پژوهش در مدیریت ورزشی و رفتار حرکتی

تأثیر نوع دستورالعمل توجهی و افزایش ضرباهنگ بر ثبات مرحله نسبی حرکات هماهنگ دودستی

هدف تحقیق حاضر بررسی نوع دستورالعملهای توجهی و افزایش ضرباهنگ حرکت بر ثبات مرحله نسبی حرکات هماهنگی دودستی بود. شرکتکنندگان (14 نفر) با استفاده از دستگاه رسمکننده الگوی هماهنگی دودستی الگوهای هم مرحله و غیرهم مرحله را با تمرکز بر علایم روی دستگاه (توجه بیرونی) و یا روی ساعد (توجه درونی) و افزایش ضرباهنگ اجرا کردند. بعد از هر تلاش به آزمودنیها KP ارائه میشد. در الگوی هم مرحله دستها در یک زمان خاص در یک مکان قرار دارند، اما در الگوی غیرهم مرحله دستها در دو نقطه مخالف قرار دارند. متغیرهای وابسته با تحلیل واریانس 2 (توجه)× 3 (تکرار) ×4 (ضرباهنگ) و تکرار سنجش متغیرهای دوم و سوم محاسبه شد. نتایج نشان داد تفاوتی بین توجه بیرونی و درونی در تأثیرگذاری بر ثبات فاز نسبی الگوهای همفاز و غیرهمفاز وجود ندارد. همچنین افزایش ضرباهنگ حرکت منجر به افزایش ثبات مرحله نسبی در الگوی هم مرحله شد، اما تأثیری بر الگوی غیرهم مرحله نداشت. یافتههای این تحقیق فرضیه محدودیت عمل (وولف و پرینز، 2001) را تأیید نکرد و نشان داد قوانین حاکم بر الگوهای ریتمیک و استفاده از روش آماری درونگروهی میتواند نتایج متفاوتی را رقم بزند.

اثر یک دوره تمرین مقاومتی بر خودپندارۀ بدنی و کارکرد بدنی پسران 13 تا 18 سالۀ فلج مغزی شهر تهران

خودپندارۀ بدنی میتواند تحت تأثیر برنامههای مداخلهای چون ورزش و تمرین بدنی قرار گیرد. بنابراین، فهم بیشتر از نحوۀ تأثیرپذیری آن بهوسیلۀ روشهای تمرینی مناسب به جهت افزایش ادراک فرد از ویژگیهای جسمانی خود و ایجاد انگیزۀ مشارکت در فعالیت بدنی از اهمیت بالایی برخوردار است. تحقیق حاضر برای تعیین اثر یک دوره تمرین مقاومتی فزاینده بر خودپندارۀ بدنی و کارکرد بدنی پسران فلج مغزی 13 تا 18 ساله طراحی شد. آزمودنیهای تحقیق را 16 پسر فلج مغزی دی پلژی (سن 2/1±05/16) تشکیل دادند که به طور تصادفی به دو گروه شاهد (7 نفر) و تجربی (9 نفر) تقسیم شدند. افراد گروه تجربی به مدت 8 هفته یک برنامه تمرینی مقاومتی فزاینده شامل سه تمرین برای تقویت گروه عضلات حمایت کننده اندام پایین تنه را اجرا کردند. قبل و بعد از مداخله اطلاعات مربوط به خودپنداره بدنی آزمودنیها توسط «پرسشنامه خودتوصیفی بدنی» (PSDQ) و اطلاعات کارکرد بدن از طریق آزمونهای تعادل، پیادهروی، پله، قدرت عضلات بازکننده مچ پا، عضلات باز کننده زانو و عضلات بازکننده لگن خاصره مورد ارزیابی قرار گرفت. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازههای تکراری و آزمون تعقیبی t جفت شده و وابسته تجزیه و تحلیل شدند. به طور کلی، کارکرد بدنی گروه تجربی در مقایسه با گروه شاهد تغییرات معنیداری در آزمونهای پله، پیادهروی، تعادل و قدرت بازکنندههای زانو، قدرت بازکنندههای مچ پا و بازکنندههای لگن خاصره نشان داد (05/0P&le). اما، بین میانگینهای پیشآزمون و پسآزمون گروه تجربی در خودپنداره بدنی کلی و خردهمقیاسهای خودپنداره بدنی تفاوت معناداری نسبت به گروه شاهد وجود نداشت (05/0P>). در نهایت، فرآیند تغییر در خودپنداره بدنی از طریق فعالیت بدنی به عواملی نظیر طول دوره تمرین، بافت تمرین و نگرش آزمودنیها وابسته است.

