۱۶ نتیجه برای انگیزش
سید رفیع شفابخش، محسن شفیع زاده، محمدرضا دهخدا،
دوره ۲، شماره ۳ - ( ۶-۱۳۹۱ )
چکیده
پژوهش حاضر به منظور بررسی اثر تمرین و تعلیم مفاهیم آمادگی بر عوامل آمادگی جسمانی با بررسی نقش میانجی عوامل روانشناختی انجام گرفت. ۸۴ نفر از دانشآموزان سالم و غیر ورزشکار (با میانگین و انحراف سنی ۴۹/۰± ۵/۱۲، قد ۱/۶ ± ۸/۱۵۳ سانتیمتر و وزن ۳/۷±۲۵/۴۶ کیلوگرم) که به مدت ۳ الی ۶ ماه فعالیت منظم ورزشی نداشتند، به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند و به روش تصادفی در سه گروه تمرین- تعلیم، تمرین و کنترل (n=۲۸) تقسیم شدند. از پرسشنامۀ بهداشتی– ورزشی و دانشی محققساخته و پرسشنامه انگیزش درونی دسی وریان (۱۹۹۸) و آزمونهای مربوط به عوامل آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت برای جمعآوری اطلاعات در مرحلۀ پیش و پسآزمون استفاده شد. از تحلیل واریـانس چند متغیـره (MANOVA) و تحـلیل واریانس سـاده برای مقایسه آمادگی جسمانی و عوامل روانشناختی و مقایسه هر یک از عوامل در بین گروهها و از آزمونهای تعقیبی (LSD) برای مقایسه جفتی هریک از عوامـل در بین گروهها استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد بین گروههای مورد بررسی در شاخصهای آمادگی جسمانی شامل استقامت قلبی- عروقی (p=۰/۰۰۱)، انعطافپذیری (p=۰/۰۰۰)، استقامت عضلانی (p=۰/۰۰۰)، قدرت پنجه (p=۰/۰۳۲) و شاخصهای روانشناختی شامل انگیزش (p=۰/۰۰۹) و دانش (p=۰/۰۰۰) تفاوت معناداری وجود دارد. نتایج آزمون تعقیبی (LSD) نشان دادند استقامت قلبی– عروقی گروه تمرین- تعلیم از هر دو گروه تمرین و کنترل بهتر است. انعطافپذیری و استقامت عضلات شکم گروه کنترل از هر دو گروه تمرین و تمرین- تعلیم کمتر بود، اما دو گروه تمرین و تمرین- تعلیم اختلاف معناداری با هم نداشتند. قدرت پنجه و انگیزه درونی گروه تمرین از گروه تمرین- تعلیم و کنترل بهتر شد. درنهایت، میزان دانش گروه تمرین- تعلیم از هر دو گروه تمرین و کنترل بهتر بود، در حالی که دو گروه تمرین و کنترل برتری نسبت به یکدیگر نداشتند. به طور کلی، نتایج این پژوهش مؤید تأثیر تمرین- تعلیم مفاهیم آمادگی روی برخی عوامل آمادگی جسمانی مرتبط با سلامتی از طریق افزایش سطح دانش و تغییر نوع نگرش افراد در جهت مثبت و بالابردن سطح انگیزه درونی بود.
مالک احمدی، مهدی نمازی زاده، پونه مختاری،
دوره ۲، شماره ۳ - ( ۶-۱۳۹۱ )
چکیده
هدف تحقیق حاضر بررسی الگوی ارتباطی بین جو انگیزشی ادراکشده، خشنودی از نیاز روانشناختی و انگیزش خودمختاری در ورزش کودکان پسر، بر اساس نظریه خودمختاری است. نمونه ۲۵۵ نفری با محدوده سنی ۱۲-۱۴، از رشتـههای مختلف ورزشهای تیمی، پرسشنامـههای جو انگیزشی برای ورزش کودکان، مقیاس نیازهای روانشناختی در ورزش و پرسشنامه تنظیمات رفتاری در ورزش را تکمیل کردند. برای آزمون فرضیهها از همبستگی پیرسون، تحلیل عامل تأییدی و تحلیل مدلیابی معادله ساختاری استفاده شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد تأثیر جو تبحرمحور بر نیازهای وابستگی، شایستگی و استقلال، مثبت و معنیدار بود. تأثیرشایستگی و وابستگی بر انگیزش خودمختاری، مثبت و معنیدار بود، ولی تأثیر استقلال بر انگیزش خودمختاری معنیدار نبود. نقش واسطهای نیازهای روانشناختی در تأثیر جو انگیزشی تبحرمحور بر انگیزش خودمختاری، به ترتیب از طریق وابستگی، شایستگی و استقلال تأیید شد. این نتایج بیانگر آن است که جو انگیزشی تبحرمحور، متغیر انگیزشی مهمی در ورزش کودکان پسر است و از طریق نیازهای واسطهای بر انگیزش خودمختاری آنان تأثیر دارد.
