دانشگاه الزهرا ، ab_mehrinejad@yahoo.com
چکیده: (4892 مشاهده)
ترکیب روانکاوی و عصبشناسی در ابتدا ناملموس و عجیب به نظر میرسد. ترکیبی که سعی کرده است معانی و مفاهیم روانکاوی را با دانش عصبشناسی متحد کند تا بتواند دانش یکپارچهای را برای درک بهتر و عمیق ذهن آدمی فراهم کند. با این حال تعامل روانکاوی و عصبشناسی جهت تفسیر رفتار آدمی در سه دههی گذشته مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این پژوهش بررسی و یافتن سهم کارکردهای اجرایی در پیشبینی سه سبک دفاعی رشدنایافته، رشدیافته و روان رنجور در دانشجویان شهر تهران میباشد. بدین منظور نمونهی ۱۴۰ نفری (شامل ۷۶ نفر زن و ۶۴ نفر مرد) به شیوهی نمونهی در دسترس مورد بررسی قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل یک پرسشنامه سبکهای دفاعی اندروز و همکاران (DSQ) و چهار آزمون رایانهای عملکرد مداوم، استروپ، ان بک و بروـ نرو میباشد. برای تحلیل داده از همبستگی پیرسون و رگرسیون استاندارد چند متغیره استفاده شد. یافتههای این پژوهش نشان داد ارتباط معناداری بین سبکهای دفاعی و کارکردهای اجرایی وجود دارد همچنین این پژوهش توانست مدلی را جهت تعیین سهم کارکردهای اجرایی در سبک دفاعی رشدیافته و روان رنجور نشان دهد. میزان عملکرد فرد در کارکردهای اجرایی بر سبک مکانیزم دفاعی مؤثر است.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1399/2/9 | پذیرش: 1399/11/29 | انتشار: 1399/9/30