http://jsci.khu.ac.ir نشریه علوم دانشگاه خوارزمی - مقالات نشریه - سال 1386 جلد18 شماره47 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1386/1/12 http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1192&sid=1&slc_lang=fa در تحقیق حاضر اپیتوپ های پیش بینی شده در نواحی C2-V3-C3در۱۲۰ gp ایزوله ایرانی ویروس 1 HIV-بااپیتوپ های نواحی مشابه در زیرگونه های A تا I این ویروس مقایسه شده اند. از آن جا که نواحی اپیتوپ یک پروتئین مناطقی فاقد ساختمان ثانویه و آب دوست هستند که در تماس با محلول آبی اند از این فاکتورها برای پیش بینی اپیتوپ ها استفاده شد. تعداد نواحی هلیکس(١) و شیت ها(٥) درایزوله ایرانی با تعداد آن ها در زیرگونه F و Aبرابر بود. روش هوبارد٧ محل بالقوه گلیکوزیلاسیون را در ایزوله ایرانی تعیین کرد. در تمام زیرگونه های دیگر تعداد محل های بالقوه گلیکوزیلاسیون کم تر از ٧ بود. در تمام ایزوله ها از جمله ایزوله ایرانی، یک اپیتوپ در یک ناحیه مشابه پیش بینی شد. در تمام نواحی بررسی شده (به جز ایزوله ایرانی و زیرگونه های D و H) یک اپیتوپ طویل واحد در ناحیه ای دیگر پیش بینی شد. در زیرگونه H هیچ اپیتوپی در این ناحیه پیش بینی نشد. در ایزوله ایرانی و درزیرگونه Dدو اپیتوپ کوتاه در این ناحیه پیش بینی شد. آنالیز کامپیوتری، شباهت ها و تفاوت های بین موقعیت اپیتوپ های زیرگونه ایرانی و سایر ویروس های HIV-1 پیش بینی کرد. اگر چه ساختار اولیه ۱۲۰ gpزیرگونه ایرانی به زیرگونه B نزدیک است، برخی تفاوت ها بین ساختار دوم وسوم این ویروس و ساب تیپ B پیش بینی می شوند. http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1189&sid=1&slc_lang=fa سیانوباکتر ها گروه بزرگی از سلسله مونرا هستند که توان بالقوه فراوانی در تولید مواد غذایی, دارویی و غیره دارند. اسیلاتوریا یکی از سیانوباکتری های رشته ای است. این میکروارگانیسم در چهار فصل در خورتیاب مشاهده شد. محیط کشت بهینه برای رشد اولیه پس از برداشت از منطقه محیط کشت آب دریا2 است. برای خالص سازی, محیط کشت آب دریا و سیانوکوبالامین و Z8 نیمه جامد(7/0 درصد آگارز) استفاده شد. به منظور رشد انبوه نمونه های خالص سازی شده , محیط کشت والانس به کار گرفته شد. در این محیط کشت بیش ترین ضریب رشد ویژهµ به دست آمد. طی 9 ماه خالص سازی انجام گرفت. این سیانوباکتر در پنج تیمار از دوره های نوری و شش تیمار حرارتی قرار گرفت. حداکثر ضریب رشد ویژه (µ) در دمای 30 درجه سانتی گراد به دست آمد که مقدار آن 602/0است. بهترین شرایط نوری, 14 ساعت روشنایی و 10 ساعت تاریکی مشخص شد. میزان ضریب رشد ویژه در این حالت , برابر با 506/0 است. در این هنگام دما 25 درجه سانتی گراد و شدت نور 3500 لوکس بود. http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1190&sid=1&slc_lang=fa «آسکوشیتا ربیی1» یکی از پاتوژن های مخرب قارچی مزارع نخود ایرانی(Cicer arietinum L.) است. در تحقیق حاضر42جدایه ایرانی قارچ ا.ربیی2 شامل جدایه هایی با شدت بیماری زایی زیاد3، کم4 و متوسط5 ، که قبلا پژوهش بیماری زایی آن ها انجام شد، مورد بررسی قرار گرفت. آنزیم پلی گالاکتوروناز یکی از فاکتور های مهم در شروع بیماری برق زدگی است. بنا بر این قارچ ها در محیط کشت مایع PZ6 (pH=4.5) به مدت 6 روز کشت شدند. حضور آنزیم پلی گالاکتورونازدرمحیط کشت بعد از استخراج، با استفاد ه از تست پلیت مورد تایید قرار گرفت سپس فعالیت PG با استفاده از روش کالمر تعیین شد. دسته بندی جدایه ها براساس فعالیت PG با