شیرین زردشتیان، بهشت احمدی، آزاده آزادی،
دوره ۲، شماره ۳ - ( ۶-۱۳۹۱ )
چکیده
هدف این پژوهش تعیین ارتباط رفتارهای حمایتی– خودپیروی مربیان با انگیزش خودمختاری و تعهد ورزشی بازیکنان زن زیرگروه لیگ برتر هندبال بود. روش پژوهش توصیفی (همبستگی) بود. بدین منظور کل جامعه آماری پژوهش شامل ۲۳۷ بازیکن به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. رفتارهای حمایتی- خودپیروی، انگیزش خودمختاری و تعهد ورزشی به ترتیب با پرسشنامه ادراک رفتارهای حمایتی-خودپیروی مربیان در زمینه ورزش، پرسشنامه مقیاس انگیزش ورزشی و پرسشنامه مقیاس تعهد ورزشی ارزیابی شد. روایی و اعتبار پرسشنامهها اندازهگیری و تأیید شد. در تجزیه و تحلیل اطلاعات از رگرسیون چندمتغیری و برای ارائه مدل از حیطه معادلات ساختاری (SEM) در سطح معنیداری ۰۵/۰>P استفاده گردید.
یافتهها نشان داد رفتارهای حمایتی- خودپیروی با انگیزش درونی، انگیزش بیرونی و تعهد ورزشی بازیکنان ارتباط مثبت و معنیدار و با بیانگیزگی بازیکنان همبستگی منفی و معنیدار دارد. از سوی دیگر، انگیزش درونی، انگیزش بیرونی خودپذیر و درونفکنی شده با تعهد ورزشی بازیکنان ارتباط مثبت، و بیانگیزگی ورزشکاران با تعهد ارتباط منفی دارد. نتایج رگرسیون چندمتغیره نشان داد رفتارهای حمایتی- خودپیروی پیشبینیکننده انگیزش و تعهد ورزشی بازیکنان است. تحلیل مسیر مدل پیشنهادی را تأیید کرده و بر نقش میانجی انگیزش درونی و بیرونی در ارتباط بین رفتار حمایتی- خودپیروی مربی و تعهد ورزشی بازیکنان صحّه گذاشت. یافتهها اثر رفتارهای حمایتی- خودپیروی مربیان را در ایجاد انگیزش و تعهد ورزشی بازیکنان نشان داد، در نتیجه اصول نظریۀ خودمختاری در میان بازیکنان نخبه مورد تأیید قرار گرفت.
شهزاد طهماسبی بروجنی، مهدی شهبازی، کیوان صالحی،
دوره ۳، شماره ۶ - ( ۹-۱۳۹۲ )
چکیده
هدف تحقیق حاضر بررسی روایی و پایایی نسخه دوم پرسشنامه فضای انگیزشی ادراکشده در ورزش (PMCSQ-۲) نیوتن و همکاران (۲۰۰۰) بود. بدینمنظور ۵۳۳ نفر ورزشکار رشتههای تیمی با دامنه سنی ۱۳ تا ۲۳ سال به صورت نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامهها را تکمیل کردند. بعد از تکنیک ترجمه-بازترجمه، ده تن از متخصصان نسبت روایی محتوا (CVR) و شاخص روایی محتوا (CVI) را بهدست آوردند (۶۶/۰CVR=، ۹۷/۰CVI=). جهت تعیین روایی سازه پرسشنامهها از تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری، همسانی درونی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ و ثبات آن از ضریب همبستگی پیرسون با استفاده از آزمون-آزمون مجدد، استفاده شد. نتایج تحلیل آماری نشان داد که مدل اولیه PMCSQ-۲ با ۳۳ سؤال، برازش مطلوبی نداشت و با حذف ۶ سؤال از پرسشنامه، مدل نهایی با ۲۷ سؤال شامل دو بُعد فضای تکلیفمحور و خودمحور شناسایی شد که شامل پنج عامل تلاش/ پیشرفت، نقش مهم و یادگیری مشارکتی، برای فضای تکلیفمحور (۱۷ سؤال) بهرسمیتشناختن نابرابر و مجازات برای اشتباهات برای فضای خودمحور (۱۰ آیتم) بود. این پرسشنامه از شاخصهای برازندگی مطلق (۰۵۴/۰RMSEA= ، ۹/۰= CFI)، همسانی درونی (۶۱۸/۰=&alpha) و ثبات (۷۳/۰=r) قابل قبولی برخوردار شد، که نشاندهنده روایی و پایایی مطلوب نسخه فارسی پرسشنامه با ۲۷ سؤال است. بنابراین میتوان از نسخه فارسی PMCSQ-۲ بهعنوان ابزاری روا و پایا جهت بررسی فضای انگیزشی موجود در جامعه ورزشکاران ایرانی با دامنه سنی ۱۳ تا ۲۳ سال استفاده کرد.
