<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title> زبان و ادبيات فارسی </title>
<link>http://jpll.khu.ac.ir</link>
<description>دوفصلنامه  زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی - مقالات نشریه - سال 1394 جلد23 شماره78</description>
<generator>Yektaweb Collection - https://yektaweb.com</generator>
<language>fa</language>
<pubDate>1394/2/11</pubDate>

					<item>
						<title>شناسنامه علمی مجله</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jpll/browse.php?a_id=3887&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description></description>
						<author></author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>	تحلیل حوزه‌های معنایی اشعار باقی‌مانده از رابعه بنت کعب قزداری</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jpll/browse.php?a_id=2304&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p&gt;رابعه بنت کعب قزداری، براساس اسناد موجود، نخستین شاعر زن پارسی گوی است. پژوهش ها درباره او بیشتر به زندگی او معطوف بوده تا شعرش. نگارندگان در این پژوهش با روشی زبان شناختی، یعنی تحلیل حوزه های معنایی، به بررسی علمی شعر او می پردازند. نظریه حوزه های معنایی یکی از نظریات برجسته در معنی شناسی ساختگراست، که خود زیرمجموعه زبان شناسی ساختگرا قلمداد می شود. تحلیل حوزه های معنایی شعر رابعه گامی  است به سوی سبک شناسی لایه های فکری او. در این پژوهش چندوچون آن دسته از حوزه های معنایی شعر رابعه که بالقوه مشخصه سبکی اند آشکار می شود. از قِبَل این فرآورده، زنانه یا مردانه بودن زبان رابعه، عارفانه یا غیرعارفانه بودن شعر او، و متمایزبودن یا نبودن وصف عشق در شعر او در مقایسه با شعر هم عصرانش نیز مشخص می شود.&lt;/p&gt;
</description>
						<author>محمد مهدی زمانی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بازتاب آیین فراموش‌شده </title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jpll/browse.php?a_id=2305&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p&gt;بن مایه کلان &amp;quot;در کوزه (خم) افتادن (انداختن)&amp;quot; و شکل دگردیسی یافته آن، که ریشه در آیین های کهن ایرانی دارد، یکی از تصاویر رایج در اشعار و قصه ها و حتی ضرب المثل های ادب فارسی است اما به علت فراموش شدن آیین های مربوط به آن، منشأ این تصاویر ناشناخته مانده است. در مقاله حاضر بخشی از قصه ها و ضرب المثل ها و صورخیال ادب فارسی را، که حامل این آیین هستند، تحت بررسی قرار داده ایم. حاصل کار نشان می دهد که ادبیات به طور غیرمستقیم، نگهدارنده و حافظ شعائر و آداب و رسوم بی شماری نظیر این آیین است. همچنین گاهی همبستگی کامل میان آیین و تصویر ادبی وجود دارد و گاهی شعائر و آیین ها ازنظر صورت یا محتوا، متأثر از نفسانیات شاعر و عوامل خارجی تغییر یافته و دگرگون شده اند.&lt;/p&gt;
</description>
						<author>یداله جلالی پنداری</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>حکمت روشنایی: ذات و صفات خداوند در نظرگاه حکیم سنایی</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jpll/browse.php?a_id=2306&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p&gt;حکیم سنایی غزنوی (ف532) یکی از اندیشمندان دوران ساز و ازجمله تأثیرگذارترین سرایندگان شعر تعلیمی عرفانی است که همواره شاعران و عارفان این دیار به ذهن و زبان او اقتدا کرده اند.&lt;br&gt;
در این نوشته کوشیده ایم تا با تتبع نسبتاً جامع در دیوان و حدیقه، آرای سنایی را درباب تشبیه و تنزیه، قدم و حدوث، توقیفی بودن یا نبودن اسما و صفات خداوند و غرضمندی حضرت حق در آفرینش هستی تبیین کنیم و با مواضع فِرق مشهور کلامی بسنجیم. ازاین رو، ابتدا دیدگاه پیشوایان اشاعره، معتزله، ماتریدیه، کرامیه و شیعه امامیه درباب مسائل مزبور نقل و سپس آرای حکیم غزنه در این موارد طبقه بندی و تحلیل شده است.&lt;br&gt;
تحقیق نشان می دهد که سنایی در اثبات مدعیات خود در آثارش از متون اسلامی و معارف عقلی زمانه خود بهره گرفته، درباب خداشناسی رویکردی تنزیهی و حتی سلبی داشته و مواضع اوـ برخلاف دیدگاه رایج ـ با آرای اشاعره، کرامیه و اهل حدیث به کلی متفاوت بوده و با باورهای معتزله، شیعه و ماتریدیه همسویی بسیار دارد.&lt;/p&gt;
