<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title> عنوان نشریه </title>
<link>http://jsci.khu.ac.ir</link>
<description>نشریه علوم دانشگاه خوارزمی - مقالات نشریه - سال 1389 جلد8 شماره4</description>
<generator>Yektaweb Collection - https://yektaweb.com</generator>
<language>fa</language>
<pubDate>1389/8/10</pubDate>

					<item>
						<title>استفاده از خصوصیات ریخت‌شناسی سنبله در تاکسونومی گونه‌های تتراپلوئید و هگزاپلوئید جنس گندم در ایران</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1239&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>به علت شباهت فراوان ریخت شناسی میان گونهٔ تتراپلوئید تریتیکوم تورژیدوم2 و گونهٔ هگزاپلوئید تریتیکوم استیووم3، در این پژوهش سعی شده است تا با استفاده از 34 صفت کمی و 9 صفت کیفی ریخت شناسی سنبله موقعیت تاکسونومی و تغییرات صفات ریخت شناسی در بین 22 جمعیت از تریتیکوم تورژیدوم و 42 جمعیت از تریتیکوم استیووم بررسی شود. بدین منظور از معیارهای آماری نظیر میانگین و ضریب تغییرپذیری و از تحلیل خوشه ای و فاکتوریل استفاده شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که این دو گونه با استفاده از صفات ریخت شناسی سنبله نظیر طول سنبله و پوشه، طول سیخک پوشه و پوشینهٔ تحتانی از یک دیگر متمایز می شوند. تغییرپذیری صفات ریخت شناسی سنبله در جمعیت های تریتیکوم استیووم بالاتر ازجمعیت های تریتیکوم تورژیدوم است و ناشی از جریان ژنی نسبتاً بالاتر در جمعیت های تریتیکوم استیووم است.</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>معرفی آسکومیست‌های ماکروسکوپی جنگل‌های شمال شرق ایران (جنگل شهید زارع و سیاه رودبار)</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1240&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>به منظور بررسی و شناسایی مایکوفلور جنگل های شمال شرق ایران، نه گونه از آسکومیست های ماکروسکوپی جنگل شهید زارع و سیاه رودبار جمع آوری و پس از انتقال به آزمایشگاه تعیین نام شد. این گونه ها متعلق به چهار راسته، شش خانواده و هفت جنس و شامل بیسپورلا ساپالیدا1، هلولا استابلوم2، هلولا کریسپا3، هلولا ماکروپوس4، هیمنوسیفوس آلبیدوس5 ، لاسیوسفارآ اسپرموئیدوس6، پزیزا آرونینسی7، تارزتاکاتینوس8 و اکسی لاریاهیپوکسیلون9 بودند. از این میان گونه های بیسپورلا ساپالیدا، هلولا ماکروپوس، هیمنوسیفوس آلبیدوس، لاسیوسفارآ اسپرموئیس، پزیزا آرونینسی، تارزتاکاتینوس تاکسون های جدید برای فلور قارچ های ایران هستند.</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>تولید رامنولیپید با سودوموناس آئروجینوزا در محیط کشت حاوی آب پنیر تیمار شده</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1241&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>بیوسورفاکتانت ها ترکیب های فعال سطحی هستند که سودوموناس ها و به ویژه سودوموناس آئروژینوزا1 از بهترین میکروارگانیسم های تولید کننده آن ها، است. هدف در این پژوهش, بررسی تولید را منولیپید بود و در آن از محیط پایه نمک های معدنی 3Mبا منبع کربنی آب پنیر (Whey) استفاده شد. این باکتری لاکتوز منفی است و جهت استفاده از آب پنیر به عنوان منبع کربن و انرژی، نیاز است که از پروسه هیدرولیز آنزیمی استفاده شود و لذا این تیماربا آنزیم لاکتاز )زمان: 3 ساعت، دما:40 درجه سانتی گراد، 5/6 :pH) انجام گرفت. به منظورتولید رامنولیپید شرایط مختلفی از قبیل تعیین محیط کشت واجد آب پنیر مناسب با ترکیبات مختلف، زمان گرم خانه گذاری (72 ،60 ،48 ،36 ،24 ساعت) و مدت زمان اثر آنزیم (1 تا 8 ساعت) بررسی شد. در این