نشریه زبانشناسی کاربردی

نقش مربیگری و بازاندیشی در شکل‌دهی دانش محتوایی آموزشی معلمان زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در دوره پیش از خدمت

پرویز احمدی

این مطالعه کیفی بررسی کرد که چگونه مربیگری و تأمل می تواند واقعاً از توسعه دانش محتوای آموزشی (PCK) معلمان پیش خدمت زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در یک دانشگاه تربیت معلم دولتی در ایران پشتیبانی کند. این تحقیق که مبتنی بر یک الگوی تفسیری است، سعی در درک تجربیات زیسته هشت معلم پیش خدمت در سال آخر تحصیل در مقطع کارشناسی دارد. داده های این مطالعه از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته، یادداشت های تأملی و مشاهدات کلاسی جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل سعی کرد از رویه های کدگذاری اشتراوس و کوربین پیروی کند. این شامل کدگذاری باز، محوری و انتخابی بود. پس از تجزیه و تحلیل، پنج مضمون اصلی پدیدار شد: ادغام نظریه و عمل، تحول تأملی باورهای تدریس، تأثیر مربیگری بر هویت حرفه ای، چالش های موجود در برنامه های تربیت معلم و اهمیت همکاری همتایان و جوامع عملی. یافته ها به وضوح نشان داد که مربیگری و تأمل می تواند در کمک به معلمان پیش خدمت برای پیوند دادن نظریه تربیتی با کاربرد در کلاس درس، ایجاد استراتژی های تدریس حساس به زمینه و کسب اعتماد به نفس در تصمیمات آموزشی آنها حیاتی باشد. با این حال، این مطالعه همچنین کاستی های موجود در سیستم فعلی آموزش معلمان، مانند مربیگری مداوم ناکافی و فرصت های محدود برای تأمل همتایان را برجسته کرد. این تحقیق نتیجه می گیرد که توسعه مربیگری ساختاریافته، تعامل تأملی و جوامع حرفه ای مشارکتی می تواند دانش محتوایی معلمان زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی را تا حد زیادی تقویت کند و به از بین بردن شکاف بین تئوری و عمل که در آموزش معلمان ایران مشهود است، کمک کند.

تحلیل عادی‌سازی واژگانی در واژه‌سازی‌های نوظهور مرتبط با کووید-۱۹: مورد معادل‌های انگلیسی به فارسی

حسین طالب زاده

واژه های نوظهور در جریان اصلی زبان پدیدار می شوند و به ویژه در ادبیات و پدیده های نوین زندگی ما، جنبه ای ضروری به شمار می آیند. این اصطلاحات نو که زاده ذهن های خلاق هستند، غالباً معادل مشخصی در زبان های دیگر ندارند و چالش هایی را برای مترجمان ایجاد می کنند. در حوزه مطالعات ترجمه، واژه سازی های نو، به ویژه آن هایی که مرتبط با همه گیری کرونا هستند، توجه قابل ملاحظه ای را به خود جلب کرده اند. این پژوهش بر «واژه سازی های کرونایی» عامیانه و ترجمه های گردآوری شده از آنها توسط تون (2020) متمرکز است. با استفاده از منابع ارائه شده توسط english-corpora.org، فراوانی این واژه های نوظهور بررسی شد. پرسشنامه ای حاوی گزینشی از پرکاربردترین این واژه ها، به طور تصادفی انتخاب و بین بیست و نه مترجم توزیع گردید تا رویکردهای ترجمه ای آن ها سنجیده شود. نتایج، بر پایه رده بندی نیومارک (1988) طبقه بندی شد تا وضعیت عادی سازی معادل ها مشخص گردد. راهبردهای به کارگرفته شده برای ترجمه نمونه های عادی سازی شده، با استفاده از چارچوب مولینا و آلبیر (2020) شناسایی شدند. یافته ها نشان می دهند که انواع مختلف واژه سازی نو، مانند آمیزه ها و واژه های مشتق یافته، عموماً عادی سازی می شوند و این فرآیند عمدتاً از طریق ترجمه به آمیزه ها صورت می پذیرد. اگرچه مترجمان از راهبردهای متنوعی مانند بسط و تعمیم استفاده می کنند، اما این راهبردها عموماً به عادی سازی منجر می شوند. با این حال، واژه های قدیمی با معانی جدید، بیشتر با بدترجمه یا حذف مواجه می شوند تا عادی سازی. در کل، آمیزه ها بیشترین میزان عادی سازی را در میان انواع واژه های نوظهور نشان می دهند، درحالی که واژه های قدیمی با معانی جدید، کمترین میزان عادی سازی را دارند.