</description>
						<author>حسین حیدری</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی ساختاری- محتوایی عنوان‌های شعری م. سرشک در کتاب آیینه‌ای برای صداها</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jpll/browse.php?a_id=2307&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p&gt;دستگاه واژگانی به منزله ابزار اولیه ساخت شعر وسیله ای است برای بیان اندیشه های شاعر و بررسی و تحلیل &amp;quot;عنوان های شعری&amp;quot; که یکی از بخش های دستگاه واژگانی محسوب می شوند، می تواند راهی برای تحلیل ساخت های زیبایی شناسی شعر شاعران باشد. ازسوی دیگر، عنوان ها معمولاً گزیده ترین و مهم ترین واژگان ذهنی هر شاعرند. ازاین رو، ازطریق بررسی عنوان ها می توان به دستگاه فکری شاعر نیز نزدیک شد.&lt;br&gt;
این جستار نگاهی است آماری به عنوان های شعری کتاب &lt;em&gt;آیینه ای برای صداها&lt;/em&gt; از محمدرضا شفیعی کدکنی (م. سرشک) که تلاش  می کند عنوان ها را از جهات مختلف واژگانی، زبانی و معنایی بررسی و تحلیل کند. هفت دفتر شعر حاضر در این کتاب به صورت دقیق آمارگیری شد و روابط میان این عنوان ها با اندیشه م. سرشک تحت بررسی قرار گرفت. همچنین با ارائه نمودارهایی مشخص شد که نقش عنوان های شعری در دوره های مختلف در شعر م. سرشک تا چه اندازه بوده است.&lt;br&gt;
آنچه مسلم است م. سرشک به خاطر آشنایی با زیروبم زبان فارسی از دایره لغوی وسیعی برخوردار است. ازاین رو توانسته از عنوان های شعرش استفاده چندجانبه کند و از تمام ظرفیت واژگانی و ادبی آن در خدمت شعر خود بهره ببرد.&lt;/p&gt;
</description>
						<author>مسعود روحانی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>نگاهی دوباره به اضافه اقترانی                                                                    </title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jpll/browse.php?a_id=2308&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p&gt;اغلب دستورنویسان سنتی در شرح اضافه اقترانی از اضافه استعاری کمک می گیرند، اما تفاوت زیادی بین این دو اضافه وجود دارد. مهم ترین این تفاوت ها در ساختار تشبیهی اضافه استعاری است که اضافه اقترانی چنین ساختاری ندارد.&lt;br&gt;
&amp;nbsp;برخلاف نظر دستوریان که مضاف را در اضافه اقترانی قصد اصلی می دانند، آنچه در اضافه اقترانی مدنظر است ترکیبِ مضاف و مضاف الیه است نه هریک از آنها به تنهایی. در اغلب جمله هایی که در آنها اضافه اقترانی به کار رفته است با حذف مضاف یا مضاف الیه، جمله مفهومی کنایی پیدا می کند؛ مفهومی که از ترکیب اضافی به دست می آید.&lt;br&gt;
راه کاری که دستورنویسان سنتی برای مشخص کردن ویژگی های اضافه اقترانی بیان کرده اند نادرست است. دستورنویسانی هم که از منظر زبان شناسی به بررسی موضوع پرداخته اند نیز نتوانسته اند حق مطلب را ادا کنند و به ظاهر ترکیب اکتفا کرده و همه اضافه ها را در یک گروه تحت بررسی قرار داده اند و از تفاوت های معنایی آنها غفلت کرده اند.&lt;br&gt;
نتیجه تحقیق حاضر به این نکته منتهی شد که در توضیح اضافه اقترانی نباید مقایسه ای بین اضافه اقترانی و استعاری صورت گیرد. شباهت این دو اضافه صرفاً در ساختار &amp;laquo;هسته+ـِ+ وابسته&amp;raquo; است.&lt;br&gt;
اگر در بررسی اضافه ها، فقط ساختار مدنظر باشد، همه اضافه ها در یک گروه قرار می گیرند اما صرفاً به ظاهر ترکیب اکتفاکردن کامل کننده مفاهیم دستوری نیست.&lt;br&gt;
&amp;nbsp;بهتر است در بررسی های دستوری ساختار و معنا با هم در کانون توجه قرار گیرند. با این نگاه در اضافه اقترانی آنچه مدنظر است مفهوم کنایی این نوع اضافه است، نه مضاف و مضاف الیه به تنهایی.&lt;/p&gt;
</description>
