fa چگونگی گذران اوقات فراغت دانش‌آموزان نابینای ایران با تأکید بر فعالیت‌های بدنی پژوهشي Research پژوهش حاضر با هدف ارائه راهی برای چگونگی گذران اوقات فراغت دانش­آموزان نابینا با تأکید بر فعالیت‌های جسمانی تهیه شده است. پژوهش از نوع توصیفی و به روش میدانی است که طی سال تحصیلی 90- 1389 درباره 517 دانش­آموز نابینا صورت گرفته است. پژوهش ابتدا با روش گزینشی تصادفی ساده و سپس با تنظیم  پرسش­نامه­­ای 85 سؤالی، تحقق مراحل نخستین خود را طی کرد. در تجزیه و تحلیل داده­­ها از آمار توصیفی و استنباطی (خی­دو) استفاده شد. یافته­ها نشان داد که بیش از 50 درصد دانش­آموزان نابینا روزانه بیش از 8 ساعت وقتشان را بدون هدف می­گذرانند. بیش از 70 درصد آنان نیز فضای ورزشی در مدرسه یا در نزدیکی محل سکونتشان ندارند. براساس نتایج این پژوهش، بین مدت­زمان گذران اوقات فراغت ورزشی و گذران اوقات بدون هدف تفاوت معنی­­داری وجود دارد؛ عوامل بازدارنده فعالیت­­­­­­­­­­­های فراغتی- ورزشی بر انجام یا عدم انجام این فعالیت­ها تفاوت معنی­داری برجای می­گذارند؛ درباب میزان مشارکت دانش­آموزان نابینا در فعالیت­های فراغتی و فراغتی- ورزشی نیز در مقایسه با درجات مختلف بینایی تفاوت معنی­داری وجود دارد. The current research has been prepared for giving away for quality of spending the leisure time with emphasis on doing physical activity. The research was done on 517 Individuals with visual impairments students in 1389- 1390 school year using a descriptive research in the field way. The research past its primary phases using cluster random sampling way and then using the 85 question questionnaire. The descriptive and inferential statistics of (chi-square) have been used in analyzing the findings. The findings showed that more than 50% of the Individuals with visual impairments students spend more than <span style="text-decoration: underline">8</span> hours per day aimlessly. More than 70% of the Individuals with visual impairments students have no sport facilities in their schools or near their homes. According to the findings of this research, there is a meaningful difference between the duration of leisure sport activities and spending time aimlessly. The preventing factors of doing leisure sport activities make a meaningful difference on doing or not doing these activities. Also there is a meaningful difference in relation with the amount of Individuals with visual impairments student’s participation in leisure activities and leisure sport activities in comparison to the different vision acuities. نابینایان , فعالیت‌های بدنی , اوقات فراغت , دانش‌آموز , Blind , Individuals with visual impairments , physical activities , Leisure time , student , 131 147 http://jrsm.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-79&slc_lang=fa&sid=1