فرزانه دوزالی جوشین، دکتر کاظم بدو، دکتر محسن برین، دکتر حسین سلطانی جیقه،
جلد 13، شماره 4 - ( 10-1398 )
چکیده
یکی از مهمترین دادههای کاربردی در مکانیک خاک غیراشباع، منحنی مشخصه آب- خاک (SWCC) است. این منحنی به شکل تابع سیگموید است و رابطۀ بین درصد رطوبت حجمی (Ө) و یا درصد رطوبت وزنی (w) را با مکش کالبدی خاک مشخص میکند و در حالت کاهش درصد رطوبت با افزایش مکش، شاخه خشکشدگی و در حالت افزایش درصد رطوبت با کاهش مکش، شاخه ترشدگی خاک را نشان میدهد. در این پژوهشتأثیر دو نوع تثبیتکنندۀ پلیمر SBR و میکروارگانیسم باسیلوس پاسته اوری روی منحنی مشخصه آب- خاک ماسۀ بادی منطقه جبل کندی، کانون ریزگرد غرب دریاچۀ ارومیه ارزیابی شده است. درصدهای مواد تثبیت کننده 5-10 و 15 بودند. نتایج این پژوهش بیان میکند که با افزایش درصد مواد تثبیت کننده، شیب منحنی مشخصه از شکل تکمدل بهصورت دو مدل تبدیل میشود. بهعلاوه مقدار ورود هوا و مقدار آب باقیمانده با افزایش درصد مواد تثبیت کننده افزایش مییابد و در نتیجه منجر به افزایش ظرفیت نگهداشت آب میشود. شکل دو مدل منحنی مشخصه آب- خاک، حضور دو سطح اندازۀ حفرهها، بهنام ماکرو و میکرو حفرههای را بیان میکند. برای 10 و 15 درصد از مواد تثبیتکننده، ماکرو حفرههای گستره وسیعی از منحنی مشخصه از 5/0 تا 100 کیلوپاسکال را نشان میدهد. نتایج بهدست آمده نشان داد که منحنی مشخصه ماسه تثبیت شده با پلیمر و میکروارگانیسم بهشدت به بافت و توزیع اندازه حفرههای ماسه تثبیتشده وابسته است و در نتیجهتأثیر مهمی روی ویژگیهای هیدرولیکی آن دارد. همچنین میزان نگهداشت آب در خاک و افزایش مکش در تثبیت نمونه با پلیمر چشمگیرتر از تثبیت با میکروارگانیسم است.
