[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
بایگانی مقالات زیر چاپ::
::
شماره‌های پیشین نشریه
..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..

جستجو در مقالات منتشر شده


1 نتیجه برای مختاری

دانش آموخته کارشناسی ارشد فلسفه دين دانشگاه علامه طباط حمیده مختاری،
دوره 1، شماره 2 - ( 9-1393 )
چکیده

یک دین زمانی می­تواند بستر زیستی مؤمنانه را فراهم کند که ایمان به پایه­های نخستین آن حاصل اقناع معرفتی و طمأنینه عقلی باشد و آن دین راهی برای رسیدن به این مطلوب گشوده باشد. در دین اسلام «تقلیدی نبودن» و «تحقیقی بودن» اصول بنیادین مطالبه مشترک رویکرد «درون‌دینی» و «برون‌دینی» است. این امر از منظر درون‌دینی به دلایل مختلف نکته­ای حائز اهمیت و از ضروریات سنت اسلامی است. از زاویه برون‌دینی نیز اینکه دینی امکان مطالعه معرفت‌شناسانه را به منظور مقایسه دعاوی‌اش در مقابل سایر ادیان فراهم کند و حریف به میدان بطلبد، جذابیت معرفتی دارد و راه اثبات حقانیت عقلانی‌اش را می­گشاید. حال این اصول تحقیقی و غیرتقلیدی می­تواند معرکه آراء باشد. در شمایی کلی آراء روشی در حوزه دین در دو ساحت «اثبات» و «تبیین» قابل پیگیری است. دو ساحتی که تجلیات مختلفی در روش‌های گوناگون دارند. فیلسوفان باهدف اثبات به این جریان پیوستند و عده­ای نیز چون جامعه­شناسان به تبیین این اصول پرداختند. دکتر علی شریعتی در جایگاه جامعه­شناسی دین‌دار از میانه راه همراه جریان گشته و عمدتاً در صدد تبیین این اصول برآمده‌اند. در این پژوهش نحوه مواجهه او با اصول دین در قالب روش‌های مصداق یافته در ذیل دو مقام اثبات و تبیین مورد بررسی قرارگرفته است



صفحه 1 از 1     

اشارات
Persian site map - English site map - Created in 0.126 seconds with 806 queries by yektaweb 3600