fa نقش آموزش، سطح توانش زبانی و خصوصیات شخصیتی در استفاده از راهبردهای ارتباطی پژوهشي Research بدنبال مجادلات صورت گرفته پیرامون آموزش راهبردهای ارتباطی و تاثیر متغیرهای مستقل بر مثمر بودن این آموزش، در این پژوهش، نخست، رابطه بین استفاده راهبردهای ارتباطی و سطح توانش زبانی و انواع راهبردهای ارتباطی مورد علاقه زبان آموزان برون گرا / درون گرا از طریق توزیع دو پرسشنامه  (CS و EPQ) بین 182 زبان آموز در سطوح مختلف (مقدماتی، قبل از متوسط و متوسط) در یک آموزشگاه خصوصی بررسی شد.  تحلیل داده ها نشان داد که هیچگونه رابطه معنا داری بین استفاده راهبردهای ارتباطی و سطح توانش زبانی وجود ندارد و هر دو گروه زبان آموزان برون گرا / درون گرا راهبردهای ارتباطی یکسانی را استفاده می کنند و تنها در استفاده از تعداد کمی از این راهبردهای ارتباطی شامل ابداع کلمه جدید، تقلید کردن، توصیف تقریبی، گرفتن تائید درک مطلب و خلاصه گویی با هم تفاوت دارند. از این رو نتیجه گیری می شود که راهبردهای ارتباطی قابل آموزش به همه زبان آموزان، صرف نظر از سطح توانش زبانی و خصوصیات شخصیتی می باشد. پیرو نتیجه حاصله تاثیر آموزش طول و تفسیر کلام، تدابیر فرصت تفکر، درخواست کمک، صرف نظر کردن از ادامه کلام بر روی ارائه شفاهی زبان آموزان در سطح مقدماتی بررسی گردید. 4 کلاس شامل زبان آموزان دختر در گروه سنی 12-17 (سه کلاس به عنوان گروههای آزمایش شامل 27 نفر و یک کلاس به عنوان گروه گواه شامل 20 دانش آموز) انتخاب گشت. آزمون مقدماتی و آزمون نهایی شامل توصیف عکس، قصه گویی، گفتن جک ضبط و تصویر برداری شد.  نتایج نشان داد که تدریس طول و تفسیر کلام، تدابیر فرصت تفکر، درخواست کمک از نظر آموزشی مفید بوده است ولیکن تاثیر مفیدی بر آموزش صرف نظر کردن از کلام مشاهده نگردید.  Following controversies over teaching communication strategies, the present study, first, examined the impact of language proficiency and extraversion/introversion on the use of communication strategies (hereafter CSs) by administrating communication strategy questionnaire developed by the researchers on the basis of Dornyei and Scott's (1997) <em>Inventory of Strategic Language Devices</em> and the Persian restandardized form of EPQ to 182 students at elementary, pre-intermediate, and intermediate levels in a private English Language Institute. The One-way ANOVA and independent sample t-test analyses were performed to examine the effects of language proficiency and extraversion/introversion on the use of CSs. The analyses of the data indicated that language proficiency does not influence the use of CSs and CSs favored by introverts are similar to those favored by extraverts they only differ in the use of a few strategies. Second, the impact of teaching CSs of circumlocution, appeal for help, time-stalling devices, and message abandonment on Iranian EFL elementary students' oral performance was investigated. Four intact classes were selected (3 as the treatment groups with 27 students and 1 as the control class with 20 students). Data were collected through video/tape recording of pre and post tests of picture description, telling a story, and telling a joke and CSs were identified on the basis of Dornyei and Scott's (1997) taxonomy of CSs. The Chi-square analysis of the findings revealed that teaching circumlocution, appeal for help, and time-stalling devices are pedagogically effective.  سطح توانش زبانی , راهبردهای ارتباطی , برون گرا درون گرا , Communication strategy , Language proficiency , Extroversion Introversion , 31 67 http://ijal.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-29&slc_lang=fa&sid=1 Shiva Kaivanpanah شیوا کیوان پناه shkaivan@ut.ac.ir 100319475328460064 100319475328460064 Yes University of Tehran دانشگاه تهران Pooneh Yamouty پونه یموتی 100319475328460065 100319475328460065 No University of Tehran دانشگاه تهران