زهرا حاجی انزهایی، فریدون تندنویس،
دوره ۳، شماره ۶ - ( ۹-۱۳۹۲ )
چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی میزان ارتباط رفتارهای مربی با انگیزش موفقیت و عملکرد تیمی ورزشکاران لیگ برتر هندبال بود. بدینمنظور از پرسشنامه رفتار مربیگری (CBQ) مارتین و بارنز (۱۹۹۹) و پرسشنامه انگیزش رقابت ورزشی ویلیس (SAI) برای بررسی انگیزش موفقیت استفاده شد. برای ارزیابی عملکرد تیمهای هندبال، رتبه آنها در جدول ملاک قرار گرفت. پایایی ابزار تحقیق پس از یک مطالعه مقدماتی با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ (پرسشنامه رفتار مربی، ۷۵/۰= &alpha، پرسشنامه انگیزش رقابت ورزشی،۷۴/۰= &alpha) بهدست آمد. جامعه آماری، شامل ورزشکاران حاضر در لیگ برتر هندبال در سال۹۰-۱۳۸۹ بود. با درنظرگرفتن ۱۴بازیکن برای هر تیم، ۱۶۸ نفر بهعنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها، از آمار توصیفی (میانگین، انحراف استاندارد، جداول و نمودارها) و آمار استنباطی (آلفای کرونباخ جهت سنجش تجانس درونی سؤالات پرسشنامهها، تحلیل عامل تأییدی CFA[۱] جهت سنجش روایی سازه ابزار گردآوری دادهها، مدلیابی معادلات ساختاریSEM[۲] بهمنظور به آزمون گذاشتن مدل پیشنهادی، و نیز آزمون فرضیهها) استفاده شد. یافتهها نشان داد بین رفتارهای واکنشی مثبت و انگیزش موفقیت بازیکنان رابطه معنیداری وجود دارد. یافتهها حاکی از ارتباط منفی و معنیدار رفتارهای واکنشی منفی و انگیزش موفقیت بازیکنان بود. بین رفتارهای واکنشی مثبت و منفی و رفتارهای طبیعی با عملکرد تیمی رابطه معنیداری مشاهده نشد. یافتهها نشان داد بین رفتارهای طبیعی و انگیزش موفقیت رابطه معنیداری وجود دارد. ارتباط بین انگیزش موفقیت و عملکرد تیمی هم معنیدار بود. با توجه به یافتههای تحقیق، برنامهریزی بهمنظور توسعه آگاهی مربیان از رفتارهای مربیگری و اطلاعرسانی در جهت اثراتی که مربی میتواند بر عملکرد و موفقیت کلی تیم و ورزشکاران داشته باشد، ضروری به نظر میرسد.
[۱] Confirmatory Factor Analysis [۲] Structural Equations Modeling
دوره ۴، شماره ۸ - ( ۹-۱۳۹۳ )
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین جو انگیزشی و رضایتمندی ورزشکاران شرکتکننده در مسابقات فوتسال لیگ برتر تهران بود که از ۱۹۶ بازیکن، ۱۵۳ نفر به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند.به منظور جمعآوری دادهها از پرسشنامههای جو انگیزشی درکشده در ورزش (PMCSQ) با ۲۱ سؤال و رضایتمندی ورزشکاران(ASQ) با ۱۴ سؤال استفاده کردیم و روایی آنها را شش متخصص تأیید کردند. در یک مطالعه راهنما، ضریب پایایی این پرسشنامهها با استفاده از آلفای کرونباخ به ترتیب ۸۲/۰ و ۸۹/۰ برآورد شد. دادهها با استفاده از آزمونهای تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر، آزمون تعقیبی بونفرونی، تی همبسته و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنیداری p&le ۰/۰۵ تحلیل شدند. نتایج نشان داد جو انگیزش مهارتی میانگین بالاتری نسبت به جو عملکردی دارد. بین ابعاد چهارگانه رضایتمندی ورزشکاران نیز تفاوت معنیداری وجود داشت و رضایت ورزشکاران از رفتار و تعامل مربی بیشتر بود. نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که فقط رضایت ورزشکار از عملکرد تیمی نسبت به ابعاد دیگر کمتر بود. رابطه مثبت و معنیداری بین جو انگیزشی مهارتی تیم با رضایت از عملکرد تیمی، رضایت از عملکرد فردی، رضایت از رفتار و تعامل مربی و رضایت از آموزش و تمرین مربی مشاهده شد. رابطه جو انگیزشی عملکردی نیز فقط با رضایت از عملکرد فردی مثبت و معنیدار بود. بنابراین، مربیان با ایجاد جو انگیزشی مهارتی بیشتر میتوانند رضایت ورزشکاران را تأمین کنند.
