fa برآورد تاثیر توسعه فناوری بر بهره وری کلی عوامل در ایران رشد و توسعه و سیاست های کلان رشد و توسعه و سیاست های کلان توسعه ای توسعه ای مفهوم نوآوری در طی سال‌های اخیر با تحولات زیادی همراه بوده است. براساس نظریات جدید، نوآوری حاصل مجموعه‌ای نظام‌مند از عناصر و مولفه‌هاست که در نتیجه آن، یک ایده به محصول و یا فرآیند تجاری تبدیل می‌شود. در مطالعات تجربی تاکنون، اجزای زنجیره نوآوری به صورت مجزا مورد بررسی قرار گرفته‌است به همین دلیل، در این مقاله تلاش شده است برای اولین بار، مولفه‌های مختلف این زنجیره، شامل مخارج تحقیق و توسعه، انباشت سرمایه فیزیکی و سرمایه انسانی و ثبت اختراع (پتنت) به تفکیک داخلی و خارجی به عنوان یک مجموعه منسجم مدلسازی شده و تأثیر بلندمدت آن بر بهره-وری کلی عوامل در ایران مورد ارزیابی و تحلیل قرار گیرد. به این منظور از روش‌های اقتصادسنجی سری‌های زمانی چندمتغیره شامل روش همگرایی متقابل و مدل تصحیح خطای برداری (VECM) به منظور ارزیابی رفتار بلندمدت مولفه‌های نوآوری و بهره‌وری عوامل استفاده شده است. نتایج نشان می-دهد که به غیر از متغیر نسبت نیروهای دانشی به کل نیروی کار، سایر مولفه‌های نوآوری ملی در بلندمدت، تأثیری مثبت بر بهره‌وری کلی عوامل در اقتصاد ایران داشته‌اند. در این میان، ثبت پتنت خارجی و داخلی به ترتیب با داشتن ضریب تاثیر نرمال شده 58/0 و 48/0، بالاترین تاثیر را بر شاخص بهره‌وری کلی عوامل در افق بلندمدت بر جای نهاده‌اند. The concept of “Innovation” has changed considerably in recent years. According to new theories, the innovation emerges in a system of interrelated elements and determinants during which the idea changes to a commercialized output or process. The literature on the innovation has concentrated mainly on various aspects of innovation chain separately. In this paper we tried to investigate the general effects of the whole elements of the innovation chain simultaneously. These elements are: R&D expenditures, physical capital formation, human capital and patent filling (residence and non-residence). We utilized multivariable time-series methods including cointegration and vector error correction model (VECM) to assess the long-run effects of innovation elements on total factor productivity in Iran. Results show that excluding the human capital variable, other elements of innovation chain have positive effects on TFP among them, residence and non-residence patent filling having the normalized long-run coefficients of 0.58 and 0.48 respectively, are the most important factors affecting TFP in Iran. نوآوری، پتنت، همگرایی متقابل، مدل تصحیح خطای برداری، بهره وری کلی عوامل. Innovation, Patent, Cointegration, Vector Error Correction Model, Total Factor Productivity. 141 160 http://jfm.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-2&slc_lang=fa&sid=1 Saeed Shavvalpour سعید شوال پور shavvalpours@ripi.ir 10031947532846003574 10031947532846003574 Yes Research Institute of Petroleum Industry پژوهشگاه صنعت نفت