Persian Language and Literature

fa بررسی و تحلیل انضمامی روایت «رستم و شَغاد» با استفاده از رویکرد نقد نو A Concrete Study of the Narrative of Rostam and Šaqâd from the Perspective of New Criticism نقد ادبی نقد ادبی پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">قصۀ «رستم و شغاد» یکی از فنّیترین و منسجمترین روایتهای موجود در شاهنامه است. در این قصه، برجستهترین پهلوان شاهنامه، رستم، از جریان روایت حذف میشود. علاقه فردوسی به رستم سبب شده است تا فردوسی برای حذف او حساسیت و وسواس زیادی نشان دهد. فردوسی برای حذف این شخصیت ملی مجبور بوده است تا دقت زبانی و روان‌شناختی زیادی صرف کند تا مرگ رستم، با آن عظمت و شکستناپذیری، معقول و پذیرفتنی جلوه کند. نقد نو، به‌منزله رویکردی انضمامی و سیستمی، تلاش میکند تا با اصالت‌بخشیدن به متن، الگوهای کلامی، هماهنگی، و وحدت درونی اجزا را در اثر نشان دهد. پیش‌فرض مقاله این است که فردوسی با استفاده از مقولاتی به نام «بازی اعتماد» و «فریب عاطفی» تلاش کرده است تا مرگ پهلوانی چون رستم را برای خواننده باورپذیر کند. مقدماتی چون «مفتون‌سازی»، «متقاعدسازی»، «خلق بحران و اضطرار»، «ایجاد حیرت»، «تبدیل قصه من به ما»، «تبانی»، «جلب اعتماد»، «تسریع اعتماد»، و «توطئه» قتل رستم را تا حد زیادی  منطقی میکند. در این مقاله، با روش توصیف و تحلیل کیفی و دقیقِ متن، تلاش میشود تا مقدمات زبانی و ذهنیت روان‌شناختی فردوسی برای توجیهپذیری مرگ ابرپهلوان اثر ارزیابی شود.</div> <div style="text-align: justify;">The story of “Rostam and &Scaron;aqâd” is one of the most technical and coherent narratives in the &Scaron;âhnâmeh. In this story, the most prominent hero, Rostam, is removed from the narrative flow. His interest and attachment to Rostam caused Ferdowsi to show great sensitivity and obsession in removing Rostam from the narrative. In order to remove this national figure, Ferdowsi had to exert a lot of linguistic and psychological precision to make the death of such a great and invincible character appear reasonable. As a concrete and systematic approach, new criticism attempts to show the verbal patterns, harmony, coherence, and the internal unity of the components in a work by giving authenticity to the text. The premise of this article is that Ferdowsi tried to make the death of a hero like Rostam believable to the reader by using categories called “trust game” and “emotional deception”. Premises such as “charming”, “persuading”, “creating crisis and urgency”, “creating astonishment”, “transforming my story into ours”, “collusion”, “attracting trust”, “accelerating trust”, and “conspiracy” make Rostam’s murder believable to a great extent. In this article, using the method of qualitative and precise description and analysis of the text, an attempt is made to evaluate Ferdowsi’s linguistic and psychological premises for the justification of the death of his great hero.</div> شاهنامه, رستم و شغاد, روایت, باورپذیری, الگوهای کلامی Šâhnâmeh, Rostam and Šaqâd, Narration, Credibility, Discourse Patterns 165 190 http://jpll.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3686-1&slc_lang=fa&sid=1 Hâmed Dâlvand حامد دالوند Hameddalvand6363@gmail.com 10031947532846008350 10031947532846008350 No Lorestan University, Lorestan, Iran دانشگاه لرستان، لرستان، ایران mohammad khosravishakib محمد خسروی شکیب Khosravi.m@lu.ac.ir 10031947532846008351 10031947532846008351 Yes Lorestan University, Lorestan, Iran دانشگاه لرستان، ایران Safiyeh moradkhani صفیه مرادخانی moradkhani.s@lu.ac.ir 10031947532846008352 10031947532846008352 No Lorestan University, Lorestan, Iran دانشگاه لرستان، ایران Rasul heydari رسول حیدری Heydari.ra@lu.ac.ir 10031947532846008353 10031947532846008353 No Lorestan University, Lorestan, Iran دانشگاه لرستان، ایران