دکتر بهروز عبدلی، دکتر علیرضا فارسی، اقای جواد ریاحی فارسانی،
دوره ۵، شماره ۱۰ - ( ۹-۱۳۹۴ )
چکیده
خودگفتاری نوعی گفتگوی درونی فرد با خود است که به وسیلهی آن شخص دریافتها و احساسات درونی خود را تعبیر و تفسیر میکند، ارزیابی خود را تنظیم کرده و تغییر میدهد و برای خود دستورالعملهایی تعیین می نماید. هدف از پژوهش حاضر مقایسه تاثیر دو نوع خودگفتاری آموزشی و انگیزشی بر الگوی هماهنگی و دقت پرتاب آزاد بسکتبال بود، تا مشخص شود که هر یک از انواع خودگفتاری چه تاثیری بر نیازهای مهارت پرتاب آزاد بسکتبال (الگوی هماهنگی، دقت) دارند. به این منظور ۲۰ بازیکن بسکتبال مرد با میانگین سنی ۵/۵±۵/۲۳ سال که حداقل ۵ سال سابقهی فعالیت در رشتهی ورزشی بسکتبال را داشته و در یکی از لیگهای معتبر کشور بازی میکردند بعنوان نمونه آماری تحقیق انتخاب شدند. در این تحقیق اجرای مهارت پرتاب آزاد بسکتبال در دو مرحله بدون استفاده از خودگفتاری و با استفاده از خودگفتاری (آموزشی و انگیزشی) طی دو جلسه با فاصلهی زمانی ۲۴ ساعت مورد ارزیابی قرار گرفت. در هر دو مرحله آزمون دادههای مربوط به الگوی حرکتی و دقت پرتاب آزاد بسکتبال ثبت شد و از اطلاعات کینماتیکی ثبت شده برای محاسبه ریشه میانگین مجذور خطا آرنج- مچ دست پرتاب به منظور بررسی الگوی هماهنگی استفاده شد. برای تحلیل آماری، دادهها بدست آمده در دو دسته آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، جداول و نمودارها) و استنباطی (آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون t وابسته) تحلیل شد. نتایج نشان داد که تنها استفاده از خودگفتاری آموزشی به طور معنیداری موجب بهبود دقت پرتاب آزاد بسکتبال شد(۰۰۲/ p=، ۳۸۸/۴ =(۹)t). همچنین بین تاثیر خودگفتاری آموزشی و خودگفتاری انگیزشی بر دقت پرتاب آزاد بسکتبال اختلاف معنیداری به نفع خودگفتاری آموزشی مشاهد شد(۰۰۱/ = p، ۳۶۴/۱۴= (۱۸، ۱) F ، ۴۴۴/ = h۲). همچنین بررسی نتایج نشان داد که خودگفتاری آموزشی به طور معنیداری (۰۴۸/ p=، ۲۸۸/۲ =(۹)t) موجب کاهش ریشه میانگین مجذور خطا آرنج- مچ و در نتیجه بهبود هماهنگی درون عضوی آرنج- مچ در اجرای پرتاب آزاد بسکتبال میشود. در مجموع نتایج نشان داد که استفاده از خودگفتاری آموزشی به منظور بهبود اجرای مهارتهای که نیازمند هماهنگی حرکتی و دقت در اجرا هستند، سودمند است و بر استفاده از خودگفتاری انگیزشی به این منظور برتری دارد.
