Iranian Journal of Applied Linguistics

en مردانگی، کمدی و کنترل: داوود اسماعیلی و رام کردن زن سرکش Masculinity, Comedy, and Control: Davoud Esmaili and The Taming of the Shrew تخصصي Special پژوهشي Research تعداد کمی از نمایشنامه‌نویسان به گستردگی و تطبیق‌پذیری جهانی ویلیام شکسپیر دست یافته‌اند. در ایران در دوران پهلوی (۱۹۲۵-۱۹۷۹)، آثار شکسپیر به شیوه‌هایی که تحت تأثیر مدرنیزاسیون، سکولاریزاسیون و نفوذ غرب شکل گرفته بودند، اما با سانسور و هنجارهای مردسالارانه مداوم، وارد سینما شدند. در حالی که تراژدی‌هایی که به شاه‌کشی و اقتدار سلطنتی می‌پرداختند، عمدتاً غیرقابل اجرا بودند، فیلمسازان نمایشنامه‌های «ایمن» مانند «رام کردن زن سرکش» را در ژانر تجاری فیلمفارسی اقتباس کردند و ملودرام، کمدی و نمایش را با هم ترکیب کردند. فیلم بلند داوود اسماعیلی در سال ۱۹۶۹ با عنوان «گربه در حجله کشته می‌شود» که از نمایشنامه شکسپیر و اقتباس سینمایی زفیرلی در سال ۱۹۶۷ الهام گرفته شده است، نمونه‌ای از این فرآیند است که کمدی را از طریق طنز اغراق‌آمیز ارائه می‌دهد و در عین حال پرخاشگری مردانه و فرمانبرداری زنانه را عادی جلوه می‌دهد. این مقاله با به‌کارگیری نظریه اقتباس لیندا هاچن و مفهوم نگاه مردانه لورا مالوی، بررسی می‌کند که چگونه فیلم، رام کردن زن سرکش را نه به عنوان نقد، بلکه به عنوان تقویت اقتدار مردسالارانه بازتفسیر می‌کند و آشکار می‌سازد که چگونه فیلمفارسی، سلسله مراتب جنسیتی را هم منعکس و هم تشدید کرده است. Few dramatists have achieved the global reach and adaptability of William Shakespeare. In Iran during the Pahlavi era (1925–1979), Shakespeare’s works entered cinema in ways shaped by modernization, secularization, and Western influence, yet mediated by censorship and persistent patriarchal norms. While tragedies addressing regicide and royal authority were largely unstageable, filmmakers adapted “safe” plays like The Taming of the Shrew into the commercial filmfarsi genre, blending melodrama, comedy, and spectacle. Davoud Esmaili’s 1969 feature The Cat Is Killed at the Bridal Chamber, inspired by both Shakespeare’s play and Zeffirelli’s 1967 film adaptation, exemplifies this process, presenting the comedy through exaggerated humor while normalizing masculine aggression and female subordination. Employing Linda Hutcheon’s theory of adaptation and Laura Mulvey’s concept of the male gaze, this article examines how the film reinterprets The Taming of the Shrew not as critique but as reinforcement of patriarchal authority, revealing how filmfarsi both reflected and intensified gender hierarchies.   شکسپیر؛ اقتباس؛ سینمای ایران؛ فیلمفارسی؛ خشونت مردانه Shakespeare, Adaptation, Iranian Cinema, Filmfarsi, Masculine Violence 5 5 http://ijal.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1459-1&slc_lang=en&sid=1 Mohammadtaghi Ghasemi محمدتقی قاسمی dr.mohammadtaghi.ghasemi@gmail.com 10031947532846002854 10031947532846002854 No PhD student دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد تهران شمال دان Fatemeh Bornaki فاطمه برناکی bornaki.edu@yahoo.com 10031947532846002855 10031947532846002855 Yes Department of English, Ka.C., Islamic Azad University, Karaj, Iran. گروه زبان انگلیسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران Abbas Godarzi عباس گودرزی godarziabbas@iau.ac.ir 10031947532846002856 10031947532846002856 No Department of English, Ha.C., Islamic Azad University, Hamedan, Iran. گروه زبان انگلیسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران