جستجو در مقالات منتشر شده


۷ نتیجه برای حیدری

خانم رعناالسادات حیدری، دکتر منصور صاحب الزمانی، دکتر فاطمه کریمی افشار،
دوره ۰، شماره ۰ - ( ۸-۱۳۹۸ )
چکیده

مقدمه و هدف: کمردرد مزمن غیراختصاصی یکی از اصلی­ترین معضلات جامعه بهداشت است که بر شیوع بالایی دارد. از این رو هدف از این مطالعه بررسی تأثیر ۸ هفته تمرینات ثبات مرکزی معلق بر پایداری ناحیه مرکزی، میزان درد، تعادل ایستا و پویای زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی می­باشد.
روش بررسی: در تحقیق حاضر، ۲۱ زن مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی به طور تصادفی در گروه­های تجربی و شاهد قرار گرفتند. پایداری ناحیه مرکزی بدن، درد، تعادل ایستا و پویا به ترتیب با استفاده از آزمون­های معتبر پایداری ناحیه مرکزی، شاخص اندازه­گیری میزان درد و دستگاه تعادل­سنج بایودکس اندازه­گیری شد. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از نرم افزارSPSS۲۵  استفاده گردید.
نتایج: بر اساس یافته­های مطالعه، در گروه تجربی برخلاف گروه شاهد، تفاوت معنی­داری در متغیرهای پایداری ناحیه مرکزی، میزان درد، تعادل ایستا و پویا از پیش­آزمون به پس­آزمون وجود داشت(۰۵/۰P)؛ همچنین این تفاوت بین گروه تجربی و شاهد نیز مشاهده گردید(۰۵/۰P).
نتیجه­گیری: با توجه به نتایج حاصل، تمرینات ثبات مرکزی با استفاده از کابل­های  TRX که دارای سیستم تعلیق و بدون خاصیت کشسانی می­باشند، ممکن است منجر به بهبود همزمان پایداری ناحیه مرکزی، تعادل ایستا و پویا و کاهش درد زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی شود
دانشجو فاطمه ارین راد، دکتر منوچهر حیدری،
دوره ۰، شماره ۰ - ( ۸-۱۳۹۸ )
چکیده

زمینه و هدف: اختلال در کنترل کمری لگنی منجر به کاهش فعالیت عضلانی، کاهش انتقال نیرو در زنجیره حرکتی، و د ر نتیجه پتانسیل وقوع آسیب های اندام تحتانی را افزایش می دهد. هدف از این تحقیق بررسی هشت هفته تمرینات ثبات عصبی عضلانی پویا بر شاخص‌های عملکرد حرکتی، کینماتیکی راه رفتن و آسیب اندام تحتانی در دانش آموز با ضعف کنترل کمری لگنی بود. روش شناسی: ۳۰ نفر از دانش آموزان دختر با میانگین سنی ۷۵/۰±۶۵/۱۶ سال، قد ۱۱/۴ ±۸۰/۱۶۱ سانتی متر،  وزن ۶۴/۵ ± ۷۰/۶۲ کیلوگرم که دارای ضعف کنترل کمری لگنی بودند به صورت هدفمند انتخاب و به شکل تصادفی به دو گروه تجربی (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی تمرینات ثبات عصبی عضلانی پویا را به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته برای مدت ۶۰ دقیقه انجام دادند، در حالی که گروه کنترل مداخله ای را دریافت نکردند. برای ارزیابی کنترل کمری-لگنی از دستگاه بایوفیدبک پرشر، تعادل ایستا از تست‌ لک‌لک، تعادل پویا آزمون Y، خطای فرود با آزمون سیستم امتیازدهی خطای فرود، عملکرد حرکتی اندام تحتانی از آزمون (تست پرش تک‌پایی، پرش لی ۳ تایی، آزمون پرش لی ۶ متر در زمان، آزمون پرش لی متقاطع) استفاده گردید یافته ها: مطالعه حاضر، اثر تمرینات ثبات عصبی عضلانی پویا بر شاخص‌های عملکرد حرکتی۰۱۱/۰، کینماتیکی راه رفتن۰۰۱/۰ و آسیب اندام تحتانی ۰۱۲/۰را معنادار نشان داد((۰/۰۵< P).

