<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Persian Language and Literature</title>
<title_fa>زبان و ادبيات فارسی</title_fa>
<short_title>Persian Language and Literature</short_title>
<subject>Literature &amp; Humanities</subject>
<web_url>http://jpll.khu.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2476-6925</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2476-6941</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.61186/jpll</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1399</year>
	<month>9</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2020</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>28</volume>
<number>89</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>other</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>دستوری‌شدگی صورت‌های زبانی مشتق از «گفتن»</title_fa>
	<title>Grammaticalization of Linguistic Forms Derived from “Goftan”</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa>&lt;span style=&quot;font-family:B Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;در فارسی امروز، صورت&#8204;های مختلف فعل &amp;laquo;گفتن&amp;raquo; به ابزاری دستوری برای دلالت بر مفاهیم وجهی بدل شده&#8204;اند. برخی از این صورت&#8204;ها مانند &amp;laquo;گو&amp;raquo;، &amp;laquo;گویی&amp;raquo;، &amp;laquo;گفتی&amp;raquo;، &amp;laquo;گوییا&amp;raquo;، و &amp;laquo;گویا&amp;raquo;، در تحولات تاریخی زبان فارسی به&#8204;عنوان قید به&#8204;کار رفته&#8204;اند و از آن میان، &amp;laquo;گویی&amp;raquo; و &amp;laquo;گویا&amp;raquo; هنوز رایج&#8204;اند. در فارسی امروز، برخی صورت&#8204;های فعل &amp;laquo;گفتن&amp;raquo;، مانند &amp;laquo;بگو&amp;raquo;، &amp;laquo;نگو&amp;raquo;، &amp;laquo;بگویی&amp;raquo; و مانند آن، در برخی بافت&#8204;ها، کارکرد وجهی برعهده دارند. در این مقاله، به ویژگی&#8204;های معنایی فعل &amp;laquo;گفتن&amp;raquo; از دور&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;ۀ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; باستان تا امروز پرداخته شده و سپس، روند تحولات برخی صورت&#8204;های زبانی مشتق از آن، که طی فرآیند دستوری&#8204;شدگی به قید بدل شده&#8204;اند، بررسی شده است. &amp;laquo;گویی&amp;raquo; در تشبیه و تمثیل، برای دلالت بر فرضی و غیرواقعی&#8204;بودن گزاره و &amp;laquo;گویا&amp;raquo; برای بیان شک و تردید در متون ادب فارسی به&#8204;کار رفته&#8204;اند و امروز نیز رایج&#8204;اند. گذشته&#8204;ازاین، برخی صورت&#8204;ها و صیغه&#8204;های این فعل در مرحل&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;ۀ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; میانی دستوری&#8204;شدگی قرار دارند. این صورت&#8204;ها بازنمایی مفاهیم وجهی استنباط، حدس، گمان، فرض، و تصور را برعهده دارند و برخی از آنها به&#8204;تدریج مقول&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;ۀ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; فعل را از دست می&#8204;دهند و در جایگاه قید برای بازنمایی مفاهیم وجهی به&#8204;کار می&#8204;روند.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Times New Roman,serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&amp;nbsp;</abstract_fa>
	<abstract>In Modern Persian, different forms of the verb &amp;ldquo;goftan&amp;rdquo; (meaning &amp;ldquo;to say&amp;rdquo;) are used as grammatical tools for denoting modality. Some of these forms such as &amp;ldquo;gu&amp;rdquo;, &amp;ldquo;gu&amp;rsquo;i&amp;rdquo;, &amp;ldquo;gofti&amp;rdquo;, &amp;ldquo;gu&amp;rsquo;iy&amp;acirc;&amp;rdquo; and &amp;ldquo;guy&amp;acirc;&amp;rdquo; went through historical changes and were used as modal adverbs in Persian literary texts and among them, &amp;ldquo;gu&amp;rsquo;i&amp;rdquo; and &amp;ldquo;guy&amp;acirc;&amp;rdquo; are still common. In Modern Persian, there are other forms of the verb &amp;ldquo;goftan&amp;rdquo; such as &amp;ldquo;begu&amp;rdquo;, &amp;ldquo;nagu&amp;rdquo; and &amp;ldquo;begu&amp;rsquo;i&amp;rdquo;, which function as modals in certain contexts. In this paper, we studied the semantic features of the verb &amp;ldquo;goftan&amp;rdquo; in texts belonging to different stages of Persian language from Old Persian to Modern Persian and we also tracked the process of grammaticalization of certain forms of the verb &amp;ldquo;goftan&amp;rdquo; to show how they changed into modal adverbs. Based on our findings, &amp;ldquo;gu&amp;rsquo;i&amp;rdquo; has been used for purposes such as simile and allegory to represent imaginary and unreal statements and &amp;ldquo;guy&amp;acirc;&amp;rdquo; has had a modal role to represent doubt and uncertainty of the speaker. Both forms are still in use. Moreover, some forms of the verb &amp;ldquo;goftan&amp;rdquo; are in the middle stages of grammaticalization. These forms represent the modalities of inference, conjecture, assumption, and imagination, but some of them are gradually losing their verbal characteristics and are changing into adverbs to represent modality.&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;br&gt;
&amp;nbsp;</abstract>
	<keyword_fa>گفت, گو, دستوری‌شدگی, مفاهیم وجهی, تحول زبان</keyword_fa>
	<keyword>Goft-, Gu-, Grammaticalization, Modality, Language Change</keyword>
	<start_page>101</start_page>
	<end_page>129</end_page>
	<web_url>http://jpll.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-13-3093-2&amp;slc_lang=other&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Fahimeh </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Tasallibakhsh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فهیمه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>تسلی بخش</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>fahim.tasalli@ut.ac.ir</email>
	<code>10031947532846005438</code>
	<orcid>10031947532846005438</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Tehran University</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه تهران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ehsan </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Changizi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>احسان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>چنگیزی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>ehsan.changizi@atu.ac.ir</email>
	<code>10031947532846005439</code>
	<orcid>10031947532846005439</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Allame Tabatabaie University</affiliation>
	<affiliation_fa>علامه طباطبایی</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