استفاده از روش UPGMA7 انجام شد. نتایج نشان داد با تعیین فعالیت PG می توان جدایه های HV و WV هر استان را متمایز ساخت. در بررسی دیگر, استخراج DNA به روش دلاپورتا از میسلیوم انجام شد. سپس واکنش RAPD (چند شکلی تکثیر شده تصادفی DNA) با استفاده از12 پرایمر تصادفی 9- 10 نوکلئوتیدی صورت گرفت. پلی مورفیسم DNA در محصولاتPCR جدایه ها با استفاده از روش UPGMA بررسی شد. نتایج نشان داد تکثیر DNA با استفاده از دو پرایمر Ar082 و Ar171 دارای بالاترین الگوی پلی مورفیک است. از سوی دیگر، اگرچه تنوع ژنتیکی بین جدایه های ا.ریبی قابل توجه است، اما الگوی پلی مورفیک این پرایمر ها نمی تواند جدایه های HV را از WV متمایز نماید. http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1191&sid=1&slc_lang=fa اثرات شوری و پتاسیم برتشکیل ماده خشک خوشه، کاه، ریشه، وزن هزاردانه، تعداد پنجه و خوشه و مساحت برگ طی آزمایشی با چهار تیمار پتاسیم(0K1=، 25/.K2=، 5/.K3= و1K4= گرم پتاسیم به ازای هر کیلوگرم خاک) و تیمار شوری (40 میلی مولار کلرید سدیم) در چهار تکرار با دو رقم جو ریحان و افضل به صورت طرح بلوک های کاملا تصادفی در شرایط آزمایش گل خانه ای بررسی شد نتایج نشان داد که مصرف کلرید سدیم باعث فزایش وزن خشک خوشه، تعداد خوشه، وزن هزاردانه، مساحت برگ، بیوماس کل و همچنین باعث کاهش وزن خشک ریشه، تعداد پنجه، طول دوره رشد و القای زودرسی در هر دو رقم جو ریحان وافضل می شود. علاوه بر این افزایش غلظت پتاسیم در مرحله رشد رویشی باعث افزایش معنی دار وزن خشک بخش هوایی در هر دو رقم می شود، ولی با افزایش سن گیاه در مرحله رشد زایشی و رسیدن دانه تأثیر معنی داری نداشته است. همچنین مصرف غلظت های مختلف پتاسیم توأم با شوری تأثیر معنی داری بر پارامترهای ذکر شده نداشته است. علت این امر ممکن است زیاد بودن غلظت پتاسیم قابل جذب محتوی خاک باشد که در جای خود موجب افزایش وزن بخش هوایی گیاه شده است. http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1193&sid=1&slc_lang=fa موضوع بحث انگیز در تئوری های تشکیل لس، منشأ دانه های کوارتز در اندازه سیلت است که بخش عمده ای از نهشته های لس را تشکیل می دهد. سایش در محیط های یخچالی و بادی، هوازدگی فیزیکی و شیمیایی، فورآن های آتشفشانی و فرایندهای رودخانه ای همگی قادرند ذرات سیلت کوارتزی را در حجم زیاد تولید کنند. از سوی دیگر, هنوز بحث های زیادی در باره منشأ رسوبات لس مناطق مختلف جهان وجود دارد. بدون شک با بررسی بافت سطح دانه های کوارتز می توان سهم محیط های مختلف در ارائه سیلت برای تشکیل این نهشته ها را ارزیابی کرد که خود می تواند راه گشای مناسبی در کشف منشأ این رسوبات باشد. لذا در این تحقیق, بافت سطح ذرات کوارتز در اندازه های 350-105 میکرون و 105-75 میکرون در هفت نقطه از رخنمون های لس استان گلستان مورد بررسی قرار گرفت و بدین وسیله محیط های اصلی و فرعی تولید سیلت برای این رسوبات ارزیابی گردید. بر اساس نتایج حاصل، بافت سطح دانه از نوع شکستگی های صدفی، موازی و نیمه موازی، پله ای و برجستگی های تیز و زاویه دار در اغلب ذرات کوارتز مشاهده می شود. از سوی دیگر, در برخی از دانه های کوارتز بافت سطح دانه از نوع حفره های انحلالی نامنظم و دانه هایی با لبه های گرد شده به طور محدود قابل مشاهده است. بر اساس نتایج حاصل فرایند های یخچالی محیط اصلی تولید ذرات سیلت برای تشکیل نهشته های لس گلستان است و محیط های رودخانه ای و هوازدگی شیمیایی اهمیت کم تری در تولید سیلت کوارتزی