Persian Language and Literature

fa هرمنوتیک سکوت در غزلیات شمس The Hermeneutics of Silence in the Ghazals of Shams نظریه های ادبی نظریه های ادبی پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">هایدگر، در پی درک معنای هستی، به تحلیل امکانات وجودی دازاین میپردازد و در بین این امکانات به ارتباط زبان و هستی اهتمام ویژهای میورزد. او، در کنار سخن‌گفتن/ تکلم، سکوت را نیز یکی از امکانهای زبان میداند. بنابر باور هایدگر، سکوت زبانی توانایی این را دارد که بسیار گستردهتر از سخن‌گفتنِ صرف سبب آشکارگی هستی شود. این آشکارگی هستی و نیوشیدن ندای هستی در سکوت، به آن خاصیتی تفسیری میبخشد که هایدگر آن را هرمنوتیک نامیده است. ازآنجاکه در میراث عرفانی ما، مولانا جلالالدین در غالب غزلها از سکوت و خموشی سخن میگوید، نگارندگان این مقاله، بر آن‌اند که در پرتو تلقی‌ای که هایدگر از مفهوم سکوت دارد، میتوان سویههای تازهای از مفهوم سکوت و خموشی را در غزلیات شمس گشود و ویژگی تفسیری و هرمنوتیکی آن را در این گزاره‌ها نشان داد: «از بیجهانی دازاین تا فنای سالک به‌معنای عام و پیوند آن با سکوت»، «از گذار دازاین از موقعیت زبانی تا فنای زبانی سالک به‌معنای خاص و پیوند آن با سکوت»، «هرمنوتیک سکوت و دریافت گفتار اصیل از دازاین تا سالک»، و «سکوت هرمنوتیکی مولانا و دریافت گفتار اصیل». مولانا با طرح سکوت اصیل زمینهای فراهم میآورد تا جان و جهان هستی به سخن درآید و کاستی و نارسابودن زبان تدارک یابد و پرده از اسرار عالم برگرفته شود. توجه به وجه هرمنوتیکی سکوت در غزلیات شمس جستار حاضر را از پژوهشهای موجود متمایز میکند.  </div> In order to understand the meaning of existence, Heidegger analyzes the existential possibilities of the German word for existence, i.e. Dasein, and among these possibilities, he pays special attention to the relationship between language and existence. In addition to speaking, he considers silence as one of the linguistic possibilities. According to Heidegger, linguistic silence has the potential to reveal existence much more broadly than just speaking. This revelation of existence and hearing the voice of existence in silence gives it an interpretive quality, which Heidegger calls hermeneutics. Since in our mystical heritage, Mawlana Jalaluddin Muḥammad (Rumi) speaks of silence and reticence in most of his ghazals, the authors of this article believe that in the light of Heidegger's conception of silence, new horizons of this concept can be opened up in the ghazals of Shams in order to show its interpretive and hermeneutic features in the following propositions: “from the unworldliness of Dasein to the annihilation of the truth-seeker in the general sense and its connection with silence”, “from Dasein's transition from the linguistic position to the linguistic annihilation of the truth-seeker in the specific sense and its connection with silence”, “the hermeneutics of silence and the reception of genuine speech from Dasein to the truth-seeker”, and “Rumi's hermeneutic silence and the reception of genuine speech” as proof of this claim. By proposing genuine silence, Rumi provides a ground for the soul and the world of existence to speak up and to display the shortcomings and inadequacies of language and to reveal the secrets of the universe. Attention to the hermeneutic aspect of silence in the ghazals of Shams distinguishes the present article from the existing research and a new achievement in the field of Rumi research will emerge.   مولانا, هایدگر, هرمنوتیک سکوت, غزلیاتشمس, خموشی Rumi, Heidegger, Hermeneutics of Silence, Ghazals of Shams, Silence 37 60 http://jpll.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-111-4&slc_lang=fa&sid=1 Farzad Baloo فرزاد بالو f.baloo@umz.ac.ir 10031947532846007623 10031947532846007623 Yes Mazandaran University دانشگاه مازندران Reza Rezapour رضا رضاپور rezapor.laloki@gmail.com 10031947532846007624 10031947532846007624 No Mazandaran University دانشگاه مازندران