستگاه الکترومایوگرافی قبل و بعد از دو مرحله دویدن ۴۰۰ متر و ۳۰۰۰ متر حین اجرای حرکت اکستنشن زانو ثبت و هم انقباضی آنها محاسبه شد. برای آنالیز داده‌ها تحلیل واریانس دوطرفه با اندازهگیری مکرر استفاده شد. یافتهها: تفاوت معناداری در میزان هم انقباضی عضلات منتخب قبل و بعد از دو سرعت (۳/۰=p) و دو استقامت (۱۹/۰=p) مشاهده نشد. بین اختلاف میزان هم انقباضی پیش‌آزمون و پس‌آزمون دو سرعت و همچنین دو استقامت تفاوت معنادار (۸۵/۰=p) وجود نداشت. نتیجهگیری: ازآنجایی‌که تفاوتی بین تأثیر خستگی ناشی از دو سرعت و استقامت بر هم انقباضی عضلات پهن داخلی و خارجی وجود نداشت، احتمالاً درگیری عوامل مرکزی در ظهور خستگی ناشی از دو ۴۰۰ متر سرعت و ۳۰۰۰ متر استقامت مشابه و ناچیز باشد. این احتمال وجود دارد که ظهور خستگی پس از اجرای هر دو پروتکل، بیشتر ناشی از عوامل محیطی باشد.


صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وبگاه متعلق به پژوهش در طب ورزشی و فناوری است.

طراحی و برنامه‌نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2025 CC BY-NC 4.0 | Research in Sport Medicine and Technology

Designed & Developed by : Yektaweb