Persian Language and Literature

other تحلیل کارکرد خنده در شاهنامه براساس نظریه باختین The Function of Laughter in Shahnameh in the Light of Bakhtin’s Theory تخصصي Special پژوهشي Research هدف پژوهش حاضر این است که با رویکرد روایتشناسی باختینی یعنی منطق گفت‌وگویی به بررسی شاهنامه فردوسی بپردازد. منطق گفت‌وگویی نوعی روایت است که به بررسی روابط بین دیدگاههای مختلف ازطریق گفت‌وگو میپردازد و یگانه راه تعامل را گفت‌وگو میداند. منطق گفت‌وگویی با مفاهیمی نظیر «چندصدایی»، «دگرآوایی» و «کارناوال» تکمیل میشود. از لوازم ضروری زندگی کارناوالی خنده است؛ در شاهنامه به سه نوع «خنده» برمی‌خوریم که یک نوع آن به خندهای که مدنظر باختین است نزدیک است و آن خندهای است که مفهوم مسخره‌کردن و تحقیر را میرساند. انواع دیگر خنده عبارت‌اند از: «خنده» شادمانی و «خنده»ای که تمثیلی از طبیعت است. در فرجام نیز به تفاوتها و شباهتهای بین خنده کارناوالی و خنده شاهنامه پرداخته شده است، تا مطابقت نظریه منطق گفت‌وگویی با شاهنامه سنجیده شود. در این پژوهش تلاش شده تا واژه «خنده» و مشتقات آن با بهرهگیری از روش تحلیلی‌ـ‌توصیفی در شاهنامه بررسی و براساس نظریه منطق مکالمه باختین سنجیده شود و تفاوتها و شباهتهای آن با «خنده» کارناوالی باختین تبیین شود. This study examines the narrative approach of Shahnameh by Ferdowsi based on Bakhtin’s dialogism. The logic of dialogue, a narrative that describes the relationship between different views through dialogue and interaction and considers dialogue as the only way of communication. Dialogism is supplemented by concepts such as "polyphony", "the other voice" and "Carnival". One of the necessary constituents of carnivalistic life is laughter. In Shahnameh there are three kinds of laughter, one of which is considered closer to Bakhtin’s laughter; it is a laughter that causes ridicule and humiliation. Other types of laughter are those of joy and an analogy of nature. In this article the carnivalistic laughter and laughter in Shahnameh are compared with each other to find out the correspondence between dialogism and Shahnameh. In this study, we attempt to study the word "laughter" and its derivatives in Shahnameh using descriptive-analytic method and evaluate it on the basis of Bakhtin's theory of dialogism, and also find out its similarities and differences with Bakhtin's carnivalistic laughter. منطق مکالمه‌ای باختین, کارناوال, شاهنامه فردوسی, خنده Dialogism, Bakhtin, Carnival, Shahnameh, Ferdowsi, Laughter. 207 229 http://jpll.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-653-37&slc_lang=other&sid=1 Ahmad Lamei Giv احمد لامعی گیو Ahmad.lamei2@birjand.ac.ir 10031947532846002350 10031947532846002350 Yes Seyyed Mahdi Arfaei سید مهدی ارفعی mehdi_arfae@yahoo.com 10031947532846002351 10031947532846002351 No Issa Doustzadeh عیسی دوست زاده eesadostzade@yahoo.com 10031947532846002352 10031947532846002352 No