ارتباط بین هوش هیجانی و مهارتهای روانی دانشجویان دختر ورزشکار دانشگاه صنعتی شاهرود

هوش هیجانی به تنهایی بزرگترین عامل برای پیش بینی عملکرد فرد و قویترین نیرو برای رهبری و موفقیت معرفی شده است. هدف این تحقیق، ارتباط بین هوش هیجانی با مهارت های روانی دانشجویان دختر ورزشکار دانشگاه صنعتی شاهرود بود. نمونه های تحقیق 40 دانشجوی ورزشکار بودند که به روش هدفمند انتخاب شدند. از پرسشنامه هوش هیجانی برادبرو گوریوز و اُمست- 3 ، برای جمع آوری اطلاعات استفاده شد. داده ها با استفاده از
آماری توصیفی و همبستگی بین متغیرها مورد تجزیه و تحلیل آماری قرارگرفتند) 0.05 > .(pنتایج نشان داد که بین هوش هیجانی و اعتماد به نفس، آرمیدگی، نیروبخشی و تمرکز دوباره همبستگی مثبت و معنی دار وجود دارد. تحلیل
اطلاعات مؤلفه های هوش هیجانی و مهارت های روانی ارتباط مثبت و معنی داری بین مؤلفه ی خود-مدیریتی و مهارت های اعتمادبه نفس، واکنش به استرس، آرمیدگی، کنترل ترس، نیروبخشی، تمرکز و تمرکز دوباره را نشان داد. در نهایت به ترتیب بین مؤلفه های آگاهی- اجتماعی و مدیریت - رابطه با مهارت های اعتماد به نفس و آرمیدگی همبستگی مثبت و معنی دار مشخص شد.

اثر تغییر جهت توجّه با استفاده از خودگویی آموزشی بر اجرا و یادگیری پرتاب آزاد بسکتبال در دختران جوان دانشجو

هدف این تحقیق بررسی اثر تغییر جهت توجه با استفاده از خودگویی آموزشی بر اجرا و یادگیری پرتاب آزاد بسکتبال بود. بدین منظور33 دانشجوی دختر مبتدی با میانگین سنی 22 سال و اضطراب صفتی متوسط به صورت تصادفی انتخاب شدند. شرکتکنندهها بر اساس پیشآزمون به سه گروه همسان تقسیم شدند. گروه خودگویی با کانون توجه درونی، کلمۀ
"مچ" و گروه خودگویی با کانون توجه بیرونی کلمۀ "مرکز حلقه" را قبل از هر پرتاب آزاد طی 6 جلسه (هر جلسه دو دستۀ 10 کوششی) تکرار کردند. گروه کنترل بدون خودگویی به تمرین پرتاب آزاد پرداختند. آزمون یادداری 48 ساعت پس از مرحلۀ اکتساب و پس از آن آزمون انتقال با حضور تماشاگر انجام شد. دقت پرتاب با استفاده از یک مقیاس 5 ارزشی مورد سنجش قرار گرفت. نتایج تحلیل واریانس دوعاملی ترکیبی و یکطرفه، تفاوت معنیداری بین اکتساب، یادداری و انتقال گروهها نشان نداد (05/0p>)، ولی اثر درونگروهی کانون توجه بیرونی بر انتقال معنی دار بود (05/0p<). بنابراین، استفاده از خودگویی و دستکاری جهت توجه آن برای بهبود اجرا و یادگیری پرتاب آزاد بازیکنان مبتدی بسکتبال توصیه نمیشود.