 
خانم صفورا حیدری، دکتر علی شمسی ماجلان، دکتر حسن دانشمندی، دکتر ناهید خوش رفتار یزدی،
دوره ۱۵، شماره ۱۴ - ( ۷-۱۳۹۶ )
چکیده

تکرار حرکات پرتابی می‌­تواند باعث تغییر تعادل قدرت عضلانی و دامنۀ حرکتی شانۀ ورزشکاران در مقایسه با افراد غیر­ورزشکار شود؛ بنابراین، هدف مطالعۀ حاضر مقایسۀ نسبت قدرت عضلات آگونیست به آنتاگونیست و دامنۀ حرکتی شانه در زنان والیبالیست و غیر­ورزشکار است. آزمودنی‌­های تحقیق شامل ۳۰ زن والیبالیست با میانگین سنی ۲/۵۸±۲۱ سال و ۳۰ زن غیر­ورزشکار با میانگین سنی ۱/۱۳±۲۲ سال بودند که به‌­صورت هدفمند و در­دسترس انتخاب شدند. قدرت ایزومتریک با دستگاه قدرت­سنج دستی و دامنۀ حرکتی توسط انعطاف‌­سنج لیتون اندازه­‌گیری شد. تجزیه و تحلیل آماری داده‌­ها از طریق آزمون کلموگروف-اسمیرنوف و آزمون تی انجام شد (۰/۰۵P≥P). در مقایسۀ نسبت قدرت عضلات آگونیست به آنتاگونیست مفصل شانه، در نسبت قدرت عضلات چرخش­دهندۀ داخلی به خارجی و ابداکشن به اداکشن، تفاوت معنی­داری بین اندام برتر و غیر­برتر والیبالیست­ها، (۰۰۱/۰P≤؛ ۰) و نیز اندام برتر دو گروه (والیبالیست و کنترل) به­دست­آمده (۰۰۳/۰P=؛۰۰۱/۰P). در مقایسۀ دامنۀ­حرکتی کاهش معنی­داری در حرکات چرخش داخلی و اکستنشن اندام برتر (۰۰۵/۰P=؛۰۰۱/۰P≤) و افزایش معنی­داری در چرخشش خارجی اندام برتر والیبالیست­ها مشاهده شد (۰۲۶/۰=P). یافته­ها نشان داد که انجام حرکات تکراری در والیبالیست­ها ممکن است در طولانی­مدت باعث ایجاد اختلال در تعادل نسبت طبیعی قدرت و دامنۀ­حرکتی در مفصل شانه شود، که در صورت به­کار­نگرفتن تمرین­های قدرتی و کششی مناسب، این بی­تقارنی می­تواند ورزشکار را مستعد آسیب سازد

مهدیه ترمه، افشین قنبرزاده، محمدهادی هنرور، کورش حیدری شیرازی،
دوره ۱۸، شماره ۱۹ - ( ۴-۱۳۹۹ )
چکیده

در طراحی حرکت راه‌­رفتن، حفظ حداکثری تعادل، در کنار تأمین قیود سینماتیک و میزان انرژی مصرفی باید در کانون توجه قرار گیرد. در این پژوهش، هدف یافتن طول گام بهینه است. در این مطالعه، از یک تابع هزینۀ حداقل مصرف انرژی و هزینۀ افتادن استفاده شد. تابع هزینۀ افتادن با استفاده از مفهوم حاشیۀ پایداری و کمیت شاخص تعادل طراحی شد. برای بررسی وضعیت تعادل و بازسازی الگوی حرکتی، از حرکت راه‌­رفتن طبیعی آزمودنی‌­های سالم داده‌­برداری شد و الگویی هفت‌­لینکی تعریف شد. در این پژوهش، مناسب‌­ترین طول گام برای فرد با قد و وزن و مشخصات دورۀ راه‌­رفتن معلوم به‌­دست آمد. برای مثال، طول گام بهینه در راه‌­رفتن فردی با قد ۱۸۷ سانتی‌­متر و جرم ۹۲ کیلوگرم، ۵۴ سانتی­متر است. در این پژوهش با تحلیل راه­‌رفتن فرد، ویژگی‌­های سینماتیکی و سینتیکی الگوی حرکتی او تشخیص داده شد.  با محاسبۀ شاخص تعادل، به فرد در یافتن طول گام بهینه‌­ای که به‌­ازای آن تعادل بیشینه می‌­شود، کمک شده است. نتایج این مطالعه می‌­تواند طول گام بهینه را با هدف اصلاح الگوی راه­‌رفتن تعیین کند.