اقای محمد مازیاری، دکتر سید محمد کاشف، دکتر میر حسن سید عامری،
دوره ۶، شماره ۱۱ - ( ۶-۱۳۹۵ )
چکیده
با وجود اینکه اهمیت فعالیتهای جسمانی به روشنی توسط همه پذیرفته شده، انگیزش و مشارکت در فعالیتهای تربیتبدنی با افزایش سن کاهش مییابد. لذا هدف از این تحقیق بررسی رابطه رفتار حمایت اجتماعی دبیران تربیتبدنی و بیانگیزگی دانشآموزان در فعالیتهای تربیتبدنی میباشد. این تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی بود. به این منظور، ۳۸۱ دانشآموز مقطع متوسطه شهرستان بوکان به روش تصادفی خوشهای چند مرحلهای به عنوان نمونههای آماری انتخاب شدند و مقیاس رفتار بین فردی (IBS) پلیتر و همکاران (۲۰۰۸) با پایایی (۷۸/۰=α) و پرسشنامه بیانگیزگی در تربیتبدنی (AI-PE) شن و همکاران (۲۰۱۰) با پایایی (۸۱/۰=α) را پاسخ دادند. دادهها با استفاده از آزمون ضریب همبستگی اسپیرمن و مدل معادله ساختاری مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد بین مولفههای رفتار حمایت اجتماعی؛ حمایت از استقلال، حمایت از شایستگی و حمایت از تعلق با بیانگیزگی رابطه منفی و معنیداری وجود دارد (به ترتیب؛۲۰۷/۰- =r ، ۲۵۵/۰- =r ، ۲۱۶/۰- =r ؛ ۰۱/۰>p). همچنین، بر اساس نتایج مدلسازی معادله ساختاری (SEM)، رفتار حمایت اجتماعی دبیران تربیتبدنی به میزان (۲۱/۰) بر بیانگیزگی دانشآموزان اثرگذار میباشد. با توجه به اینکه، کاهش رفتار حمایت اجتماعی دبیران تربیتبدنی میتواند منجر به بیانگیزگی دانشآموزان شود، پیشنهاد میگردد دبیران تربیتبدنی با افزایش حمایت اجتماعی از دانشآموزان، مشارکت آنان را در فعالیتهای تربیتبدنی توسعه دهند
اقای امیر عباسقلی پور، دکتر داریوش خواجوی،
دوره ۷، شماره ۱۳ - ( ۱-۱۳۹۶ )
چکیده
ورزشکار هنگامی که یک موفّقیّت یا شکست را تجربه میکند، به طور طبیعی به آن موفّقیّت یا شکست میاندیشد و در واقع مسئول آن وضعیت را جستجو میکند. هدف این پژوهش بررسی سبک های اسنادی و انگیزش ورزشکاران زن نخبه و زیر نخبه ورزشهای انفرادی بود. جامعه آماری تحقیق، ورزشکاران زن رشتههای شنا، بدمینتون، کاراته، تکواندو، تنیس روی میز و تیراندازی بودند که از بین آنها ۱۲۰ نمونهها به طور در دسترس و به روش مرحلهای انتخاب شدند. دادهها با استفاده از دو پرسشنامهی سبکهای اسنادی و همچنین انگیزه ورزشی، جمعآوری و با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره و همبستگی پیرسون در سطح معنیداری ۰,۰۵ تجزیه و تحلیل شد. یافتهها نشان داد که اسنادهای ورزشکاران نخبه و زیر نخبه بطور معنیداری متفاوت بود (P≤۰,۰۵). همچنین بین سطح بیانگیزشی ورزشکاران نخبه و زیر نخبه تفاوت معنیداری وجود نداشت (P≥۰,۰۵). نتایج نشان داد که بین سبک اسناد و انگیزش ورزشکاران نخبه و زیرنخبه رابطهای وجود نداشت (P≥۰,۰۵). میتوان نتیجه گرفت که سبک اسناد و سطوح انگیزش(به جز بیانگیزشی) در ورزشکاران نخبه و زیر نخبه، تفاوت معنیداری وجود دارد و بین سبک اسناد و سطوح انگیزش این دو گروه در ورزشهای انفرادی، رابطه معنیداری وجود ندارد.