ارتباط میان ساختار سازمانی و نوآوری کارشناسان ستادی سازمان تربیت بدنی ایران

هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین ساختار سازمانی و نوآوری کارشناسان ستادی سازمان تربیت بدنی کشور بود.
جامعه آماری این تحقیق را کلیه کارشناسان ستادی سازمان تربیت بدنی تشکیل داد که 160 نفر از آنها با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی به عنوان نمونه آماری این تحقیق انتخاب شدهاند. روش تحقیق از نوع همبستگی و ابزار اندازهگیری شامل سه پرسشنامه ویژگیهای فردی، پرسشنامه ساختار سازمانی رابینز(1987) و پرسشنامه
استانداردشده نوآوری پاتچن و فیفر(1986) بود. اعتبار صوری و محتوایی ابزار به همت متخصصان بررسی شده و پایایی مربوط به پرسشنامههای ساختار سازمانیو نوآوری نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب 0.78 و 0.73 بهدست آمد. تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد که بین ساختار سازمانی و نوآوری کارشناسان ستادی رابطه معنیداری وجود داشت (0.011 p=). بین پیچیدگی و نوآوری کارشناسان ستادی رابطه معنیداری مشاهده نشد (0.053 p=). بین رسمیت و نوآوری کارشناسان ستادی رابطه معنیدار وجود داشت (0.00 p=). بین تمرکز و نوآوری کارشناسان ستادی رابطه معنیدار وجود داشت (0.02p=). بین سطح تحصیلات و نوآوری کارشناسان ستادی رابطه معنیدار وجود داشت و در نهایت، بین جنسیت و سابقه خدمت با نوآوری کارشناسان رابطه معنیداری مشاهده نشد. یافتههای تحقیق بیانگر این است که دو مؤلفه رسمیت و تمرکز با نوآوری کارشناسان رابطه عکس دارد و جنسیت و میزان سابقه خدمت کارشناسان عاملی برای اولویتبندی یا گزینش آنها جهت کسب ایدههای نو محسوب نمیشود.

رابطه سبک های رهبری تحولگرا و عملگرای مدیران مدارس با تعهد سازمانی دبیران تربیت بدنی

هدف این تحقیق بررسی رابطه سبکهای رهبری تحولگرا، عملگرا و سبک بدون رهبری مدیران مدارس با تعهد سازمانی دبیران تربیت بدنی استان همدان است. جامعه آماری این تحقیق را مدیران (110 نفر) و دبیران تربیت بدنی مدارس استان همدان (200 نفر) تشکیل دادهاند. نمونه آماری در این تحقیق برابر با جامعه آماری بود؛ ولی 95 مدیر (86 درصد) و 164 دبیر تربیت بدنی (82 درصد) در تحقیق شرکت کردند. برای اندازهگیری سبکهای رهبری از پرسشنامه چندعاملی رهبری(MLQ) و برای اندازهگیری تعهد سازمانی از پرسشنامه استاندارد آلن و مییر (OCQ)استفاده شد. ثبات درونی این پرسشنامهها در تحقیق حاضر به ترتیب 76 /0r= و 78/0 r=محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون کالموگراف اسمیرنف، ضریب همبستگی پیرسون و ضریب کندال در سطح 05/0 p &le استفاده گردید.
نتایج نشان داد بین کلیه خردهمقیاسهای سبکهای رهبری تحولگرا و عملگرای مدیران و تعهد عاطفی، هنجاری و مستمر دبیران تربیت بدنی رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد. بیشترین رابطه معنیدار نیز بین سبک رهبری تحولگرا با تعهد هنجاری 48/0 r= و سبک رهبری عمل گرا با تعهد مستمر 40/0= r بود. ولی بین سبک مدیریت بدون رهبری مدیران با تعهد عاطفی، هنجاری و مستمر دبیران رابطه معنیداری مشاهده نشد. بر اساس یافتههای تحقیق، مدیران مدارس با ترکیب سبکهای رهبری تحولگرا و عملگرا میتوانند میزان تعهد سازمانی دبیران را حفظ کنند و ارتقا دهند.

نقش سرمایه اجتماعی بر مصرف ورزش (تماشای ورزش) مطالعۀ جوانان شهر یزد

هدف این مقاله تعیین نقش سرمایه اجتماعی بر مصرف ورزش (تماشای ورزش) در بین جوانان بوده است. این بررسی با روش پیمایشی و به صورت مقطعی انجام شده است. داده های این پژوهش از 385 جوان ابتدا بصورت نمونهگیری طبقهای و سپس به شیوه تصادفی از میان جوانان سنین 20 تا 30 مناطق شهر یزد جمع آوری شده است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سرمایه اجتماعی بوده است. ضریب آلفای کرونباخ پرسشنامه 77/0= r محاسبه شده است. نتایج همبستگی، رابطه معنیداری بین مؤلفههای سرمایه اجتماعی و مصرف ورزش (01/0 < p؛ 229/0=r) را نشان داده است. همچنین تفاوت معنیداری بین پاسخگویان با سطوح مختلف سرمایه اجتماعی با توجه به مصرف ورزش از طریق رسانه از جمله رادیو (05/0< p)، روزنامهها و مجلات (05/0< p) را نشان داده است. تحلیل رگرسیون چندگانه سلسله مراتبی نیز نشان داد که دو متغیر جنس و درآمد در مرحله اول و مشارکت اجتماعی و تعامل اجتماعی در مرحله دوم توانسته اند بهترتیب 9/11و 6/6 درصد از واریانس متغیر مصرف ورزش جوانان را تبیین نمایند.