۱. ابراهیمی، مجید؛ سلمانی مقدم، محمد، امیر احمدی، ابوالقاسم و نوری، مریم. (۱۳۹۴). ارزیابی آسیبپذیری لرزهای شهر بردسکن در برابر زلزله با استفاده از مدل سلسله مراتبی وارون (IHPW)، مجله مخاطرات محیط طبیعی، سال ۴ دوره ۶، ۱۰۵-۱۳۷.
۲. احدنژاد روشتی، محسن؛ قرخلو، مهدی و زیاری، کرامت الله. (۱۳۸۹). مدلسازی آسیبپذیری ساختمانی شهرها در برابر زلزله با استفاده از روش فرایند تحلیل سلسله مراتبی در محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی، جغرافیا و توسعه، شماره ۱۹، ۱۷۱-۱۹۸.
۳. بهنام پور، ناصر؛ حاجیزاده، ابراهیم؛ سمنانی، شهریار و زایری، فرید. (۱۳۹۲). معرفی الگوریتمهای مدل ردهبندی درختی و کاربرد آن در تعیین عوامل مؤثر بر سرطان مری در استان گلستان، دو فصلنامه کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی گلستان (حکیم سید اسماعیل جرجانی)، دوره ۱، شماره ۲، ۳۸-۴۶.
۴. جامی، محسن؛ فریمان خطیب، محمدمهدی؛ مریدی، علیاصغر و مظلوم، غلامرضا. (۱۳۹۲). هندسه فرکتالی گسلها و لرزهخیزی در شمال شرق ایران، مجله مخاطرات محیطی، سال دوم، شماره ۳، ۱۷-۲۸.
۵. جهانی، میثم؛ رضایی نور، جلال؛ هداوندی، اسماعیل؛ صالحی، ایرج و تحسینی، حبیب اله. (۱۳۹۴). مقایسه سامانههای پشتیبان تصمیمگیری در پیشبینی دیابت، مجله تخصصی اپیدمیولوژی ایران، دوره ۱۱، ۲، ۴۶-۵۳.
۶. حاجی نژاد، علی؛ بدلی، احد و آقایی، واحد. (۱۳۹۴). بررسی عوامل مؤثر بر آسیبپذیری ناشی از زلزله در مناطق شهری دارای سکونتگاههای غیررسمی با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی، مطالعه موردی: مناطق ۱ و ۵ شهر تبریز، مجله مخاطرات محیط طبیعی، سال چهارم، شماره ۶، ۳۳-۵۶.
۷. خالق پناه، کمال، نیری، هادی، کرمی، محمدرضا و احمدی، خبات. (۱۳۹۵). پهنهبندی میزان آسیبپذیری شهر سنندج ناشی از زلزله با استفاده از دو مدل تحلیل سلسله مراتبی و مدل تاپسیس، نشریه علمی - پژوهشی جغرافیا و برنامهریزی، دوره ۲۰، شماره ۵۷، ۲۹۴-۲۷۷.
۸. ساسان پور، فرزانه؛ شماعی، علی؛ افسر، مجید و سعیدپور، شراره. (۱۳۹۶). بررسی آسیبپذیری ساختمانهای شهر در برابر مخاطرات محیطی (زلزله)، مطالعه موردی: محله محتشم کاشان، مجله مخاطرات محیط طبیعی، دوره ششم، شماره ۱۴، ۱۰۳-۱۲۲.
۹. صیامی، قدیر؛ تقی نژاد، کاظم و زاهدی کلاکی، علی. (۱۳۹۴). آسیبشناسی لرزهای پهنههای شهری با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی معکوس (IHWP) و GIS، مطالعه موردی: شهر گرگان، فصلنامه مطالعات برنامهریزی شهری، دوره ۳، شماره ۹، ۴۳-۶۳.
۱۰. عزیزی، محمدمهدی و اکبری، رضا. (۱۳۸۷). ملاحظات شهرسازی در سنجش آسیبپذیری شهرها از زلزله، مطالعه موردی: منطقه فرحزاد تهران، نشریه هنرهای زیبا، شماره ۳۴، ۲۵-۳۶.
۱۱. عابدینی، موسی و سرمستی، نادر. (۱۳۹۵). ارزیابی ضریب آسیبپذیری کلانشهر تبریز در برابر خطر زلزله و برآورد تلفات انسانی، فصلنامه جغرافیای طبیعی، سال نهم، شماره ۳۲، ۳۵-۵۶.
۱۲. کانتاردزیک (۱۳۸۵)، دادهکاوی، ترجمه: امین علیخان زاده، نشر علوم رایانه، بابل، چاپ اول.
۱۳. کرمی، محمدرضا. (۱۳۹۱). ارزیابی خطر زلزله و آسیبپذیری شهرها با استفاده از سیستمهای اطلاعات جغرافیایی (GIS)، نمونه موردی: شهر تبریز، رساله دکتری به راهنمایی دکتر محمدرضا پورمحمدی، دانشگاه تبریز، دانشکده جغرافیا و برنامهریزی.