دارند. http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1194&sid=1&slc_lang=fa یکی از مباحث مهم در حوضه های آب خیز، حفاظت از منابع آب و خاک و کنترل فرسایش و رسوب است. روش های تجربی برآورد شدت فرسایش خاک و تولید رسوب مورد استفاده, مانند PSIAC و EPM به دلیل توجه محدود و کلی به عامل زمین شناسی و لیتولوژی و غالب بودن عوامل محیطی در وزن دهی پارامتر ها، با برآورد واقعی تفاوت دارند. در این تحقیق سعی شده است با تکیه بر ویژگی های ذاتی سنگ ها و نهشته های سست، روشی مناسب و جامع برای تعیین حساسیت ذاتی واحدهای لیتولوژی به طور خاص و همچنین برای سازندها که متشکل از مجموعه ای از واحدهای سنگ شناسی هستند ارائه گردد. با این هدف، طبقه بندی حساسیت به فرسایش واحدهای سنگ و خاک بر مبنای ویژگی های ذاتی مواد شامل ترکیب کانی شناسی و بافت تدوین شده است. در این تحقیق در پهنه رسوبی- ساختاری خرده قاره ایران مرکزی، رده فرسایش پذیری هر سازند بر مبنای میانگین رده اجزای تشکیل دهنده آن- که مجموعه ای از واحدهای سنگ شناسی است تعیین شده است. نتایج طبقه بندی حساسیت سازندها به فرسایش در گستره مذکور در پهنه بندی فرسایش پذیری ذاتی واحدهای سنگ و خاک حوضه نمونه کویر لوت استفاده شد. بر اساس نتایج حاصل از طبقه بندی مذکور، 9/82 درصد واحدهای سنگ و خاک این حوضه در رده های متوسط- ضعیف تا کاملاً سست و منفصل قرار می گیرند و در کل در رده حوضه های بسیار حساس واقع می شوند. نتایج به دست آمده در این حوضه با نتایج رسوب دهی ویژه که بر مبنای آ مار واقعی رسوب حوضه است، مقایسه شده است و نتایج تأیید کننده صحت و کارآیی خوب روش معرفی شده اند http://system.khu.ac.ir/jsci/browse.php?a_id=1195&sid=1&slc_lang=fa کاتیون هایFe, Mg و Al در کانی بیوتیت به فرایند های ماگمایی حساس هستند. از این رو از کانی بیوتیت در بررسی پتروژنز توده های گرانیتوئیدی استفاده می شود. در این تحقیق از ترکیب شیمیایی کانی بیوتیت برای بررسی ویژگی های ژئوشیمایی و پتروژنز سنگ های نفوذی کمپلکس بروجرد در بخش شمالی زون سنندج- سیرجان استفاده شده است. نمونه های بیوتیت در مقاطع صیقلی گرانیتوئید های قدیمی با سن حدود 120 میلیون سال و گرانیتوئید های جوان با سن بین 60-70 میلیون سال به روش تجزیه نقطه ای (EPMA) و بیوتیت های خالص جدا شده از سنگ به روش XRF بررسی شد. نتایج تجزیه بیوتیت به هر دو روش نتایج مشابهی را نشان دادند. کانی بیوتیت در نمونه های با سن مختلف خصوصیات متفاوتی نشان داده و به خوبی دو گروه سنی از یک دیگر متمایز می شوند. بر اساس مقادیر کاتیونی Mg, Mn, Fe3+, Fe2+, Ti و Al بیوتیت های گرانیتوئید های جوان بروجرد در ترکیب خود دارای منیزیم بیش تری نسبت به بیوتیت های سنگ های قدیمی هستند. مهم ترین تفاوت بیوتیت در این واحد های سنگی در مقدار Al کل و نسبت Fe/Fe+Mg است. بیوتیت های متعلق به گرانودیوریت و کوارتزدیوریت های جوان بین دو قطب آنیت و فلوگوپیت قرار گرفته اند و دارای مقدار Al 48/2 تا 74/2 اتم در هر واحد فرمول و نسبت Fe/Fe+Mg بین 375/0 تا 600/0 هستند. بیوتیت در گرانیتوئید های قدیمی بین دو قطب آنیت و سیدروفیلیت قرار می گیرد و مقدار Al از 76/2 تا 69/3 اتم در هر واحد فرمول و Fe/Fe+Mg بین 597 /0 تا 720/0 است. بر اساس ترکیب بیوتیت ها، گرانیتوئید های جوان و قدیمی کمپلکس بروجرد عمدتاً در محدوده مربوط به گرانیتوئید های کالک آلکالن قرار می گیرند و این گرانیتوئید ها به ترتیب نوع I و نوع S هستند و در فوگاسیته اکسیژن متفاوتی تشکیل شده اند.