معصومه حیدری، وحید ذوالاکتاف، غلامعلی قاسمی، شهرام لنجان نژادیان،
دوره ۱۹، شماره ۲۲ - ( ۱۰-۱۴۰۰ )
چکیده

زمینه و هدف: کنترل و مدیریت نوروپاتی یک هدف در تمرینات درمانی است که برای بیماران مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابتی نوع دو تجویز می¬شود. ما تاثیر ۱۲ هفته تمرین جامع بر شاخص¬های کنترل قند خون و حس محیطی بیماران نوروپاتی دیابتی را مطالعه کردیم. روش اجرا: با معیار نمره پرسشنامه میشیگان، ۴۰ بیمار بطور تصادفی جفت شده در گروه¬های تمرینی رایج و جامع قرار گرفتند. آزمون¬ها پیش و پس از سه ماه تمرین به مدت ۳ جلسه در هفته با زمان ۶۰ دقیقه در هفته ی اول آغاز و به مرور با افزایش مدت و حجم تمرین به ۹۰ دقیقه در جلسه پایانی انجام شد  . یافته ها:آزمون آنوا برای داده های تکراری نشان داد قند خون ناشتا دو گروه فاقد تعامل معنادار   (۲۶/۰ P=)، ولی قند خون دو ساعت پس از ناشتا  ، قند خون غروب، هموگلوبین گلیکوزیله ، دیاپازون ، منوفیلامان ، و ترموفیل دارای تعامل معنادار به نفع گروه تمرین جامع بود (۰۵/۰P<). نتیجه گیری: در آغاز تمرینات جامع، از ماساژ و فوم غلتان برای کاهش درد و بهبود خونرسانی و حس مناطق نوروپاتیک استفاده شد. این احتمالا موجب شده که آنها تمرینات هوازی و مقاومتی را نیز راحت¬تر انجام دهند و بنابراین کنترل گلیسمی و حسی بهتری حاصل شد. بررسی آثار بلند مدت این راهبرد تمرینی نیاز به مطالعه بیشتر دارد.