۱۴. کریمی صالح، محمدجعفر. (۱۳۸۵). برنامهریزی شهری مقابله با سوانح طبیعی، اولین همایش ملی مقابله با سوانح طبیعی، دانشکده فنی، دانشگاه تهران.
۱۵. لطفی، خداداد. (۱۳۹۱). مدلسازی ضریب آسیبپذیری شهرها در برابر زلزله با استفاده از GIS و GA، مطالعه موردی: شهر اردبیل، پایاننامه کارشناسی ارشد به راهنمایی دکتر فریبا اسفندیاری، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی.
۱۶. مشکانی، علی و ناظمی، عبدالرضا. (۱۳۸۸). مقدمهای بر دادهکاوی، موسسه چاپ و انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد، چاپ اول.
۱۷. مظفری، غلامعلی؛ شفیعی، شهاب و تقی زاده، زهرا. (۱۳۹۴). ارزیابی کارایی مدل درخت تصمیم رگرسیونی در پیشبینی خشکسالی، نمونه موردی: ایستگاه سینوپتیک سنندج، مجله مخاطرات محیط طبیعی، سال چهارم، شماره ۶.
۱۸. مقیمی، ساجده و منصفی پراپری دانیال. (۱۳۹۸). مکانیابی فضای مناسب برای اسکان موقت زلزلهزدگان با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی و ترکیب خطی وزنی بر مبنای GIS، نمونه موردی: شهر شاهرود، نشریه تحلیل فضایی مخاطرات محیطی، سال ششم، شماره ۱، ۷۱-۹۴.
۱۹. مکرم، رضا. (۱۳۹۶). مقایسه مدلهای شبکه عصبی، درخت تصمیم و کاکس در طبقهبندی دادههای بقا، رساله دکتری در رشته آمار گرایش استنباط، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده علوم ریاضی، گروه آمار.
۲۰. ملکی، امجد. (۱۳۸۶). پهنهبندی خطر زمینلرزه و اولویتبندی بهسازی مساکن در استان کردستان، مجله پژوهشهای جغرافیایی، دوره ۳۹، شماره ۵۹، ۱۱۵-۱۲۴.
۲۱. مرکز آمار ایران. (۱۳۹۵). سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۵. شهرستان سنندج.
۲۲. مهندسین مشاور تدبیر شهر. (۱۳۸۷). طرح توسعه و عمران شهر سنندج. مرحله اول. جلد اول.
۲۳. یزدانفر، کاملیا. (۱۳۹۳). تعیین فعالیت گسل پیرانشهر بهعنوان شمال غربیترین قطعه راندگی جوان زاگرس با کاربرد مدل DTM و نرمافزار GIS، مجله تحقیقات جغرافیایی، دوره ۲۹، شماره ۴، ۱۳۳-۱۴۶.
24. Alizadeh, M.; alizadeh, E.; Asadollahpour Kotenaee, S.; Shahabi, H.; Beiranvand Pour, A.; Panahi, M.; Baharin Bin, A. and Lee, S., (2018), Social Vulnerability Assessment Using Artificial Neural Network (ANN) Model for Earthquake Hazard in Tabriz City, Iran, Sustainability, 10, 3376; doi:10.3390/su10103376. [
DOI:10.3390/su10103376]
25. Bradley, AP., (1997), the use of the area under the ROC curve in the evaluation of machine learning algorithms. Pattern Recognit.30: 1145-1159. [
DOI:10.1016/S0031-3203(96)00142-2]
26. Chich-hao Wang, (2013), "Land-use allocation and earthquake damage mitigation: a combined spatial statistics and optimization approach", presented in partial fulfillment of the requirements for the degree doctor of philosophy in the graduate school of the OHIO state university.
27. Duzgun, H. S. B., Yucemen, M. S., Kalaycioglu, H. S., Celik, K., Kemec, S., Ertugay, K., and Deniz, A. (2011), An integrated earthquake vulnerability assessment framework for urban areas. Natural Hazards, 59(2), 917-947. Doi: 10.1007/s11069-011-9808-6 [
DOI:10.1007/s11069-011-9808-6]
28. Hanley, A and Mcneil, J., (1982), the meaning and use of the area under a receiver operating characteristic (ROC) curve. Radiology. 143: 29-36. [
DOI:10.1148/radiology.143.1.7063747] [
PMID]
29. Ogie, R., I. and Pradhan, B, (2019), Natural Hazard and Social Vulnerability of Place: The Strength-Based Approach Applied to Wollongong, Australia. International Journal of Disaster Risk Science, volume 1: 404-420. [
DOI:10.1007/s13753-019-0224-y]
30. Zambon, M., R. Lawrence, A. Bunn, and S. Powell., (2006), Effect of alternative splitting rules on image processing using classification tree analysis. Photogrammetric Engineering and Remote Sensing, 72(1): 25-30. [
DOI:10.14358/PERS.72.1.25]