fa مدلسازی شناختی - محاسباتی تصمیم‌گیری پویا با استفاده از شبکه‌های پیوندگرا تخصصي Special پژوهشي Research در این مطالعه به مدلسازی محاسباتی پیوندگرای تصمیم‌گیری پرداخته شده است. مهمترین مناطق تصمیم‌گیری در مغز، عبارتند از تالاموس، کورتکس پیش پیشانی و آمیگدال. مدل محاسباتی پیوندگرا با سه بخش که نماینده این سه منطقه است بر پایه آزمون برد و باخت آیوا ساخته شد. در مطالعات بسیاری از آزمون آیوا برای بررسی تصمیم‌گیری هیجانی استفاده شده است. در تصمیم‌گیری هیجانی و مبتنی بر احساسات نقش آمیگدال بسیار اساسی است و انتظار می رود مدلی دو بخشی (نماینده تالاموس و آمیگدال) و بدون وجود پردازش های کورتکس نیز بتواند تصمیم‌گیری در این آزمون را مدل کند، هر چند که از منظر ریاضی تنها وجود همین دو بخش در مدل (مفاهیم مستخرج از آزمون و عناصر تابع ارزش) برای پیشبینی تصمیمات شرکت کنندگان کافی است. با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس، از 56 نفر شرکت کننده متشکل از 20 مرد و 36 زن با میانگین سنی 52/43 سال خواسته شد در آزمون تصمیم‌گیری آیوا &nbsp;شرکت کنند. پس از آن هر دو مدل برای این افراد اجرا شد و نتایج مقایسه شد تا مشاهده شود کدامیک تطابق بیشتری با انتخاب های آزمون دهندگان دارد. یافته های تحقیق نشان می دهند مدل دو بخشی 57/62 و مدل سه بخشی منجر به پیشبینی 46/68 درصدی انتخاب‌های آزمون دهندگان شده است که این اختلاف معنی دار بود. در نتیجه می‌توان گفت پردازش های کورتکس در این نوع تصمیم‌گیری نیز نقش بسزایی دارد. In this research connectionist modeling of decision making has been presented. Important areas for decision making in the brain are thalamus, prefrontal cortex and Amygdala. Connectionist modeling with 3 parts representative for these 3 areas is made based the result of Iowa Gambling Task. In many researches Iowa Gambling Task is used to study emotional decision making. In these kind of decision making the role of Amygdala is so important and we expect that a model with two parts (thalamus and Amygdala) can have the best result in modeling participants decisions without considering any part for cortex process. For this purpose 56 participants composed of 20 men and 36 women wanted to do Iowa Gambling Task. Results show that the networks related to two parts model predict 62.57 Percent&rsquo;s of participant&rsquo;s decisions and the 3parts model has 68.46 Percent&rsquo;s of that. In conclusion it can be said that three parts modeling has been more success than mathematical two parts model in predicting the performance of participants and the difference is significant. In other words cortex role in this kind of decision making is quite important. <span dir="RTL"></span> مدلسازی محاسباتی, تصمیم‌گیری پویا, شبکه‌های پیوندگرا, آزمون آیوا computational modeling, dynamic decision making, connectionist networks, Iowa Gambling Task 11 20 http://jcp.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1106-1&slc_lang=fa&sid=1 Hoda Mansourian هدی منصوریان hoda.mansourian@gmail.com 10031947532846006156 10031947532846006156 No IRICSS پژوهشکده علوم شناختی Azadeh Nesari آزاده نثاری azadehnesari79@gmail.com 10031947532846006157 10031947532846006157 No IRICSS پژوهشکده علوم شناختی Alireza Moradi علیرضا مرادی moradi@khu.ac.ir 10031947532846006158 10031947532846006158 Yes Kharazmi University دانشگاه خوارزمی Babak Mohamadi بابک محمدی bkmhmd@yahoo.com 10031947532846006159 10031947532846006159 No Aja University, Teharan, Iran. پژوهشگاه علوم و فناوری طب نظامی، دانشگاه ارتش