1- گروه ژئوتکنیک ، msabermahani@iust.ac.ir
چکیده: (4197 مشاهده)
امروزه روش میخکوبی از روشهای رایج پایدارسازی گودها است که طراحی آن مبتنی بر ارائه چیدمان میخها در عمق دیواره است. چیدمان میخ معمولاً بهروش آزمون و خطا و از میان چیدمانهای مختلفی که معیار ضریب اطمینان مجاز پایداری و تغییرشکل مجاز را ارضا میکند انتخاب میشود. با توجه به اینکه طول میخها از بالا به پایین دیواره نزولی است، در این پژوهش با معرفی یک چیدمان خطی منظم، پارامترهای L (طول میخ پایه) و a (شیب انتهای محدوده تسلیح) برای تعریف چیدمان معرفی شده و تأثیر چیدمان بر تغییرات ضریب اطمینان و تغییر شکل دیواره بررسی شده است. همچنین با تعریف پارامتر تراکم میخ در سطح دیواره (Dn) در هر چیدمان تأثیر آن بر رفتار دیواره بررسی شده است. نتایج حاصل حاکی از آناست که با افزایش L و a مقدار ضریب اطمینان پایداری افزایش یافته و تغییر شکل تاج گود کاهش مییابد. همچنین مشخص شد که هم مقدار ضریب اطمینان و هم مقدار تغییرشکل دیواره مستقل از پارامترهای چیدمان، متناسب و متناظر با مقدار پارامتر کلیدی تراکم میخ است. همچنین با افزایش تراکم میخ، ضریب اطمینان پایداری افزایش و مقدار تغییر شکل کاهش مییابد و لیکن این تغییرات با افزایش تراکم میخ از یک مقدار حدی که به تراکم میخ مؤثر موسوم است، متوقف میشود. با بررسی مود تغییر شکل دیوار در چیدمانهای مختلف مشخص شد که در aهای کوچک بیشینه تغییرشکل دیواره در بالای آن و مود تغییر شکل واژگونی است و با افزایش a و زیادشدن طول مهاری میخهای بالایی، بیشینۀ تغییر شکل دیوار به اعماق میانی منتقل شده و مود تغییر شکل دیوار به شکم دادگی تغییر مییابد.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
ژئوتکنیک (مکانیک خاک و سنگ) دریافت: 1395/1/29 | پذیرش: 1395/2/5 | انتشار: 1396/5/23