اقای سید عباس افسانه پورک، دکتر سید محمد کاظم واعظ موسوی،
دوره ۷، شماره ۱۳ - ( ۱-۱۳۹۶ )
چکیده
هدف از این تحقیق بررسی تأثیر خودگفتاری انگیزشی آشکار و پنهان بر یادگیری مهارت پرتاب آزاد بسکتبال در بزرگسالان بود. ۶۰ نفر از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی گرگان بر اساس نمرههای پرتاب آزاد بسکتبال در پیشآزمون به سه گروه مساوی ۲۰ نفره شامل گروه های خودگفتاری انگیزشی آشکار، انگیزشی پنهان و کنترل تقسیم شدند. مرحله اکتساب ۱۲جلسه و هر جلسه ۳۰ تکرار پرتاب آزاد بسکتبال بود. گروه خودگفتاری انگیزشی آشکار قبل از هر پرتاب عبارت "من می توانم" را با صدای بلند و گروه خودگفتاری انگیزشی پنهان آن را با صدای آهسته تکرار کردند. آزمون یادداری و انتقال به ترتیب ۴۸ و ۷۲ ساعت بعد از آخرین جلسه اکتساب صورت گرفت. از تحلیل واریانس با اندازه گیریهای مکرر و یک راهه و آزمون تعقیبی LSD جهت تحلیل داده ها (۰۵/۰≥P) استفاده شد. نتایج نشان داد که اثر جلسات تمرین(۰۱/۰˂P)، اثرگروه (۰۱/۰˂P) و اثر متقابل گروه و جلسات تمرینی (۰۵/۰˂P) معنی دار بود. گروههای خودگفتاری انگیزشی آشکار و پنهان در مرحله اکتساب، یادداری و انتقال بهتر از گروه کنترل عمل کردند، اما تفاوت معنی داری بین دو گروه خودگفتاری انگیزشی آشکار و پنهان یافت نشد( ۰۵/۰<P). با توجه به نتایج تحقیق ورزشکاران می توانند جهت یادگیری مهارتی جدید همچون پرتاب آزاد بسکتبال از خودگفتاری انگیزشی به صورت آشکار و پنهان استفاده کنند.
اقای شهرام نظرپوری، دکتر عباس بهرام، دکتر فرهاد قدیری،
دوره ۷، شماره ۱۳ - ( ۱-۱۳۹۶ )
چکیده
هدف پژوهش حاضر، تعیین جنبههای روان سنجی نسخۀ فارسی پرسشنامۀ انگیزشحرکتی اطفال ۳ تا ۱۱ ماهه بود. بدینمنظور، ۵۲۸ نفر از والدین و اطفالشان (۲۳۹ دختر و ۲۸۹ پسر) از شهر تهران به روش نمونهگیری تصادفی چند مرحلهای، به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابتدا با استفاده از روش ترجمه – بازترجمه، پرسشنامۀ انگیزشحرکتی توسط سه متخصص رفتارحرکتی و دو متخصص آموزش زبان انگلیسی به فارسی ترجمه شد. روایی سازۀ پرسشنامه با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، همسانی(ثبات) درونی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و پایایی سؤالات (ثبات پاسخ) با استفاده از ضریب هبستگی درون طبقهای به روش آزمون – آزمون مجدد، مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی نشان دادند، پرسشنامۀ انگیزشحرکتی اطفال چند عاملی است، بهطوری که چهار عامل فعالیت، اکتشاف، انگیزش و سازگاری در مجموع ۳۲/۵۳%، از کل واریانس را تبیین و شاخصهای برازندگی مدل استخراج شده (۷۱/۰PGFI=، ۹۲/۰NFI=، ۰۷۸/۰RMSEM=)، و نیز ضرایب آلفایکرونباخ (۹۳/۰= α) و همبستگی درونطبقهای (۸۸/۰r =)، نسخۀ فارسی IMMQ، مشابه نسخه اصلی با ۲۷ سؤال از همسانی درونی و پایایی زمانی قابل قبولی برخوردار بودند. بنابراین براساس نتایج، نسخۀ فارسی پرسشنامۀ انگیزشحرکتی اطفال، میتواند برای اهداف بالینی یا تحقیقاتی و همچنین به عنوان یک ابزار آموزشی برای والدین مورد استفاده قرار گیرد.
آقای سجاد عظیمی پناه، دکتر شهزاد طهماسبی بروجنی،
دوره ۹، شماره ۱۷ - ( ۶-۱۳۹۸ )
چکیده
مشاهده یک مدل به یادگیرنده امکان شکل دادن طرحی از عمل میدهد. همچنین، خودگفتاری مکالمهای است که اجرا کنندهگان از این طریق بر اجرایشان فکر کرده و باعث تقویت آن میگردند. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر یادگیری مشاهدهای، خودگفتاری و تلفیق آنها بر عملکرد پسران بود. نمونههای تحقیق حاضر را ۶۰ نفر(۲۴/۲۵±۱/۱۲) از پسران مقطع چهارم و پنجم ابتدایی تشکیل داد که به صورت نمونۀ در دسترس انتخاب و پس از پیشآزمون سرویس والیبال ایفرد به ۶ گروه خودگفتاری آموزشی، خودگفتاری انگیزشی، یادگیری مشاهدهای،تلفیق خودگفتاری آموزشی و یادگیری مشاهدهای، تلفیق خودگفتاری انگیزشی و یادگیری مشاهدهای و گروه کنترل تقسیم شدند و به مدت یک جلسه تحت مداخله مربوط به خود قرار گرفتند. شرکت کنندگان در روز اول در مرحله اکتساب وآزمون اکتساب و ۴۸ ساعت بعد درآزمون یادداری و انتقال شرکت کردند و در تمامی مراحل خودکارآمدی آنها نیز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحلیل واریانس دوراهه نشان داد در مراحل اکتساب، یادداری و انتقال بین همۀ گروههای تمرینی با گروه کنترل تفاوت معنیداری وجود دارد (۰۵/۰ P≤). ولی بین گروههای تمرینی تفاوت معنیدار نبود هرچند با توجه به میانگین امتیازات، گروههای خودگفتاری آموزشی و ترکیب خودگفتاری و یادگیری مشاهدهای نسبت به سایر گروهها عملکرد بهتری داشتند. این نتایج از به کارگیری عوامل شناختی خودگفتاری و یادگیری مشاهدهای و تلفیق یادگیری مشاهدهای و خودگفتاری آموزشی به عنوان تسهیلکننده یادگیری حمایت میکند.