میان بهترین محیط، محیط نمک های معدنی 3M به همراه آب پنیرصد درصد هیدرولیز شده با آنزیم (درجه حرارت 30درجه سانتی گراد) در 7 pH در دمای C ˚33بود. بیش ترین میزان تولید در60 ساعت به دست آمد. در این بررسی ها مشخص شد که با توجه به سویهٔ فوق می توان از آب پنیر هم علیرغم آن که باکتری در شرایط عادی نمی تواند از آن به عنوان منبع کربن و انرژی استفاده کند ولی با یک تیمار ساده آنزیمی می تواند در حد منبعی چون گلوکز و ملاس رامنو لیپید تولید کرد. در بهترین شرایط، میزان تولید رامنولیپید حدود2 گرم (معادل با 732/0گرم قند رامنوز) و توانایی امولسیفکاسیون نفت خام توسط این محصول برابر با 97% به دست آمد.</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>جداسازی و شناسایی مورفولوژیک و مولکولی گونه‌های جدید سیانوباکتری‌ از منطقه فیروزکوه (استان تهران) با استفاده از محیط‌های کشت مختلف</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1242&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>ریزجلبک ها از جمله سیانوباکتری ها، از موجودات زندهٔ همه جازی هستند و مواد معدنی عامل محدودکنندهٔ رشد این موجودات در نظر گرفته می شود. پژوهش حاضر، ضمن جداسازی و شناسایی گونه های سیانوباکتری در خاک به بررسی تأثیر محیط های کشت مختلف بر رشد گونه های سیانوباکتری پرداخته است. در نتیجه، دو گونهٔ جدید از سیانوباکتری های متعلق به خانواده اسیلاتوریاسه1 از استان تهران برای اولین بار جداسازی و گزارش گردیده اند. در همین راستا نمونه برداری  از خاک در سطح استان تهران در تابستان سال 1387 صورت گرفت. برای بررسی تأثیر مواد غذایی محیط های کشت بر رشد ریزجلبک ها، نمونه ها با استفاده از محیط  های کشت بی بی ام و ان 8 کشت شدند. جداسازی با استفاده از پاساژهای متعدد صورت گرفت. شناسایی مورفولوژیک با استفاده از کلیدهای شناسایی معتبر و شناسایی مولکولی با استفاده از تعیین توالی ژنوم 16S rRNA انجام شید. در نتیجهٔ این تحقیق دو گونه لپتولینگبیا اس پی240 و لپتولینگبیا اس پی25 3 برای اولین بار از استان تهران گزارش شده است. نمونه های خاک کشت شده از نظر فیزیکی و شیمیایی نیز بررسی شدند. نتایج حاصل نشان می دهد جداسازی با استفاده از محیط کشت BBM نتیجه بخش است و با توجه به فقر نسبی این دو نمونه خاک، دو گونهٔ شناسایی شده، گونه های مقاوم در برابر نامساعد بودن شرایط محیطی هستند.</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی تأثیر نسبت‌های متفاوت HUFA در جیرهٔ غذایی بر رشد و بازماندگی مولدین ماده میگوی پاسفید</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1243&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>این آزمایش به منظور تعیین مقدار مناسب اسیدهای چرب غیراشباع بلند زنجیره HUFA برای رشد و بقای مولدین مادهٔ میگوی پاسفید در یک دورهٔ دوماهه ( از15فروردین تا 15 خرداد1387) انجام شد. در این پژوهش غذای خشک اولیه حاوی مواد تشکیل دهندهٔ یک سان و پروتیین یک سان (5/31درصدپروتیین) بود ولی به جیره های آزمایشی مقادیرمتفاوت HUFA 1،2 و 3 درصد افزوده شد که تأثیرآن روی وزن، طول بدن و بازماندگی میگوهای تیمارهای مربوط بررسی شد و با میگوهای جیرهٔ شاهد که با غذاهای طبیعی (کرم پرینرییس، صدف ملالیس و ماهی مرکب3 ) تغذیه شده بودند مقایسه شد. غذاهای خشک استفاده شده با نسبت های مذکورHUFA تفاوت معنی داری از لحاظ درصد بازماندگی (SVR) با یک دیگر و با جیرهٔ شاهد نداشتند (05/0&lt; P). بیش ترین درصد افزایش طول بدن ( L%) در میگوهای جیرهٔ شاهد و بعد از آن در جیرهٔ حاوی 1 درصد HUFA بود (05/0&gt; P) و بالاترین درصد افزایش وزن (%WG) در جیرهٔ حاوی 1 درصد HUFA دیده شد که با میگو های سایر تیمارها و تیمار شاهد تفاوت معنی دار آماری داشتند(05/0&gt; P).