شهیری طبرستانی احسان، افضلی مهر حسین. برآورد شدت فرسایش و رسوب سالانه در حوزه آبریز بابلرود با استفاده از مدل های پتانسیل فرسایش و فورنیه. نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی. 1402; 23 (71) :303-318
URL: http://jgs.khu.ac.ir/article-1-3766-fa.html
1- دانشجوی دکتری آب و سازههای هیدرولیکی، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران ، ehsan_shahiri@yahoo.com
2- استاد گروه آب و محیطزیست، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران
چکیده: (2655 مشاهده)
یکی از مشکلات مدیریت و کنترل فرسایش و رسوب حوزههای آبریز، فقدان دادههای آماری جهت برآورد دقیق میزان رسوب و فرسایش است. به منظور اجرای برنامههای حفاظت خاک و تعیین روشهای مبارزه با فرسایش و کاهش رسوبزایی، ارزیابی و برآورد حجم کل میزان تولید رسوب سالانه امری ضروری است. هدف از پژوهش حاضر، برآورد شدت فرسایش و میزان تولید رسوب حوزه آبریز بابلرود واقع در استان مازندران با استفاده از مدلهای تجربی پتانسیل فرسایش و فورنیه و تعیین میزان دقت این مدلها میباشد. نتایج مطالعه نشان میدهد که حوزه آبریز بابلرود از نظر فرسایش و حمل رسوب در وضعیت متوسط قرار داشته و مقدار ضریب شدت فرسایش آ است. همچنین میزان رسوبدهی این حوزه طبق روش پتانسیل فرسایش، 71/563230 میباشد. بیشترین مقدار فرسایش در ناحیه شمالی حوزه آبریز قرار دارد که علت آن وجود کاربری غیر قابل کشت و سازندهای خاکی فرسایشپذیر از جمله خاکهای آبرفتی و مردابی میباشد. به منظور ارزیابی دقت نتایج بدست آمده از روشهای تجربی، از اطلاعات مشاهدهای دو ایستگاه رسوبسنجی استفاده شد و نتایج بیانگر اختلاف نسبی متوسط %24/23 در روش پتانسیل فرسایش است. همچنین نتایج بدست آمده از روش تجربی فورنیه حاکی از عدم کارایی این روش در برآورد حوزه آبریز بابلرود به دلیل عدم در نظر گرفتن پتانسیل فرسایشپذیری حوزه میباشد.
شمارهی مقاله: 17