دکتر شهرام نظرپوری، دکتر عباس بهرام،
دوره ۱۰، شماره ۲۰ - ( ۹-۱۳۹۹ )
چکیده
هدف پژوهش حاضر، تعیین ارتباط بین انگیزشحرکتی و رشد حرکتی در اطفال دارا و بدون تجربۀ مهدکودک بود. جامعۀ آماری این پژوهش، شامل کلیۀ والدین دارای اطفال پسر ۱۰ الی ۱۱ ماهۀ شهر تهران بود که از بین آنان ۱۵۰ طفل دارا و ۱۵۰ طفل بدون تجربۀ مهدکودک، به روش نمونهگیری تصادفی چندمرحلهایی به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل؛ پرسشنامۀ انگیزشحرکتی اطفال، و مقیاس رشدحرکتی پیبادی ویراش دوم (PDMS-۲)، بود. تحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای ضریب همبستگی پیرسون، آزمون رگرسیون خطی و آزمونt مستقل، در سطح معنیداری ۰۵/۰≥ P، انجام شد. نتایج ارتباط مثبت و معنیداری )۰۰۰/۰= (P، را بین انگیزشحرکتی و رشدحرکتی در اطفال دارا و بدون تجربۀ مهدکودک، نشان داد. از طرفی، تفاوت بین میزان انگیزشحرکتی و رشدحرکتی اطفال دارا و بدون تجربۀ مهدکودک، معنیدار )۰۰۰/۰= (Pو اطفال بدون تجربۀ مهدکودک، انگیزشحرکتی و رشدحرکتی بالاتری داشتند. این نتایج نشان میدهد که نگهداری و مراقبت اطفال در مراکز مهدکودک ممکن است بهعلت ضعف برنامه ها و امکانات اثرات منفی بر انگیزشحرکتی و میزان رشدحرکتی آنان داشته باشد.
خانم الهام رادمهر، دکتر شهاب پروین پور، دکتر رسول یاعلی، دکتر فرهاد قدیری،
دوره ۱۰۰، شماره ۱۰۰ - ( ۸-۱۳۹۹ )
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، تاثیر تمرین دوتایی بر انگیزش و دقت مهارت پاتگلف با تأکید بر نقش مکالمه و مشاهده بود. آزمودنی ها شامل۴۰ دانشجوی زن در سنین ۲۰-۳۷ ( میانگین ۷۸/۲۴ ± ۵۶/۳) بود که به طور تصادفی در گروههای مشاهده/ مکالمه، مشاهده، مکالمه و کنترل به طور مساوی تقسیم شدندودر طی ۶۰ کوشش اکتساب و۱۰ کوشش یادداری میبایست توپ را به منطقه هدف هدایت کنند. جهت سنجش انگیزش قبل از شروع دوره تمرین پیش از اکتساب و یادداری پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس(۲۰۰۰) استفاده شد. دقت اجرا به وسیله میزان نزدیکی توپ به منطقه هدف از طریق محاسبه خطای منشعب اندازه گیری شد. جهت مقایسه بین گروهها در مقادیر انگیزش و دقت از تحلیل واریانس یکراهه و جهت بررسی نقش میانجی انگیزش بر نمرات دقت اجرا از آزمون هیز (۲۰۱۸) استفاده شد. نتایج نشان داد که بین دقت اجرای گروههای تحقیق در آزمون اکتساب و یادداری تفاوت معنی دار وجود دارد .همچنین مقادیر انگیزش در گروه تمرین دوتایی مشاهده/ مکالمه نسبت به گروههای دیگر به طور معناداری بالاتر بود و انگیزش، نقش میانجی در اجرای کوششهای اکتساب و یادداری نداشت.لذا به مربیان توصیه میگردد در ارائه تمرینات دوتایی، هر دو منابع اطلاعاتی کلامی و مشاهدهای را مورد ملاحظه قرار دهند.
