دانشگاه زنجان ، J_akhyani@znu.ac.ir
چکیده: (2915 مشاهده)
کلیله و دمنه در همه عصرها بهمنزله کتاب حکمت و سیاست نگریسته شده و توجه ویژهای به آن شده است. ترجمه فارسی نصراللـه منشی از این کتاب در قرن ششم آن را بهمنزله نخستین اثر مصنوع فارسی به یکی از آثار مهم نثر فارسی و سرمشق اهل ادب تبدیل کرد و سبب منسوخشدن ترجمههای پیشین شد. اهمیت این ترجمه سبب شده است که کتاب مذکور بارها تصحیح و چاپ شود و در این میان تصحیح مجتبی مینوی بهمثابه تصحیحی موفق در محافل دانشگاهی مشهور شد. با وجود دقتنظر فراوان استاد مینوی و نکتههای اصلاحی که بعداً برخی پژوهندگان گوشزد کردهاند، هنوز در آن به عباراتی برمیخوریم که معنایشان در شکل کنونی مبهم است و خواننده را سردرگم میکند. در مقاله حاضر، بخشی از این عبارات بررسی شده و پس از تبیین ابهامهای آنها، کوشش شده است با تصحیح قیاسی و براساس قرینههای درونمتنی، سبک نویسنده، شواهدی از دیگر بخشهای کتاب، و نیز شواهدی از متون کلاسیک فارسی صورت درست احتمالی پیشنهاد شود. براساس پژوهش حاضر، تحریف، جابهجایی واژهها، و افتادگی عناصر دستوری ممکن است دلیل نارسایی معنایی این عبارات باشد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
ادبیات تطبیقی