1- استادیار دانشگاه پیام نور ، fateme.casi@gmail.com 2- دانشیار دانشگاه شهیدباهنر کرمان
چکیده: (5639 مشاهده)
برتولد برشت از نظریهپردازان تئاتر است. او تئاترش را نقطه مقابل تئاتر ارسطویی میداند. او با معرفی تئاترش به نام تئاتر حماسی به فکر ایجاد اختلال در پذیرش رضامندانه جهان از سوی تماشاگران بود و بدینسبب از تمهیداتی برای رسیدن بدین مقصود استفاده کرد که فاصلهگذاری نام دارد. او با خلق شخصیتهای شگفتانگیز مانع همذاتپنداری مخاطب با بازیگر میشود. اگرچه نظریه او مربوط به نمایشنامه است، میتوان در داستان هم از آن استفاده کرد. غلامحسین ساعدی نمایشنامهنویس بود: چوب به دستهای ورزیل، آی باکلاه، آی بیکلاه، پرواربندان و... ازجمله نمایشنامههای او هستند. بنابراین با فنون تئاتر آشنا بود و میتوان تأثیر نمایشنامهنویسی را در آثارش جستوجو کرد. نگارندگان این نظریه را در تحلیل داستان خانههای شهر ری غلامحسین ساعدی بررسی کردند و شگردهای فاصلهگذاری را در حوادث و شخصیتهای شگفتانگیز و همینطور مسائل اجتماعی جستوجو کردند. نتیجه این بررسی نشان میدهد نویسنده توانسته با ایجاد این فاصلهگذاریها روح تفکر مردم شهر ری، صورتبندیهای اجتماعی، ارزشها و هنجارها، مسائل روانی، اخلاقی، شخصیتهای مونتاژگونه و داستانی گروتسکوار خواننده را به تغییر وادارد.
Kasi F, Basiri M S. An Analysis of Saedi's Khanehay-e Shahr-e Rey Based on Brecht’s Theory. Persian Language and Literature 2015; 23 (78) :167-184 URL: http://jpll.khu.ac.ir/article-1-2310-fa.html
کاسی فاطمه، بصیری محمدصادق. تحلیل برشتی از داستان خانههای شهر ری غلامحسین ساعدی. زبان و ادبيات فارسی. 1394; 23 (78) :167-184