Persian Language and Literature

fa تأملی در دیدگاه‌های رؤیایی درباره‌ی ماهیت و مقومات شعر A Reflection on Royā’i’s Views on the Nature and Constituents of Poetry شعر معاصر شعر معاصر پژوهشي Research یدالله رؤیایی یکی از شاعر ـ نظریهپردازان معاصرست که عقاید در خور تأملی در خصوص ماهیت و مقومات شعر دارد. این پژوهش که با روش توصیفی ـ تحلیلی و بهرهگیری از ابزار کتابخانهای نوشته شدهاست، میکوشد با تمرکز بر دیدگاه‌های رؤیایی، به بررسی چیستی شعر در نسبت با اندیشه‌ی فلسفی و زیبایی‌شناختی او بپردازد. نتایج این پژوهش نشان میدهد که رؤیایی با تکیه بر پدیدارشناسی هوسرل و الهام از اندیشه‌های هایدگر، شعر را نه به‌عنوان بازنمایی واقعیت، بلکه به مثابه‌ی «تعریف» و «حضور متعالی زبان» در هستی می‌بیند. او در گذار از سنت شفاهی به نوشتاری، نقش آگاهی بصری را در تجربه‌ی شاعرانه برجسته می‌سازد. رؤیایی با تأکید بر سه‌گانه‌ی انسان، جهان و زبان، شعر را حاصل تعامل پویا و درونی این سه عنصر می‌داند. و نشان می‌دهد که افراط در هریک از این عناصر، به حذف دو عنصر دیگر و تضعیف کیمیای کلام منجر می‌شود .براساس چنین بنیانی، شعر نه حاصل الهام، بلکه نتیجه‌ی «احضار» آگاهانه‌ی زبان است. در این رویکرد، شعر حجم، عرصه‌ی تحقق این آگاهی و تجربه‌ی شهودی از پدیده‌هاست. او فرم را جوهر زاینده‌ی شعر و تصویر  و دینامیسم زبانی را رکن بنیادین آن می‌خواند. رؤیایی وزن را یک عامل لازم برای شعر نمیداند، اما به لزوم نوعی ریتم و آهنگ داخلی برای شعر معتقدست. شعر در اندیشه‌ی رؤیایی فراتر از ساخت زبانی صرف، کنشی است برای بازتعریف هستی، معنا و تجربه‌ی انسانی در قلمرو زبان.   Yadollah Royā’i is one of the contemporary poet-theoreticians who holds thought-provoking views regarding the nature and essential components of poetry. This research, conducted using a descriptive-analytical method and library resources, seeks to examine the essence of poetry in relation to Royā’i’s philosophical and aesthetic thought, focusing specifically on his perspectives.The findings indicate that Royā’i, relying on Husserl’s Phenomenology and inspired by Heidegger’s ideas, views poetry not as a representation of reality, but as a “definition” and the “transcendent presence of language” in existence. In his transition from the oral tradition to the written, he highlights the role of visual awareness in the poetic experience. Royā’i emphasizes the triad of Man, World, and Language, considering poetry to be the result of the dynamic and internal interaction of these three elements. He argues that the excessive focus on any one of these elements leads to the exclusion of the other two and weakens the ‘alchemy of the word.’ Based on this foundation, poetry is not the product of divine inspiration, but the result of the conscious “invocation” (Ehzār) of language. In this approach, Volume Poetry (She’r-e HḤajm) is the field for the realization of this awareness and the intuitive experience of phenomena. He calls Form the generative essence of poetry and Image (Taṣvīr) its fundamental pillar. While he does not consider conventional meter (vazn) a necessary factor for poetry, he believes in the necessity of a kind of internal rhythm and musicality. He points out that, in addition to poems written in 'arūḍī meter, he has introduced new rhythms that had no precedent in traditional prosody. In Royā’i’s thought, poetry transcends mere linguistic structure; it is an act of re-defining existence, meaning, and human experience within the realm of language.   رؤیایی، ماهیت شعر، شعر حجم، پدیدارشناسی، هوسرل، فرم، تصویر. Royā’i, Nature of Poetry, Volume Poetry (She’r-e Ḥajm), Phenomenology, Husserl, Form, Image. 0 0 http://jpll.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-111-5&slc_lang=fa&sid=1 farzad baloo فرزاد بالو f.baloo@umz.ac.ir 10031947532846008396 10031947532846008396 Yes University of Mazandaran دانشگاه مازندران Mostafa Mirdar Rezaei مصطفی میردار رضایی m.mirdar@guilan.ac.ir 10031947532846008397 10031947532846008397 No University of Guilan دانشگاه گیلان