دیدگاه‌های معلمان در مورد بازنمایی واژگان مربوط به احساسات در مجموعه آموزش زبان انگلیسی

محمدامین مذهب

این مطالعه به بررسی چگونگی انعکاس کلمات احساسی در کتاب های درسی EFL (انگلیسی به عنوان زبان خارجی) می پردازد. این تحقیق بر روی دو مجموعه کتاب درسی، یعنی Touch Stone و Four Corners، تمرکز دارد و آنها را بر اساس کلمات احساسی ارزیابی می کند. برای بررسی تأثیر احساسی کتاب های درسی، از ابزارهای TagAnt و AntConc با استفاده از پایگاه داده کلمات انگلیسی اصطلاحات احساسی (EMOTE) نوشته دنیل گرون استفاده شد. کلمات احساسی با دامنه بالاتر از 5 و کمتر از 2 برای سنجش میزان احساسی بودن منعکس شده در کتاب های درسی مورد تجزیه و تحلیل انتخاب شدند. یافته ها نشان می دهد که مجموعه Touch Stone در مقایسه با Four Corners شامل دامنه بالاتری از کلمات احساسی است. در نهایت، نگرش ها و تجربیات معلمان نسبت به کلمات احساسی ارائه شده از طریق مصاحبه با گروهی متمرکز از معلمان زبان انگلیسی بررسی شد.

لطمه به طنز و ارجاع فرهنگی در زیرنویس: مطالعه تطبیقی ترجمه هوش مصنوعی در مقابل ترجمه انسانی

حسین بحری

این مطالعه به بررسی چالش های ترجمه طنز و ارجاعات فرهنگی در زیرنویس های فارسی سریال «دختران طلایی»، فصل ۵، قسمت ۲۴ می پردازد. هدف اصلی، شناسایی و تحلیل استراتژی های ترجمه مورد استفاده در زیرنویس های نیمه حرفه ای فارسی و مقایسه آنها با ترجمه های تولید شده توسط هوش مصنوعی است تا مشخص شود که آیا از دست دادن لحن کمدی، رقیق شدن عناصر خاص فرهنگ و دشواری در انتقال کنایه، در محدودیت های زیرنویس هنگام استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی، همچنان ادامه دارد یا به طور متفاوتی آشکار می شود. این تجزیه و تحلیل، استراتژی های رایج انسانی مانند اقتباس، حذف و بومی سازی مورد استفاده برای رسیدگی به این چالش ها را آشکار می کند. یافته های ما نشان می دهد که در حالی که ترجمه های هوش مصنوعی ممکن است به دقت و ثبات تحت اللفظی بیشتری دست یابند، اغلب در تکرار زمان بندی کمدی، تشخیص کنایه های ظریف و ایجاد جایگزینی های فرهنگی متناسب با متن، شکست آشکارتری را نشان می دهند و به جای آن به طور پیش فرض به ترجمه های بیش از حد تحت اللفظی یا خنثی از نظر فرهنگی روی می آورند که طنز و ویژگی فرهنگی متن منبع را بیشتر کاهش می دهد. این مقاله راه حل هایی از جمله اقتباس فرهنگی، شفاف سازی خلاقانه و گردش های کاری ترکیبی انسان و هوش مصنوعی را برای بهبود درک بیننده پیشنهاد می کند. یافته ها بر تعادل حیاتی بین وفادار ماندن به منبع و تضمین دسترسی پذیری برای مخاطب هدف در ترجمه سمعی و بصری تأکید می کنند و نقش غیرقابل جایگزین مداوم شهود فرهنگی و کمدی انسان را برجسته می سازند.

ارزیابی راهبردهای ترجمه «عناصر فرهنگ‌ویژه» در ترجمه فارسی به انگلیسی رمان «جای خالی سلوچ»

الهه صادقی برزانی

در جهان جهانی شده امروز، ترجمه نقشی اساسی در نزدیک تر ساختن مردم سراسر جهان به یکدیگر ایفا می کند؛ چراکه آنان را با فرهنگ های یکدیگر آشنا می سازد. با این حال، ترجمه در برخی موارد ناممکن است یا گاه به دلیل وجود عناصر فرهنگی یا مفهوم سازی های وابسته به فرهنگ، به کاری بسیار دشوار برای مترجم تبدیل می شود.

پژوهش حاضر به شناسایی و ارزیابی راهبردهای ترجمه به کاررفته در برگردان نمونه ای از عناصر فرهنگ ویژه (CSIs) در ترجمه انگلیسی رمان «جای خالی سلوچ» اثر دولت آبادی پرداخته است. بدین منظور، ۴۶ عنصر فرهنگ ویژه از این رمان، بر اساس نمونه گیری هدفمند و تحلیل متنی در چارچوب زبان شناسی فرهنگی انتخاب شد. سپس، راهبردهای به کاررفته در ترجمه این عناصر با بهره گیری از طبقه بندی ترجمه نیومارک (۱۹۸۸) شناسایی و دسته بندی گردید.