خانم فائزه غلامی، دکتر منوچهر حیدری،
دوره ۲۱، شماره ۲۵ - ( ۶-۱۴۰۲ )
چکیده

خستگی ذهنی، معمولا به دنبال فعالیت ­های طولانی­ مدت شناختی ایجاد می­گردد؛ به گونه ­ای که عملکرد شناختی را کاهش داده و منجر به تغییر در فعالیت­ های عملکردی می­ شود. لذا هدف ازمطالعه حاضر، بررسی تأثیر یک­ جلسه ماساژ ­ریلکسیشن­ سوئدی و مدیتیشن در کنترل خستگی ­ذهنی بر تعادل واکنشی و عملکرد اندام تحتانی ورزشکاران دختر دانشگاهی بود. در این مطالعه ۱۶ دختر ورزشکار تربیت­ بدنی به­ صورت هدفمند و براساس معیارهای ورود به مطالعه به ­عنوان نمونه انتخاب شدند و تحت پروتکل خستگی ­ذهنی (۴۵ دقیقه فعالیت شناختی (تست­استروپ))، ماساژ ریلکسیشن سوئدی (۳۰ دقیقه) و مدیتیشن(۳۰دقیقه) با فاصله­ ی زمانی ۴۸ ساعت قرار ­گرفتند. تعادل واکنشی با تست Y با چراغ­های اتوماتیک و عملکرد اندام تحتانی با تست­های پرش لی تک­پا، پرش لی ۳ تایی، پرش لی ۶ متری در زمان، پرش لی متقاطع ارزیابی شد. جهت بررسی تغییرات درون­ گروهی از تست آنالیز واریانس مکرر استفاده شد.یافته­ ها نشان­ داد که، بین میانگین نمرات تعادل واکنشی و عملکرد اندام تحتانی آزمودنی­ ها در مقایسه­ پس ­آزمون خستگی­ ذهنی با پس آزمون ماساژ و مدیتیشن تفاوت معناداری وجود دارد (۰۵/۰< P). همچنین بین نمرات آزمودنی ­ها در مقایسه ماساژ و مدیتیشن برای تعادل واکنشی و عملکرد ­اندام ­تحتانی تفاوت مثبت و معناداری وجود دارد به طوری که تاثیر ماساژ بیشتر از مدیتیشن است (۰۵/۰< P).
به منظور پیشگیری از آسیب ­های ورزشی ورزشکاران می­توان از ماساژ ریلکسیشن ­سوئدی و مدیتیشن به عنوان مداخله ­ای برای تسریع در ریکاوری خستگی ­ذهنی و بهبود تعادل واکنشی و عملکرد اندام ­تحتانی استفاده نمود

محسن محمدنیا احمدی، راضیه حیدری،
دوره ۲۱، شماره ۲۶ - ( ۱۰-۱۴۰۲ )
چکیده

با توجه به پیشرفت استفاده از طب سنتی در تحقیقات اخیر، عصاره بادرنجبویه به عنوان عامل اثرگذار بر چربی خون و کاهنده استرس جسمانی و روانی موردتوجه قرارگرفته است. بر این اساس، هدف مطالعه حاضر بررسی اثر حاد مصرف عصاره هیدروالکی بادرنجبویه بر هزینه سوخت و سازی، اکسایش سوبسترا و کورتیزول بزاقی هنگام و پس از فعالیت تناوبی شدید است. تعداد ۱۰ نفر از زنان غیرفعال (شاخص توده بدنی ۶۰/۰ ± ۲۸/۲۲ کیلوگرم بر مترمربع) در ۲ جلسه مجزا در آزمون شرکت کردند. آزمودنی­ها در جلسه اول، عصاره هیدروالکلی بادرنجبویه (۵۰۰ میلی­گرم) و در جلسه دوم، دارونما (۵۰۰ میلی‌گرم نشاسته) را ۶۰ دقیقه قبل از انجام فعالیت تناوبی شدید (۱۱ تناوب دویدن ۱ دقیقه کار و ۲ دقیقه استراحت به ترتیب با شدت ۹۰ و ۶۰ درصد max۲vVO) مصرف نمودند. هزینه سوخت و سازی و اکسایش سوبسترا با استفاده از دستگاه تجزیه و تحلیل گازهای تنفسی، ضربان قلب با استفاده از ضربان­سنج پولار و کورتیزول بزاقی به روش نورتابی شیمیایی اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد در دو گروه بادرنجبویه و دارونما بین شاخص­های میانگین اکسیژن مصرفی (۵۱/۰=P)، اکسایش چربی (۹/۰=P)، نسبت تبادل تنفسی (۷۶/۰=P)، هزینه انرژی (۶/۰=P)، ضربان قلب (۴۲/۰=P) و کورتیزول بزاقی (۱۵/۰=P) تفاوت معنی­داری وجود نداشت. بر اساس یافته­های این مطالعه، مصرف عصاره هیدروالکلی بادرنجبویه همراه با انجام فعالیت تناوبی شدید تأثیری بر هزینه سوخت و سازی، اکسایش سوبسترا و سطح کورتیزول در زنان غیرفعال ندارد.

 

صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وبگاه متعلق به پژوهش در طب ورزشی و فناوری است.

طراحی و برنامه‌نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2025 CC BY-NC 4.0 | Research in Sport Medicine and Technology

Designed & Developed by : Yektaweb