						<author>جهانگیر صفری</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>فرآیند فردیت در داستان رستم و سهراب بر پایه شخصیت سهراب</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jpll/browse.php?a_id=2309&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p&gt;داستان رستم و سهراب یکی از زیباترین داستان های تراژیک &lt;em&gt;شاهنامه&lt;/em&gt; فردوسی است که تاکنون با رویکردهای گوناگون هدف پژوهش قرار گرفته است. شخصیت سهراب در این داستان به منزله قهرمان جست وجوگر/ قربانی، محور کنش های داستانی است. جست وجوی بی فرجام او برای یافتن پدر که با الگوی رشد برای دستیابی به خویشتن/ فردیت در اندیشه یونگ قابل تطبیق است از ظرفیت فراوانی برای بررسی و تحلیل  روان شناختی برخوردار است. در این مقاله نویسندگان با رویکردی تحلیلی به بررسی الگوی جست وجوی فردیت، برپایه نظریه فرآیند فردیت یونگ و چگونگی تطبیق این الگو با این داستان می پردازند و همچنین با تحلیل کنش های شخصیت  سهراب و دیگر شخصیت های داستان برمبنای کهن الگوهای نقاب، سایه، آنیما، پیر خردمند و خویشتن، چگونگی پیمودن فرآیند فردیت در سهراب و علت ها و عوامل به انجام نرسیدن این فرآیند در آنها را به منزله مسائل اصلی پژوهش تحت بررسی قرار می دهند. یافته ها نشان می دهد که داستان سهراب و سفر او به ایران در جست وجوی رستم، قابلیت تطبیق با کهن الگوی فرآیند فردیت یونگ را دارد. بررسی چگونگی این تطبیق نشان می دهد که سهراب در این مسیر با کهن الگوهای نقاب، سایه، آنیما، پیرخردمند و خویشتن روبه رو می شود، اما به دلیل غلبه نقاب، سایه  و آنیمای منفی و عدم درک و دریافت پیام های آنیمای مثبت و پیر خردمند قادر به انجام فرآیند فردیت و دستیابی به پدر/ خویشتن/ تمامیت نیست.&lt;/p&gt;
</description>
						<author>ذوالفقار علامی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>هندی‌وارگی در اشعار فاضل نظری</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jpll/browse.php?a_id=2324&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p&gt;سبک هندی شیوه و مسیر جدیدی را برای برون رفت از تکرار و تقلیدی برگزید که از مدت ها پیش گریبان گیر شعر فارسی شده بود و در این مسیر جدید تا آنجا ادامه داد که باعث شد بعدها این سبک، سبکی منحط تلقی شود و جامعه ادبی نظر مثبتی به آن نداشته باشد. درحالی که آثاری که در این سبک پدید آمدند، ظرفیت ها و زیبایی های خاص خود را دارند. فاضل نظری شاعر جوانی است که در سالیان اخیر اشعارش با استقبال خوبی از طرف مخاطبین مواجه شده است. او به خوبی توانسته است ظرفیت های موجود در شعر سبک هندی را شناسایی کند و در شعر خود به کار بگیرد. این مقاله به نشان دادن و بررسی ویژگی های سبک هندی در اشعار فاضل نظری می پردازد. ویژگی هایی نظیر پیچیدگی و دیریابی، مضمون سازی، نبود محور عمودی در غزل، استفاده فراوان از تلمیح، اسلوب معادله، به کارگیری زبان ساده و عامیانه، استفاده از مسائل روزمره، اشیا و محیط در شعر، تشخیص و... . همچنین درباره ارزش هنری و زیبایی شناسانه ویژگی ها نکاتی بیان شده است.&lt;/p&gt;
</description>
						<author>غلامعلی فلاح</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>تحلیل برشتی از داستان خانه‌های شهر ری غلامحسین ساعدی</title>
						<link>http://system.khu.ac.ir/jpll/browse.php?a_id=2310&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>&lt;p&gt;برتولد برشت از نظریه پردازان تئاتر است. او تئاترش را نقطه مقابل تئاتر ارسطویی می داند. او با معرفی تئاترش به نام تئاتر حماسی به فکر ایجاد اختلال در پذیرش رضامندانه جهان از سوی تماشاگران بود و بدین سبب از تمهیداتی برای رسیدن بدین مقصود استفاده کرد که فاصله گذاری نام دارد. او با خلق شخصیت های شگفت انگیز مانع هم ذات پنداری مخاطب با بازیگر می شود. اگرچه نظریه او مربوط به نمایش نامه است، می توان در داستان هم از آن استفاده کرد. غلامحسین ساعدی نمایش نامه نویس بود: &lt;em&gt;چوب به دست های ورزیل&lt;/em&gt;، &lt;em&gt;آی باکلاه، آی بی کلاه&lt;/em&gt;، &lt;em&gt;پرواربندان&lt;/em&gt; و... ازجمله نمایش نامه های او هستند. بنابراین با فنون تئاتر آشنا بود و می توان تأثیر نمایشنامه نویسی را در آثارش جست وجو کرد. نگارندگان این نظریه را در تحلیل داستان &lt;em&gt;خانه های شهر ری&lt;/em&gt; غلامحسین ساعدی بررسی کردند و شگردهای فاصله گذاری را در حوادث و شخصیت های شگفت انگیز و همین طور مسائل اجتماعی جست وجو کردند. نتیجه این بررسی نشان می دهد نویسنده توانسته با ایجاد این فاصله گذاری ها روح تفکر مردم شهر ری، صورت  بندی های اجتماعی، ارزش ها و هنجارها، مسائل روانی، اخلاقی، شخصیت های مونتاژگونه و داستانی گروتسک وار خواننده را به تغییر وادارد.&lt;/p&gt;
</description>
						<author>فاطمه کاسی</author>
						<category></category>
					</item>
					
	</channel>
</rss>