مریم ناصری، مرضیه بلالی، زهرا انتظاری،
دوره ۱۰۰، شماره ۱۰۰ - ( ۸-۱۳۹۹ )
چکیده
هدف این مطالعه مقایسه اثربخشی آموزش خطی و غیرخطی بر عملکرد مهارتهای حرکتی جابجایی و انگیزش حرکتی کودکان با اختلال هماهنگی رشدی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کودکان با اختلال هماهنگی رشدی ارومیه بود. نمونه آماری شامل ۳۰ پسر (سن=۳۷/۱۹ ±۳۵/۹) بودند که به روش در دسترس از مدارس ارومیه انتخاب شدند. برای تشخیص اختلال هماهنگی رشدی آزمون MABC-۲، برای ارزیابی مهارت حرکتی آزمون ۳ TGMD- و برای ارزیابی انگیزش حرکتی پرسشنامه انگیزش حرکتی استفاده گردید. برای اجرای این مطالعه شرکت کندگان برای مدت هشت هفته هر هفته دو جلسه ۵۰ دقیقهای مداخلات مهارت حرکتی را در دو روش خطی (۱۵ نفر) و غیرخطی (دستکاری تکلیف)، دستکاری تکلیف (۱۵ نفر) تمرین کردند. قبل و پس از مداخلات متغیرها اندازهگیری شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد آموزش غیرخطی در مقایسه با آموزش خطی هم در مهارت جابجایی (p=۰,۰۴) و هم برای انگیزش حرکتی (p=۰,۰۰۰) بهطور معناداری بیشتر از گروه خطی پیشرفت داشتند. با توجه به این نتایج روشهای غیرخطی با در نظر گرفتن ویژگیهای فردی هر کودک برای کمک به کودکان با اختلالات حرکتی کمککننده است. در نظر گرفتن ویژگیهای منحصربهفرد هر کودک کمک میکند تا هم مهارتهای حرکتی ارتقا یابد و هم انگیزه کافی برای ادامه فعالیت وجود داشته باشد. لذا استفاده از روشهای غیرخطی برای کودکان با اختلال هماهنگی رشدی پیشنهاد میشود.
دکتر حمید صالحی، خانم ندا امیرپور نجف آبادی،
دوره ۱۰۰، شماره ۱۰۰ - ( ۸-۱۳۹۹ )
چکیده
در این پژوهش رابطه میان ادراک ورزشکاران جوان از جهتگیریهای هدف پیشرفت و رفتارهای مرتبط با بازی جوانمردانه مربیان تحلیل شد. شرکتکنندگان ۳۱۸ ورزشکار جوان (میانگین سن=۱۰/۴ ± ۶/۱۶سال) ایرانی از دو رشته بسکتبال و والیبال بودند که داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند. شرکتکنندگان پرسشنامه جوّ انگیزشی ادراکشده در ورزش (تکلیفگرایی و خودمحوری) و سیاهه رفتارهای مرتبط با بازیجوانمردانه مربیان را تکمیل کردند. طبق نتایج بین جوّ تکلیفگرایی و جوّ خودمحوری مربیان ارتباط منفی بدست آمد. همچنین، بین جوّ تکلیفگرایی و عاملهای سیاهه رفتارهای مرتبط با بازیجوانمردانه مربیان (آموزش، الگوسازی،انتظارات/فشار، تقویت/پاداش، گفتگو و تنبیه) همبستگی مثبت و بین جوّ خودگرایی و سه عامل آموزش، الگوسازی و انتظارات/فشار ارتباط منفی به دست آمد. این یافتهها نشان میدهد، مربیانی که از الگوسازی، آموزش، انتظار/فشار، تقویت/پاداش، گفتگو و تنبیه استفاده میکنند، اغلب جوی تکلیفگرا در تیم القا میکنند. در مقابل، مربیانی که کمتر از آموزش، الگوسازی و انتظار/فشار برای رعایت رفتارهای مرتبط با پهلوانمنشی استفاده میکنند، بیشتر جوی خودمحور در تیمشان ایجاد میکنند. پیام این پژوهش برای مربیان این است که با تأکید بر رویکردهای تکلیفگرا و ایجاد فضایی مثبت و حمایتی، میتوانند به پرورش رفتارهای جوانمردانه و ارزشهای اخلاقی در ورزش جوانان کمک کنند