</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی تأثیر زمان برداشت بر فعالیت ضد باکتریایی برگ گیاه نوروزک</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1244&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>گیاه نوروزک از تیره نعناع2 و بومی استان خراسان و سمنان است. این گیاه دارای خواص ارزشمند بسیاری است. از جمله، ضددرد، ضدالتهاب، آرام بخش، کاهش دهندهٔ قند خون و آنتی اکسیدان است. این تحقیق به منظور تعیین بهترین مرحلهٔ رشد و نمو برای استفادهٔ بهینه از خواص ضد باکتریایی برگ گیاه دارویی نوروزک1، اجرا شد. برگ گیاه در سه مرحله ٔ مختلف از رشد و نمو (مرحله ٔ رویش، مرحلهٔ گل دهی و مرحلهٔ رسیدگی بذر) جمع آوری و خشک شد. سپس عصارهٔ متانولی برگ در دستگاه تقطیر در خلأ خشک شد. غلظت های 5،10،15و20 گرم در لیتر از آن تهیه و به روش دیسک دیفوزیون3 بر روی باکتری های اسریشیا کولی4، پسدومونوس آروجینوس5 ، استافیلوکوکوس آرئوس6 ، کلبسیلا پنئومونیی7 و پروتئوس میرابیلیس8 اثر داده شد. پس از 24 ساعت، قطر هاله ممانعت از رشد اندازه گیری و اثر بازدارندگی این عصاره ها با یکدیگر وبا آنتی بیوتیک های تتراسایکلین، پنی سیلین و آمپی سیلین مقایسه شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار JMP و بر اساس آزمون HSD در سطح اطمینان 95% انجام شد. بیش ترین فعالیت ضد باکتریایی برگ در مرحلهٔ گل دهی مشاهده شد و در بیش تر موارد تفاوت معنی داری بین مرحلهٔ گل دهی و دو مرحلهٔ دیگر وجود داشت. از سوی دیگر در مورد بعضی از باکتری ها تأثیر ضدمیکروبی عصاره برگ به ویژه در مرحلهٔ گل دهی به طور معنی داری بیش تر از تأثیر آنتی بیوتیک های مذکور و در مواردی مشابه با تأثیر آن ها بود. بنا بر این به نظر می رسد که بهترین زمان برای بهره برداری از خاصیت ضد باکتریایی برگ، مرحله گل دهی است. همچنین با توجه به فرایند مقاوم شدن برخی سویه ها به آنتی بیوتیک های سنتزی رایج، لزوم استفاده از ترکیبات ضد باکتریایی طبیعی می تواند ارزشمند باشد که البته این امر پژوهش های دقیق تری را ایجاب می کند</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>مروری بر بخش کاپرینی از جنس استراگالوس در خراسان و گزارش یک گونه جدید برای فلور ایران</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1245&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>کاپرینی از بزرگ ترین بخش های شناخته شده کرک ساده جنس گون است که مشتمل بر 280 گونه است. بر اساس گزارش های فلورا ایرانیکا این بخش به ترتیب دارای 171 و 115 گونه در منطقهٔٔ فلورا ایرانیکا و ایران است. در مقالهٔ حاضر بخش کاپرینی در محدودهٔ استان  خراسان بررسی شد. طی این بررسی نمونهٔ های موجود در هرباریوم دانشگاه فردوسی مشهد جمع آوری شده از نقاط مختلف خراسان از نظر ریخت شناسی بررسی شدند. بر این اساس 37 گونه یعنی حدود یک سوم از گونه های این بخش در نقاط مختلف استان  خراسان پراکنش دارند و دامنهٔ پراکندگی تعدادی از گونه ها وسیع و تعدادی دیگر بسیار محدود است. استراگالوس کوش کنسی3 که در فلورا ایرانیکا از ترکمنستان و افغانستان گزارش شده است به عنوان گزارش جدید برای فلور ایران ازشمال شرق خراسان شهرستان تربت جام منطقهٔٔ صالح آباد ذکر می شود. این گیاه بدون کرک است و دارای برگچه های تخم مرغی باریک به تعداد 18 تا 22 جفت است. نواحی و دامنهٔ انتشار گونه های مختلف این بخش در استان  خراسان ارائه شده است.</description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
	</channel>
</rss>
