خانم عصمت مطهرنژاد،
جلد 18، شماره 52 - ( 1-1405 )
چکیده
هدف: اهمالکاری تحصیلی یکی از چالشهای رایج در بین دانشجویان است که میتواند کیفیت یادگیری، انگیزش و عملکرد حرفهای آینده آنها را تحت تاثیر قرار دهد. هدف پژوهش حاضر، واکاوی تجارب زیسته دانشجو معلمان از اهمالکاری تحصیلی و شناسایی عوامل مؤثر برآن بود. روش: این مطالعه با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی تحلیلی ون منن انجام شد. میدان پژوهش حاضر شامل کلیه دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که با استفاده از نمونهگیری هدفمند و معیار اشباع دادهها، ۱0 نفر از دانشجومعلمان انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته عمیق گردآوری شد. تحلیل دادهها با روش مضمونیابی بر اساس دیدگاه ون منن در شش گام انجام شد. در این فرایند، 127 کد اولیه استخراج و بعد از حذف کدهای تکراری، 96 مضمون پایه، ۱4 مضمون سازماندهنده و در نهایت ۳ مضمون فراگیربهدست آمد. یافتهها: نتایج تحلیلها نشان داد 3 مضمون فراگیر این پژوهش شامل فشارهای درونی و خود انگاره تحصیلی، عوامل محیطی و ساختاری و راهبردها و واکنشهای مقابلهای بود. یافتههای این پژوهش نشان داد در بروز و تداوم اهمالکاری تحصیلی ترکیبی از عوامل فردی (مانند خودکارآمدی پایین و اضطراب عملکرد)، عوامل محیطی (مانند ساختار آموزشی و روابط اجتماعی) و عدم مهارت در کاربست راهبردهای مقابلهای موثر نقش دارند. نتیجه گیری: نتایج پژوهش بر ضرورت طراحی برنامههای آموزشی و مشاورهای در دانشگاه فرهنگیان تأکید دارد که بتوانند با رویکردی چند سطحی به بهبود مهارتهای خودتنظیمی، مدیریت زمان، ارتقای انگیزش تحصیلی و استفاده از راهبردهای مقابلهای کارآمد در رفع و یا کاهش اهمالکاری دانشجومعلمان کمک کنند.
