fa کاربرد GIS و DSS در مکانیابی مناطق مستعد پخش سیلاب( در منطقه میمه) سیل به عنوان مخرب‌ترین پدیده طبیعی در کشور ایران شناخته شده است که همه ساله تلفات جانی و خسارات مالی بسیاری در نقاط مختلف کشور به بار می‌آورد. پخش سیلاب بر آبخوان، روشی ارزان جهت استفاده بهینه از سیلاب‌ها برای تغذیه مصنوعی و احیاء پوشش گیاهی است که کاهش خسارات ناشی از سیلاب را نیز به همراه دارد. در این تحقیق تعیین مکان‌های مناسب برای پخش سیلاب در حوزه آبخیز میمه، مورد توجه قرار گرفته است. برای این منظور لایه‌های اطلاعاتی شامل شیب، نفوذپذیری سطحی، قابلیت انتقال، ضخامت و کیفیت آبرفت با توجه به بررسی نقشه‌ها، گزارشها، عکس‌های هوایی، تصاویرماهواره‌ای و بررسی‌های میدانی تهیه گردیدند. کلیه لایه‌های اطلاعاتی در محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی IS رقومی گردیده و با توجه به معیارهای (مختلف و با توجه به اهمیت آنها در مکانیابی عرصه‌های مستعد پخش سیلاب طبقه‌بندی شدند). جهت تلفیق لایه‌های طبقه‌بندی شده سیستم پشتیبانی تصمیم DSS نیز مورد استفاده قرارگرفت. با ورود داده‌های مربوط به تعدادی از پروژه‌های اجرا شده در کشور و مدنظر قرار دادن عملکرد آنها، مدل تهیه شده صحت‌یابی گردید. نتایج نشان دهندهء مناسب بودن مدل برای تعیین مناطق مستعد پخش سیلاب است. به علاوه نتایج برای حوزه آبخیز میمه حاکی از آن است که تقریبا‌ً 10 درصد از عرصه شرایط مطلوب و60 درصد شرایط نسبتاً مطلوب برای پروژه‌های تغذیه مصنوعی از طریق پخش سیلاب بر آبخوان را دارد Flooding ranks very high among the natural disasters in Iran which causes human misery and economic hardship in different part of the country. Floodwater spreading can be considered as a cost-effective method for optimal utilization of floodwater for artificial recharge, vegetation recovery, and reduction of flood damages. In this research selection of proper areas for floodwater spreading in Meimeh basin were concerned. For this purpose different thematic maps including slope, infiltration rate, transitivity, sediment thickness, and water quality were produced based on satellite images, aerial photos, and field survey. The thematic layers were input in a geographic information system (GIS). All layers were classified to several classes based on existing criteria. The classes in the thematic layers were analyzed and integrated using a decision support system (DSS). The generated criterion through the model was verified with applying the model for a number of successful floodwater spreading stations in Iran, to ascertain the validity of the model. The verification of the model indicated in general, satisfactory results for all the stations. The result indicates that in Meimeh basin, about 10 percent of the study area is considered suitable and 70 percent moderately suitable for artificial recharge with floodwater spreading. پخش سیلاب , دشت میمه , GIS , DSS , floodwater , Meimeh basin , GIS , DSS , 115 131 http://jsci.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-153&slc_lang=fa&sid=1